بیشتر مریضیا با علائم و نشونه هایی که از خود بروز میدن، شناسایی و درمون می شن. اما بعضی از مشکلات سلامتی هیچ گونه علامتی ندارن و ممکنه فرد بدون اونکه از بیماریش آگاهی داشته باشه، اونو به افراد دیگری انتقال بده. متأسفانه خیلی از این مریضیای بدون علامت، می تونن مشکلات جدی و بعضی وقتا جبران ناپذیری داشته باشن. در این مطلب به معرفی یکی از این مریضیا می پردازیم: کلامیدیا؛ شایع ترین مریضی مقاربتی در دنیا که در صورت درمون نشدن می تونه حتی به ناباروری منجر شه. البته کلامیدیا قابل درمانه و با رعایت یه سری نکات ساده میشه از انتقال اون به بقیه جلوگیری کرد. واسه آشنایی بیشتر با این مریضی و باخبر شدن از روشای تشخیص و درمون اون، مطلب زیر رو از دست ندین.

 

کلامیدیا یک عفونت باکتریایی منتقله از راه جنسیه. این عفونت می تونه هم مردها و هم زنان رو گرفتار کنه و در طول تماس جنسی منتشر می شه.

مرکز کنترل و پیشگیری از مریضی (CDC) در سال ۲۰۱۵ بیشتر از ۱٫۵ میلیون مورد کلامیدیا در آمریکا رو گزارش داد؛ یعنی نرخی حدود ۴۷۸٫۸ مورد در هر ۱۰۰ هزار نفر که از سال ۲۰۰۱ در حال افزایشه.

از سال ۱۹۹۴ کلامیدیا شایع ترین مریضی مقاربتی (STI) گزارش شده به CDC بوده.

حقایقی در مورد عفونت کلامیدیا

  • این عفونت ۵۰ برابر شایع تر از سفلیس و بیشتر از ۳ برابر شایع تر از سوزاکه.
  • بیشتر افراد گرفتار به این عفونت هیچ گونه علائمی ندارن.
  • ثابت شده که این عفونت می تونه به سیستم تولیدمثل آسیب جدی و بعضی وقتا دائمی وارد کنه.
  • این عفونت می تونه موقع زایمون به نوزاد منتقل و ممکنه باعث عفونت چشم یا ذات الریه در نوزاد شه.
  • کلامیدیا یک عفونت قابل درمانه و لازمه هر دو شریک جنسی از آنتی بیوتیکای تجویزی دکتر استفاده کنن.

علائم کلامیدیا

با اینکه بیشتر افراد گرفتار به کلامیدیا هیچ گونه علائمی از خود نشون نمی دن، اما ممکنه بعضی از افراد ۵ تا ۱۰ روز پس از آلوده شدن به این عفونت، دچار بعضی علائم شن.

علائم کلامیدیا در زنان

این علائم می تونن شامل موارد زیر باشن:

  • درد شکمی؛
  • ترشحات واژن به مقدار زیاد که ممکنه بدبو و زردرنگ باشن؛
  • خونریزی بین دوره های پریود؛
  • تب کم؛
  • مقاربت دردناک، خونریزی پس از مقاربت؛
  • احساس سوزش موقع ادرار؛
  • تورم در واژن یا دور مقعد؛
  • نیاز تکراری به دفع ادرار یا احساس ناراحتی موقع دفع ادرار.

علائم کلامیدیا در مردها

این علائم می تونن شامل موارد زیر باشن:

  • درد و سوزش موقع ادرار کردن؛
  • ترشح از آلت تناسلی (ترشح شیری، آبکی یا چرک)؛
  • تورم و حساسیت بیضها.

اگه رکتوم در مردها و زنان به این عفونت آلوده شه، می تونه باعث احساس سوزش و ناراحتی در مقعد شه. با این حال بیشتر مردم هیچ گونه علامتی ندارن.

درمون کلامیدیا

درمون کلامیدیا بسیار مهمه چون اگه این عفونت درمون نشده آزاد شه، می تونه باعث مشکلات سلامتی دراز مدت ازجمله ناباروری و بارداری خارج از رحم شه.

درصورتی که مریض دستورالعملای دکتر معالج رو به دقت دنبال کنه، آنتی بیوتیکا می تونن در درمون کلامیدیا مؤثر باشن. آنتی بیوتیکای تجویزی در بیشتر موارد به شکل قرص هستن. بسته به عوامل خطر موجود ممکنه به فرد پیشنهاد شه که ۳ تا ۴ ماه پس از درمون، آزمایش رو تکرار کنه.

