پژوهش دانشگاهی – ارزیابی عوامل مؤثر بر تعیین سطح سرمایه‌گذاری در سرمایه در گردش شرکت‌های فعال …

داشتن نوعی استراتژی در امور سرمایه در گردش مستلزم تعیین و حفظ سطح معینی از هر یک از اقلام دارایی‌های جاری و کل دارایی‌های جاری می‌گردد.
استراتژی بدهی‌های جاری[14]
استراتژی محافظه‌کارانه: مدیر محافظه‌کار می‌کوشد تا در ساختار سرمایه شرکت، میزان وام‌های کوتاه‌مدت را به حداقل برساند. او برای تهیه دارایی‌های جاری، می‌کوشد تا از وام‌های بلندمدت که بهره شناور دارند استفاده کند؛ اما مدیری که بیش‌ازحد محافظه‌کار است، می‌کوشد به‌جای گرفتن این وام‌ها از منابع دیگری (سرمایه صاحبان سهام) استفاده نماید. (علی میرتونی،1388، ص 32)
سیاست‌های مطلوب مدیریت سرمایه در گردش
سیاستی که یک مدیر مالی در مورد اداره امور سرمایه در گردش شرکت در پیش می‌گیرد ممکن است با توجه به دارایی‌ها و بدهی‌های جاری باشد. به‌طور مثال امکان دارد که مدیری هم در مورد دارایی‌های جاری و هم در مورد بدهی‌های جاری محافظه‌کارانه عمل کند، درحالی‌که مدیر دیگری، در هر دو مورد، سیاست جسورانه در پیش گیرد. بیشتر مدیران شرکت‌ها سیاستی را اتخاذ می‌کنند که ازنظر مخاطره و بازده در وضعیتی به نسبت متعادل قرار گیرند، سیاست متعادل برای مدیریت سرمایه در گردش دارای خصوصیات زیر است:
1- حجم دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری در حد متعارف است.
2- اقدامات جسورانه درزمینهٔ دارایی‌های جاری در سایه سیاست‌های محافظه‌کارانه درزمینهٔ بدهی‌های جاری، خنثی می‌شود.
بنابراین می‌توان در دامنه متعادل و در محدوده اقدامات امکان‌پذیر، حدود مخاطره و بازده را تعیین نمود همچنین در این نگاره ویژگی آن‌ها متعلق به اجرا سیاست‌های مربوط به سرمایه در گردش را که حاصل اجرا هر یک از سیاست‌ها (در خصوص دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری)‌است،‌نشان داده‌شده است. (وکیلی فرد و همکاران،1384، ص 104)
خط‌مشی‌های سرمایه در گردش
دارایی‌های جاری، دارایی‌های هستند که در طول یک دوره مالی (معمولاً یک سال) قابل‌تبدیل به وجه نقد می‌باشند. این دارایی‌ها از طریق حساب‌های مختلف در ترازنامه مشخص می‌شوند.
به‌طورکلی وجه نقد برای خرید مواد اولیه[15]، پرداخت به کارگران و دیگر هزینه‌های تولید کالا به کار گرفته می‌شود.
زمانی که موجودی کالا به فروش می‌رسد، حساب‌های دریافتنی به وجود می‌آید، وصول حساب‌های دریافتنی برای موسسه، نقدینگی ایجاد می‌کند. (فاضری و پترسون،2002، ص 336)[16]
سرمایه در گردش شرکت از دو بخش متمایز تشکیل می‌شود:
سرمایه در گردش ثابت[17] (دائم)
این دارایی‌ها بر مبنای دوام شرکت در تمام سال موردنیاز هستند و شامل وجه نقد، دریافتنی‌ها و موجودی‌هایی هستند که دست‌کم باید موجود باشند تا عملیات شرکت در هر زمان انجام گیرد.
سرمایه در گردش متغیر[18]
نشان‌دهنده دارایی‌های اضافی است که در مواقع به‌خصوص در طول سال موردنیاز هستند. به‌طور مثال نگهداری موجودی کالای مازاد که برای حمایت و پشتیبانی در دوران رونق بازار باید نگهداری شود. در این دوره حساب‌های دریافتنی نیز افزایش خواهد داشت و باید برنامه‌ریزی مالی مناسبی برای کنترل آن ایجاد نمود، همچنین وجه نقد اضافی برای افزایش آن ضروری می‌باشد. (رهنمای رودپشتی و همکاران،1387، ص 7)
اهداف خط‌مشی‌های سرمایه در گردش
خط‌مشی‌های شرکت برای مدیریت سـرمایه در گـردش بر اسـاس سـه هدف زیر طـراحی می‌گردد:
1- نقدینگی مناسب و کافی
اگر شرکتی نقدینگی کافی برای بازپرداخت بدهی‌های خود را در موعد مقرر نداشته باشد، با مشکلات مداوم و مستمر روبرو خواهد بود. یکی از مهم‌ترین اهداف، تعیین سطح مناسب نقدینگی برای اداره عملیات روزانه شرکت است.
2- کاهش مخاطره
در انتخاب منابع تأمین مالی، هزینه بهره وام‌های کوتاه‌مدت و سایر بدهی‌های کوتاه‌مدت پائین تر از بهره بدهی‌های بلندمدت می‌باشد. ولی شرکت‌ها باید دقت کنند که افزون بر میزان دارایی‌های جاری موجود، تعهدات کوتاه‌مدت برای خود ایجاد نکند. یکی از بااهمیت‌ترین وظایف مدیر مالی جهت کاهش مخاطره عدم توانایی پرداخت بدهی‌های جاری، ایجاد هماهنگی مناسب بین دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری است.
3- کسب افزایش ارزش شرکت
شرکت سرمایه در گردش را به همان دلیلی نگه می‌دارد که سایر دارایی‌ها را نـگه می‌دارد هدف اساسی شرکت از نگهداری سرمایه در گردش، به بیشینه رساندن ارزش فعلی سهام عادی و ارزش شرکت است. شرکـت نباید دارایی‌های جاری بی‌مصرف را به مـیزان بیـش از دارایی‌های ثابت بی‌مصرف نگه‌داری نماید. سرمایه‌گذاری وجه نقد مازاد، کاهش موجودی‌ها، جمع‌آوری سریع دریافتنی‌ها و حذف تأمین مالی‌های پرهزینه، همه و همـه به بالا بردن ارزش شرکت کمک می‌کنند. (وکیلی فرد همکاران،1384، ص 112)
محاسبه تغییرات سرمایه در گردش
به دو روش می‌توان تغییرات سرمایه در گردش را محاسبه کرد:
روش اول: استفاده از اقلام جاری
بدهی‌های جاری – دارائی‌های جاری = سرمایه در گردش خالص
(1 ) NWC =CA -CL NWC = تغییر در سرمایه در گردش
=CA تغییر در دارائی‌های جاری
=CL تغییر در بدهی‌های جاری
روش دوم: استفاده از اقلام غیر جاری
(2) NWC = SE –LTA+LTL
NWC = تغییر در سرمایه در گردش
SE = تغییر در حقوق صاحبان سهام
LTA= تغییر در دارائی‌های بلندمدت
LTL=تغییر در بدهی‌های بلندمدت(همان مأخذ).
عوامل مؤثر در تعیین میزان سرمایه در گردش
عوامل زیادی ممکن است بر روی سرمایه در گردش و سیاست‌های سرمایه در گردش سازمان تأثیر بگذارد در اینجا چند مورد از مهم‌ترین این عوامل که از اهمیت بیشتری برخوردارند توضیح داده می‌شود.

دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir