پایان نامه درمورد بعد از هفت سالگی و امام على (ع)

دانلود پایان نامه
  • 2- آیت الله بهجت قایل است که تا دوسالگی حضانت فرزند، بر عهده ی مادر است و بعد از آن تا هفت سالگی، بین پدر و مادر مشترک است.ولی احتیاط مستحب آن است که در این فاصله ی دو تا هفت سال، حق سرپرستی پسر با پدر و دختر با مادر باشد. ولی بعد از هفت سالگی، تنها پدر حق حضانت دارد؛ چه فرزندش پسر باشد و چه دختر.
    3- آیت الله سیستانی ، حضانت فرزند را تا دو سال، بین پدر و مادر مشترک می داند، ولی عقیده دارد: احتیاط بهتر آن است که فرزند را تا هفت سالگی از مادر جدا نکنند ، هرچند پسر باشد.
    7- تربیت فرزند

  • ازدواج پایه ی اصلی تکثیر نسل و پرورش و تربیت فرزندان و گسترش جامعه است و محیط تربیتی خانواده در سرنوشت فرزندان، فوق العاده موثر است. و در این راه وظیفه ی خطیری بر عهده ی زوجین قرار دارد که در آینده می خواهند، نقش پدر و مادر را در زندگی، برای فرزندشان ایفا نمایند.زوج های جوان قبل از آن که به فرزندآوری بیندیشند، باید از احراز قابلیّت ها و شایستگی های مقام و منزلت پدری و مادری، اطمینان حاصل کنند؛ زیرا فرزندآوری و فرزندپروری، مستلزم مسئولیت ها و رسالت های مهم و حیاتی است. تربیت فرزند ، از قوّه به فعل رسانیدن همه ی استعدادها ، توانایی ها و قابلیت های آدمی است. قرآن کریم می فرماید:«وَ قَدِّمُوا لِأَنْفُسِکُمْ» ؛( [ با اعمال صالح و پرورش فرزندان صالح]، آثار نیکى براى خود از پیش بفرستید.) اشاره به این که هدف نهایى از آمیزش جنسى، لذّت و کام جویى نیست؛ بلکه باید از این موضوع، براى ایجاد و پرورش فرزندان شایسته، استفاده کرد، و آن را به عنوان یک ذخیره ی معنوى براى فرداى قیامت، از پیش بفرستید. این سخن هشدار مى‏دهد که باید در انتخاب همسر، اصولى را رعایت کنید که به این نتیجه ی مهم، یعنى تربیت فرزندان صالح و نسل شایسته انسانى منتهى شود. در حدیثى نیز از پیامبر اسلام (ص)آمده است که فرمود: «إِذَا مَاتَ الإِنسَان انقَطَعَ أَمله إلا عَن ثَلاث: صدقه جاریه و علم ینتفع به و ولد صالح یدعوا لَه» ؛ (هنگامى که انسان مى‏میرد، امید او جز از سه چیز، قطع مى‏شود: صدقات جاریه (اموالى که از منافع آن مرتّباً بهره گیرى مى‏شود) و علمى که از آن سود مى‏برند و فرزند صالحى که براى او دعا مى‏کند.)
    در حدیث دیگرى از امام صادق (ع ) نقل شده که فرمود:«لیس یتبع الرجل بعد موته من الاجر إِلاّ ثَلاَثَ خِصَال: صدقه اجراها فى حیاته فهى تجرى بعد موته، و سنه هدى سنها فهى تعمل بها بعد موته، و ولد صالح یستغفر له» ؛ (هیچ گونه اجر و پاداشى بعد از مرگ به دنبال انسان نمى‏آید؛ مگر سه چیز: [1.] صدقه ی جاریه‏اى که در حیات خود فراهم ساخته و بعد از مرگش ادامه دارد (مانند بناهاى خیر) و [2.] سنّت هدایت‏گرى که آن را برقرار کرده و بعد از مرگ او به آن عمل مى‏کنند، و [3.] فرزند صالحى که براى او استغفار کند.)