مطلب مشابه :  علائم کمبود زینک (روی) و بهترین منابع غذایی واسه تأمین اون 

علاجای موجود واسه این عفونت عبارتند از:

  • آزیترومایسین: مریض فقط یک دُز از این آنتی بیوتیک رو دریافت می کنه.
  • داکسی سایکلین: مریض معمولا این قرص رو به مدت یک هفته مصرف می کنه. مهمه که دوره درمون کامل شه تا عفونت دوباره برگشت نکنه.

ممکنه به بعضی از بیماران مثل زنان باردار، آنتی بیوتیکای جانشین داده شه. داکسی سایکلین یا تتراسایکلین ممکنه بر رشد استخوانا و دندانای کودک اثر بذارن. اما ثابت شده که استفاده از آزیترومایسین در دوره بارداری بی خطر و مؤثره.

CDC آنتی بیوتیکای جانشین زیر رو پیشنهاد کرده:

  • اِریترومایسین؛
  • لِووفلوکساسین؛
  • اُفلوکساسین.

بعضی از افراد ممکنه پس از مصرف آنتی بیوتیکا دچار مشکلات جانبی شن، ازجمله:

  • اسهال؛
  • معده درد؛
  • مشکلات گوارشی؛
  • حالت تهوع.

مشکلات جانبی در بیشتر موارد کم هستن. بیمارانی که داکسی سایکلین مصرف می کنن، ممکنه در صورت قرار گرفتن در خطر نور خورشید دچار بثورات پوستی شن. اگه کلامیدیا درمون نشه، تقریبا ۱۰ تا ۱۵ درصد از زنان به مریضی التهابی لگن (PID) گرفتار می شن.

درمون مردها هم به همین اندازه مهمه. اگه این عفونت در مردها درمون نشه، می تونه به اپیدیدیمیت (نا آرومی و عفونت بیضها) و آرتریت واکنشی منجر شه.

بسته به آزمایش انجام شده واسه تشخیص کلامیدیا ممکنه فرد به خاطر سوزاک هم تحت درمون قرار بگیره، چون این دو باکتری بیشتر با هم همراه هستن.

تشخیص کلامیدیا

تشخیص کلامیدیا ممکنه شامل یک معاینه ی فیزیکی واسه بررسی وجود علائم فیزیکی مثل ترشح باشه و شامل یک نمونه ورداری با سواب از آلت تناسلی، گردن رحم، مجرای ادرار، گلو یا رکتوم یا یک آزمایش ادرار هستش.

غربالگری کلامیدیا

از اونجا که عفونت کلامیدیا بیشتر هیچ گونه علامتی نداره، مسئولان بهداشتی در بیشتر کشورها غربالگری رو واسه بعضی از افراد پیشنهاد می کنن. CDC غربالگری کلامیدیا رو واسه افراد زیر پیشنهاد نشون میده:

  • زنان زیر ۲۵ سال؛
  • زنان باردار؛
  • زنان و مردها پرخطر.

غربالگری کلامیدیا چیجوری انجام می شه؟

زنان می تونن غربالگری رو در خونه یا در آزمایشگاه، با یک نمونه ادرار یا به وسیله گرفتن یک نمونه با سواب از قسمت پایینی واژن بکننن. سواب باید در یک ظرف دردار مخصوص قرار بگیره و به آزمایشگاه فرستاده شه.

واسه مردها، بیشتر از یک آزمایش ادرار استفاده می شه.

واسه باخبر شدن از بهترین روش آزمایش با توجه به وضعیت هر فرد با دکتر مشورت کنین. ممکنه بهتر باشه بعضی از افراد تست مقعدی یا گلو بکننن، به ویژه کسائی که HIV (ویروس ایدز) دارن.

راههای انتقال کلامیدیا

کلامیدیا ممکنه از راه رابطه جنسی محافظت نشده ی دهانی، مقعدی یا واژینال با یک فرد آلوده انتقال یابد. تماس تناسلی هم می تونه باعث انتقال این عفونت شه.

از اونجا که عفونت کلامیدیا در کمه کم ۷۰ درصد از ناقلا هیچ گونه علائمی نداره، یک فرد آلوده ممکنه بدون اونکه بدونه، این عفونت رو به شریک جنسی اش انتقال بده.

