پایان نامه درمورد امام علی (ع) و مذهب شافعی

دانلود پایان نامه
  • عَن ابنِ عَبّاسٍ أنَّهُ قَالَ: «انِّی لَأزَیَّنُ لامرَأتِی کَمَا تَتَزَیَّنُ لِی ؛ لَقَولِهِ تَعَالی :«وَلَهُنَّ مِثلُ الَّذِی عَلَیهِنَّ بِالمَعرُوفِ» ؛ ابن عباس گوید:(من خودم را برای همسرم آرایش می کنم ، چنان که او خودش را برای من می آراید ؛ زیرا خدا فرموده است: «زنان را نیز مانند وظایفشان ، حقوقی شایسته است.»
    4-1-3- زینت (آرایش و پیرایش)
    آرایش گری و زینت دوستی در نهاد و سرشت زن، نهفته و با خمیره ی او عجین شده است. و دستوراتی که اسلام، در این زمینه بیان نموده است مطابق نهاد و سرشت اولیّه و پاک انسان هاست. اسلام، به زن می گوید: روا نیست زن شوهردار، لحظه ای بدون زینت باشد. او باید اگر چه گردن بندی باشد به خود آویزان کند. و نیز روا نیست که انگشتانش ساده و سفید باشد ؛ بلکه باید همواره رنگی از حنا و مانند آن روی ناخنش داشته باشد. مرد نیز همین وظیفه را در مورد همسرش دارد ؛ باید نظیف ، پاکیزه ، خوشبو و خوش لباس باشد، به اصلاح سر و صورتش برسد و در منزل زیبا زندگی کند. جعفربن محمد به وسیله ی پدرانش از رسول خدا (ص) نقل کرده است که فرمود:« هر یک از شما باید خودش را برای همسرش آماده سازد ؛ چنان که زن خودش را برای شوهر آماده می سازد. آن گاه جعفر بن محمد فرمود: یعنی نظافت و پاکیزگی را رعایت کند.»
    رسول اکرم (ص) فرمود: «فإن فعلت کان حقّا على اللَّه أن یحرقها بالنّار.» ؛ (پیامبر (ص) از این که زنى براى غیر شوهر خود زینت کند، نهى فرمود، و فرمود که اگر چنین کند بر عهده ی خدا، ثابت است که او را به آتش بسوزاند.)
    هزینه و مخارج زینت و آرایش زن به عهده ی شوهر است . مانند مخارج خوراک و لباس و مسکن او. در این جا انسان به یاد سخن امام علی (ع) می افتد که فرمود:«المَرأهُ عَقرَبُ حُلوَهُ اللَّسعهِ » ؛ (زن عقرب (کژدمی) است شیرین گز.) یعنی؛ زن برای زینت خود خرجی به گردن شوهر می گذارد ، ولی شوهر نیز از آن زینت، بی نصیب نمی ماند. و هم چنین مخارجی که برای خرید لباس نو و کفش و کلاه زیبا به گردن مرد می گذارد، مانند این است که او را با شیرینی گزیده است. سفارش ایمّه معصومین (ع) بر ضرورت زینت برای شوهر، به حدّی است که متوجّه زنان پیر هم می شود . به طوری که امام صادق (ع)در این زمینه، فرمود:« لَا یَنبَغِی للمرأه أن تعطل نفسها و لو أن تعلق فی عنقها قلاده و لا ینبغی أن تدع یدها من الخضاب و لو أن تمسحها بالحنِّّاء مَسحاً وَ إن کَانَت مُسِنَّهً.» ؛ (سزاوار نیست که زن، هیچ گاه بدن خود را بدون زینت گذارد، اگرچه با آویزان کردن گردن بندی باشد. و سزاوار نیست که دست زن بدون رنگ باشد ، اگر چه با کمی، حنا باشد و اگر چه آن زن پیر و کهن سال بوده باشد.)