    همین مضمون در روایات متعدّد دیگرى نیز وارد شده است، و در بعضى از روایات، شش موضوع ذکر شده که اوّلین آن ها فرزند صالح است.
    والدین شایسته و پاکدامن ، با تفاهم و علاقه مندی متقابل ، آمادگی و به دور از عصبانیّت و اضطراب و نگرانی ، نقش آگاهانه ی خود را در شکل گیری نطفه و سلامت و تکوین شخصیّت جنین، ایفا می نمایند.امام حسن مجتبی(ع) فرمود: «اگر در هنگام آمیزش و انعقاد نطفه ، دل آرام و جریان خون به صورت طبیعی و بدن خالی از اضطراب باشد ، بچّه به پدر و مادرش شبیه خواهد بود.»
    7-1- نقش مادر در تربیت فرزند
    توجّه به دینداری همسر ، عامل مهمّ و نقش سازنده ای در تربیت فرزندان، خواهد داشت.در دوران جنینی، به دلیل این که محیط زندگی انسان ، محدود به رحم مادر است، مسئولیت اصلی تربیت نبز، به عهده ی اوست. لذا باید توجّه کند که سعادت و شقاوت ، خوشبختی یا تیره بختی فرزند، تا حد زیادی به احوال ، رفتار و عملکرد مادر، در این دوران بستگی دارد.پیامبراکرم(ص)فرمود: «فَعَلَیکُم بِذَاتِ الدِّینِ» ؛ (پس بر شما باد که همسر دین دار را برگزینید.)ابى الصّباح گوید: من شنیدم (مردم) سخنى را از رسول خدا (ص) و امیر المؤمنین (ع) و ابن مسعود ، نقل می کنند، پس به نزد امام صادق (ع) رفتم و آن را بر آن حضرت عرضه کردم، حضرت فرمود: (آرى) این سخن رسول خدا (ص) است و آن را مى‏شناسم، (و آن این بود که) فرمود: قال رسول الله: «الشَّقِی مَن شَقَی فِی بَطنِ أُمِّهِ وَ السَّعِیدُ مَن سَعُدَ فِی بَطنِ أُمِّهِ.» ؛ (شخص بدبخت در شکم مادرش بدبخت است‏ و شخص خوشبخت در شکم مادرش ، خوشبخت است.) امام صادق(ع) در خصوص اهمیّت دینداری همسر خصوصاً زن فرمود: «هرگاه مردی با زنی به خاطر جمال یا ثروت زن ازدواج کند، خداوند متعال او را به همان جمال و ثروت وا می گذارد (از خیر و برکت دیگر زن ، بهره مند نمی شود) واگر به خاطر دین، با او ازدواج کند، خداوند جمال و زیبایی را به او خواهد داد.»
    مادر یا پدری که به عنوان سرپرست بر فرزند ولایت دارند، اگر متدیّن باشد ، فرزندان صالح و نیکو به جامعه تحویل می دهد و از لاابالی و بی بندوباری آنان جلوگیری می کند؛ زیرا تلاش می کند فرزندانش را طبق الگوهای دینی تربیت نماید و همیشه آنان را ، بدون در نظر گرفتن جنسیت(دختر یا پسر)، به رعایت مسایل دینی فرا خواند.