کلامیدیا از چه راه هایی به بقیه منتقل نمی شه؟

  • تماس با صندلی توالت که به وسیله یک فرد آلوده مورد استفاده قرار گرفته؛
  • ماندن در سونا با افراد آلوده؛
  • شناکردن در استخر با افراد آلوده؛
  • لمس کردن سطحی که قبلا یک فرد آلوده به کلامیدیا، اونو لمس یا روی اون سرفه یا عطسه کرده؛
  • ایستادن نزدیک یک فرد آلوده، استنشاق هوا پس از سرفه یا عطسه کردن اون؛
  • کارکردن در یک دفتر با یک همکار آلوده.
مطلب مشابه :  موندگاری دلبستگی از کودکی تا نوجوونی

یک مادر آلوده به کلامیدیا می تونه این عفونت رو در بین زایمون به نوزادش انتقال بده. این عفونت بعضی وقتا به بروز عوارضی مثل ذات الریه در نوزاد منجر می شه. اگه یک مادر در طول بارداری عفونت کلامیدیا داشته باشه، لازمه که ۳ تا ۴ هفته پس از درمون دوباره آزمایش بده تا مطمئن شه که عفونت دوباره برگشت نکرده.

باکتری کلامیدیا چیه؟

کلامیدیا یک عفونته که به وسیله باکتری کلامیدیا تراکوماتیس (C. تراکوماتیس) ایجاد می شه. بعضی محققان فکر می کنن که کلامیدیا، شایع ترین مریضی مقاربتی باکتریایی در جهانه.

این عفونت می تونه بر چندین بخش ازجمله آلت تناسلی مردها، واژن، گردن رحم، مجرای ادرار، مقعد، چشم و گلو اثر بزاره و ممکنه باعث آسیب جدی و بعضی وقتا دائمی به سیستم تولیدمثل شه.

پیشگیری از کلامیدیا

روشای پیشگیری از کلامیدیا عبارت ان از:

  • کاندوم؛
  • استفاده از سد دندانی در طول رابطه جنسی دهانی؛
  • غربالگری منظم.

واسه جلوگیری از گسترش کلامیدیا، افراد باید تا زمان کامل شدن دوره درمون از فعالیت جنسی پرهیز کنن. اگه یک دُز تکی (واحد) از آنتی بیوتیک تجویز شد، پیشنهاد می شه که افراد ۷ تا ۱۰ روز پس از درمون هم از رابطه جنسی پرهیز کنه.

مشکلات کلامیدیا

تشخیص و درمون به موقع، خطر دچارشدن به مشکلات رو تا حد زیادی کم می کنه. مشکلات به دلیل این عفونت با غربالگری منظم یا دریافت کمکای پزشکی لازم به محض ظاهرشدن علائم، قابل پیشگیری هستن.

مشکلات به دلیل کلامیدیا در زنان عبارت ان از :

  • مریضی التهابی لگن (PID): این یعنی عفونت تخمدانا، لولهای فالوپ و رحم که می تونه به ناباروری منجر شه. تقریبا ۱۰ تا ۱۵ درصد از زنان در صورت درمون نکردن کلامیدیا به PID دچار می شن.
  • سرویسیت یا نا آرومی گردن رحم.
  • سالپنژیت یا نا آرومی لولهای فالوپ. در صورت دچار شدن به این مریضی، خطر بارداری خارج از رحم به شکل زیادی زیاد می شه.

مشکلات به دلیل کلامیدیا در مردها عبارتند از:

  • اورتریت: مجرای ادرار (لوله ای که ادرار رو از مثانه به انتهای آلت تناسلی مردها می بره) ملتهب می شه.
  • اپیدیدیمیت: این یعنی نا آرومی اپیدیدیم (یک ساختار در داخل کیسه بیضه). علائم و نشونه های اون عبارتند از: قرمزی، تورم و گرم بودن کیسه بیضه ، درد بیضه و حساس شدن اون نسبت به لمس.

آرتریت واکنشی یکی از مشکلات جانبی احتمالی کلامیدیاست که می تونه هم مردها و هم زنان رو گرفتار کنه. این آسیب، یک نوع طولانی از آرتریت التهابیه و می تونه شامل آرتروز، ورم ملتحمه و نا آرومی سیستمای تناسلی، ادراری و گوارشی باشه.

مشکلات به دلیل این عفونت به طور پنهون جدی هستن، پس درمون و غربالگری از اهمیت ویژه ای برخوردارن.



دیدگاهتان را بنویسید