    هم چنین رسول اکرم(ص) به مردان دستور داد : «قصُّوا أظافیرَکُم و للنِّساءِ أترُکنَ مِن أظفَارِکُنَّ فَإنَّهُ أزیَنُ لَکُنَّ.» ؛ ( ناخن های خود را از بیخ بگیرید و به زنان فرمود: قدری از ناخن های خود را باقی گذارید که بر زینت شما می افزاید(مشروط بر این که ،این زینت تنها برای شوهرش باشد و زیر ناخن بلند را پاکیزه نگه دارد.) در حدیثی دیگر از پیامبر اکرم(ص) این گونه نقل شده است که فرمود: «مردان ناخن های خود را کوتاه کنند و زنان ناخن های خود را به منظور حفظ زیبایی، کمی بلند نگه دارند.»
    عن أبی جعفر(ع)« سُئِلَ عَن القرامل التی تصنعها النّساءُ فِی رُءُوسِهِنَّ یَصِلنَهُ بِشُعُورِهِنَّ ، فَقَال: لَا بأسَ عَلَی المَرأهِ بِمَا تَزَیَّنَت بِهِ لِزَوجِهَا.» ؛ (راوی از امام باقر(ع) درباره موی بندی که زنان می سازند و به موی خود وصل می کنند پرسید، حضرت فرمود: «هر زینتی که زن برای شوهرش بکند مانعی ندارد.» ).
    باید توجّه داشت، دین مبین اسلام، زینت را هم برای زن و هم برای مرد لازم دانسته و تأکید هم نموده است. لذا برخی از زینت ها برای زن همیشگی و برای مرد باید متعادل باشد. به عنوان مثال ؛ به زن در روغن مالیدن به سر خود برای زینت، سفارش شده است امّا این عمل را برای مرد ، روزانه تجویز ننموده است.
    نظافت، نظم و آرایش و آماده شدن زن برای شوهر، یکی از مسئولیت های اخلاقی زن در برابر شوهر است. رعایت این امر نیز، باعث ایجاد روابط عاشقانه و صمیمانه و جلب رضایت شوهر می گردد.
    همان طور که گفتار و فرمایش ائمّه ی معصومین(ع) برای ما حجّت است، رفتار آنان نیز برای ما ، الگو و اسوه است. حسن بن جهم می گوید: «حضرت موسی بن جعفر(ع) را دیدم که خضاب کرده بود . عرض کردم : فدایت شوم ، شما هم خضاب کرده اید؟ حضرت فرمود: بله؛ زیرا آمادگی مرد برای زن به عفّت او می افزاید . زنانی که عفّت خود را از دست داده اند، به دلیل این که شوهرانشان ، خود را برای آنان آماده نساخته بودند. آن گاه فرمود: آیا تو دوست داری همسرت را در صورتی ببینی که تو خود را بدان صورت بر او آشکار می سازی؟ عرض کردم: نه. فرمود: همسرت نیز چنین است.»
    آرایش و نظافت زن، سبب محبّت و علاقه ی شوهر به وی شده و موجب می شود که شوهرش از نامحرمان چشم بپوشد و تنها به او عشق ورزد. به عبارت دیگر زن و شوهر باید جاذبه داشته باشند و همانند آهن ربا یکدیگر را جذب نمایند و نباید حالت دافعه به خود بگیرند. و یکدیگر را از خود بیزار نمایند.
    رسول اکرم(ص) فرمود: « وَ عَلَیهَا أَن تَتَطیَّبَ بِأَطیَبِ طِیبهَا وَ تَلبِسَ أَحسَنَ ثِیَابِهَا وَ تَزَینَ بِأَحسَنِ زِینَتِهَا وَ تَعرِضَ نَفسَهَا عَلَیهِ غدوهً وَ عَشِیّهً » ؛ ( بر زن لازم است،که خود را با خوشبوترین عطرها خوشبو نماید و به بهترین وجه آرایش کند و بهترین لباس های خود را بپوشد و بامدادان و شامگاهان خود را برای شوهر آماده کند.)
    لازم به ذکر است که خوش بویی و آراستگی، اختصاص به زن ندارد ، بلکه وظیفه ای مشترک بین زوجین است. و رعایت آن از سوی طرفین ، نقش مهم و حسّاسی را در حفظ عفّت زن و شوهر دارد. به طوری که در روایات آمده است : رعایت نکردن این وظیفه از طرف شوهر ، باعث ضربه زدن به عفّت همسرش می شود.

