دسته بندی علمی – پژوهشی : بررسی ساختاری و کارکرد خوشه برنج در وضعیت موجود و مطلوب- قسمت 54

9-3- خلاصه
همانطور که ملاحظه گردید روش و ابزار پژوهش در این فصل مشخص گردید. در فصل چهار با استفاده از مفاهیم آماری مورد اشاره در این فصل به آزمون فرض هر یک از سوالات تحقیق پرداخته می شود.
 
فصل چهارم
 
 
تجزیه و تحلیل داده ها
1-4- مقدمه
هدف اصلی این تحقیق بررسی وضعیت حال خوشه برنج استان گیلان تحت عنوان ارزیابی خوشه صنعتی برنج بر توصعه منطقه ای می باشد. بدین منظور در این فصل ابتدا به مقدمه ای در مورد وضعیت واحدهای تولیدی خوشه برنج در استان گیلان پرداخته می شود. سپس مطابی پیرامون پراکندگی و گستردگی خوشه برنج در سطح استان گیلان و مقایسه آن با دیگر نواحی کشور پرداخته می شود. در انتها نیز به تجزیه و تحلیل نتایج حاصل از پرسشنامه ها پرداخته می شود.
در این بررسی از تکنیک های مصاحبه و پرسشنامه به منظور جمع آوری اطلاعات مورد نیاز استفاده شده است. از مستندات مرکز تحقیقات برنج و مصاحبه با مسئولین محترم اداره کل جهاد کشاورزی جهت بدس آوردن اطلاعات لازم بهره گرفته شده است. داده های حاصل از پرسشنامه های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS15 تجزیه و تحلیل شده و برای نمایش بهتر نتایج بدست آمده سعی شده است از نمودار ها و جداول استفاده شود.
2-4- بررسی کمی واحد های شالیکوبی
تعداد کل واحد های موجود در استان عبارتست از 1800 واحد که از این تعداد 1500 واحد فعال بوده و بقیه غیر فعال می باشند. البته 1500 واحد فعال در همه ماه های سال به یک میزان دارای فعالیت نمی باشند. بدین صورت که در برخی ماه ها بخصوص بعد از برداشت برنج پیک کاری می باشد و در برخی از ماه های سال نیز به حالت نیمه تعطیل می باشند. تعداد متوسط پرسنل هر واحد نیز بطور مستقیم 4 نفر می باشد و ظرفیت متوسط هر واحد تولیدی نیز 540 تن در سال می باشد.
بیشترین پراکندگی واحد های شالیکوبی در شهرستان های رشت و صومعه سرا و کمترین آن ها در شهرستان آستارا قرار دارند.
3-4- آشنایی با برنج
انواع برنج متداول گیلان عبارتند از برنج بومی و برنج پرمحصول.
رقم بومی عبارتست از صدری ممتاز و صدری معمولی. صدری ممتاز ارقام دم سیاه، دم زرد و هاشمی را شامل می شود. صدری معمولی نیز شامل علی کاظمی، بی نام، حسنی و غریب می باشد.
ارقام پرمحصول نیز عبارتند از گوهر، خزر و شیرودی.
4-4- سطح زیر کشت، تولید و مصرف برنج
سطح زیر کشت شالی در استان گیلان برابر 238 هزار هکتار و در سطح کل کشور نیز برابر 574 هزار هکتار می باشد.
در ایران 16 استان در امر تولید شلتوک فعال می باشند. بغیراز سه استان شمالی استان هایی چون سیستان و بلوچستان، خوزستان، کهکیلویه و بویر احمد، اردبیل، زنجان و قزوین نیز دارای زمین هایی با کاربری شالی می باشند.
برنج پس از گندم مهمترین عنصر مصرف غذایی در ایران می باشد. بدین جهت نقش ممتازی در نحوه زندگی اقشار مختلف از جمله مصرف کنندگانف کشاورزان و تولیدکنندگان مرتبط دارد.
میزان تولید در کل ایران به غیر از سه استان گیلان، مازندران و گلستان برابر 418 تن می باشد. وضعیت و میزان تولید در سه استان گیلان، مازندران و گلستان و در کل ایران و جهان در جدول زیر آمده است.
جدول 1-4 مقایسه میزان تولید و سطح زیر کشت در ایران و جهان

برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.

شرح جهان ایران گیلان مازندران گلستان
سطح زیر کشت (هزار هکتار) 161000 574