    7-2- نقش پدر در تربیت فرزند
    نقش پدر، در تربیت فرزند بسیار خطیر و حیاتی است و اهمیّت این نقش بر کسی پوشیده نیست؛ زیرا ایجاد تسهیلات لازم از جمله ؛ فراهم نمودن آرامش خاطر ، سلامت روانی و عاطفی مادر و تلاش در حسن تأمین نیازهای زیستی ، روانی و اجتماعی مادر و سیراب نمودن وی از منبع محبّت از دوران بارداری همسرتا تولّد کودک ، مقدمه ای برای تربیت و رشد صحیح کودک می باشد. عن علىّ بن الحسین (ع): «وَ امّا حقّ ولدک فتعلم انّه منک و مضاف الیک فی عاجل الدّنیا بخیره و شرّه و انّک مسئول عمّا ولّیته … فَاعمَل فِی أَمرِهِ عمل المتزیّن بحسن اثره علیه فی عاجل الدّنیا المعذر الى ربّه فیما بینک و بینه بحسن القیام علیه و الاخذ له منه.» ؛ امام سجّاد (ع) فرموده است: «حق فرزندت به تو این است که بدانى وجود او از تو و نیک و بدش در این جهان وابسته به تو است و با دارا بودن قدرت و سلطه ی پدرى ، مسئول تربیت وى هستى، باید رفتار تو، در باره ی فرزندت همانند رفتار مربّى شایسته‏اى باشد که تربیت صحیح او در این جهان، مایه ی زیبایى و جمال اخلاقى فرزند گردد و در پیشگاه الهى، دلیل وظیفه‏شناسی او باشد.» هم چنین در حدیث دیگری، حضرت امام سجّاد (ع) در خصوص تربیت فرزند، به پدر فرموده است: «وَ أنّکَ مَسئول عَمّا ولّیته به من حسن الأدب و الدّلاله على ربّه.» (پدر، در حکومتى که به فرزند دارد مسئول است که طفل را مؤدّب و با اخلاق پسندیده، پرورش دهد و او را به خداوند بزرگ، راهنمائى کند.) اگر زوجین، دارای چند اولاد باشند نباید بین آن ها تبعیض قایل شوند و با رفتار خود نباید حسّ بدبینی را در وجود فرزندان خود بارور کنند. خداوند در قرآن کریم در داستان حضرت یوسف(ع) می فرماید: «قالوا لَیُوسُفُ وَ أَخُوهُ أَحَبُّ إلَی أَبِینَا مِنّا… .» ؛ ( هنگامى که (برادران) گفتند: «یوسف و برادرش [ بنیامین‏] نزد پدر، از ما محبوب ترند… ‏.) و به علّت همین تبعیض، برادران یوسف(ع) پدرشان را به «گمراهی آشکار» متّهم کردند.
    از طرفی می توان گفت : نوع تربیت فرزند، می تواند سعادت یا شقاوت پدر و مادر را رقم زند. قال علىّ (ع):«وَلَدُ السّوء یهدم الشّرف و یشین السّلف» ؛ امام على (ع) فرمود: (فرزندان بد، آبرو و شرف خانواده را از بین می برند و مایه ی ننگ و رسوایى پیشینیان خود می شوند.)
    7-3- نقش مشترک پدر و مادر پس از تولّد فرزند
    به موازات این حق، تکالیفی نیز از بدو تولّد تا رشد کودک، بر زن و شوهر که نقش مادر و پدر را ایفا می کنند بار می شود، که اهمّ آن در ذیل بیان می شود. به طوری که هریک از موارد زیر به نوبه ی خود، می تواند در تربیت صحیح کودک ، مؤثر باشد.
    – سپاس به درگاه خداوند
    زوجین به محض تولّد فرزند، باید از سلامت نوزاد مطّلع شوند و از درگاه خدا به خاطر نعمت الهی فرزند و هم چنین به خاطر سلامت فرزندشان، شکرگزار باشند.که این خود سنّتی برجای مانده از معصومین(ع) است. به طوری که در روایات آمده است: هنگامی که امام سجّاد(ع) به ولادت کودکی بشارت داده می شد، نمی پرسید دختر است یا پسر؛ بلکه سئوال می فرمود: آیا فرزند سالم و کامل است؟ اگر پاسخ مثبت بود، می فرمود: «الحَمدُلِلّه الَّذِی لَم یَخلُقهُ مُشَوَّهَا» ؛ (سپاس خدایی را که او را ناقص نیافرید.
    – غسل نوزاد
    حضرت امام خمینی(ره) در تحریرالوسیله آورده اند: «مستحب است شستن مولود در هنگام ولادت، به شرط ایمنی از ضرر و… . »
    – پیچیدن نوزاد در جامه ی سفید
    این نوشته در آموزشی ارسال و , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.