    مطلب مشابه :  سهولت استفاده و نفوذپذیری

    4-1-4- دهان خوشبو
    در زمینه ی مسواک کردن و نظافت دهان و دندان در اسلام تأکید فراوان شده است. به طوری که 83 روایت تنها در کتاب وسائل الشّیعه ، درباره ی فواید خلال کردن و مسواک کردن و روش مسواک کردن و وسیله آن و جهات دیگرش از پیامبر(ص) و ائمّه ی معصومین (ع) رسیده است. از امام صادق (ع) در باره ی سیره ی پیامبر خدا(ص) چنین نقل شده است:«کَانَ رَسُولُ الله (ص) یُنفِقُ فِی الطّیبِ أَکثَرَ مِمَّا یُنفِقُ فِی الطَّعَامِ» ؛ (پیامبر خدا(ص) برای عطر و بوی خوش بیش از خوراک هزینه می فرمود.)
    به لحاظ این که زن و شوهر نزدیکی زیادی با یکدیگر دارند و به واسطه ی همسری و هم بستری ، از بوی دهان یکدیگر برخوردار یا متأثر می گردند ؛ چه بسا برخی از جدایی های بین زن و شوهر به دلیل بوی بد دهان شوهر می باشد .
    بوی بد دهان آدمی را از بُعد انسانی خارج می سازد و سبب انزجار دیگران می گردد. امام صادق(ع) در مورد کسی که مسواک نمی کند، فرمود: رهایش کن ؛ یعنی(انسان مشمار) از این حدیث می توان به اهمیت نظافت دهان پی برد. و در حدیثی دیگر فرمود:«صَلَاهُ مُتَطَیِّبٍ أَفضَلُ مِن سَبعِینَ صَلَاهً بِغَیرِ طیبٍ» ؛ (دو رکعت نماز با بوی خوش ، بهتر از هفتاد رکعت نماز، که بدون بوی خوش باشد.)
    در خصوص خلال کردن و مسواک کردن ، روایاتی وارد شده که به برخی از آن ها اشاره می شود:«والخِلَالُ یُحبِبکَ عَلَی المَلَائِکَهِ فَإِنَّ المَلَائِکَهَ تَتأذّی بِرِیحِ مَن لَا یَتَخَلَّلُ بَعدَ الطَّعَامِ» ؛ (رسول خدا (ص) به علی (ع) فرمود: خلال کردن تو را برای فرشتگان دوست داشتنی می کند؛ زیرا فرشتگان از بوی دهان کسی که بعد از غذا خوردن خلال نمی کند ، اذیّت می شوند.)
    امام باقر(ع) فرمود:«لِکُلِّ شَیءٍ طَهُورٌ وَ طَهُورُ الفَمِ السِّوَاکُ.» ؛ (هر چیزی وسیله پاک کردنی دارد ، وسیله پاک کردن دندان ، مسواک کردن است.)

    مطلب مشابه :  تحقیق رایگان درمورد تعهدات قراردادی و انعقاد قرارداد

  • پیامبر(ص) فرمود:«تَزَوَّجُوا الأَبکَارَ فَإِنَّهُنَّ أطیَبُ شَیءٍ أَفوَاهاً… وَقَالَ (ص)… فَإِنَّهُنَّ أَعذَبُ أَفواهاً» ؛ (دختران باکره را به همسری بگیرید که دهانی پاکیزه دارند، و در حدیث دیگری فرمود: دهانی بسیار گوارا و شیرین دارند( پس پاکیزگی دهان، مطلوب پیامبر (ص) است و زنان امّتش باید، در پاکیزه نگه داشتن دهان خود کوشا باشند.)
    مسواک کردن، در سلامت روحی و جسمی فرد بسیار موثّر است. به طوری که امام صادق(ع) فرمود:«فی السّواک اثنتا عشره خصله: هو من السّنه و مطهّره للفم و مجلاه للبصر و یرضی الرّبّ و یذهب بالغَمّ … .» ؛(مسواک کردن دوازده فایده دارد : آن سنّت است ؛ دهان را پاکیزه می کند، چشم را نورانی می کند، پروردگار را خوشحال می کند، اندوه را می زداید و… .)
    هم چنین رسول اکرم (ص) بوی خوش را سبب قوّت بخشیدن «قلب» معرفی کرده اند:«الطّیبُ یَشُدُّ القَلبَ » ؛ (بوی خوش به قلب انسان قوّت می بخشد.)
    قال أبو عبدا… (ع) : «خَیرُ نِسَاءُکُمُ الطَّیِّبَهُ الرِّیح ، الطَّیِّبَهُ الطَّبیخ.» ؛(امام صادق(ع) فرمود: بهترین زنان شما زنی است که خوشبو و خوش طبخ باشد.) این روایت بوی پا و بوی زیر بغل و بوی دهان را هم شامل می شود. زن مسلمان باید هر بوی بدی را به نوعی مناسب از خود دور کند. قال امیر المومنین (ع): «لِتُطَیِّّبِ المَرأَهُ المُسلِمَه لِزَوجِهَا.» ؛ امام علی (ع) فرمود: (زن مسلمان باید خود را براى شوهرش خوشبو کند.)
    5- استمتاع از یکدیگر
    قرآن کریم همواره نیاز به جنس مخالف را به صورت کاملاً زیبا و محترمانه، با عبارت «هنّ لباسٌ لَّکُم وَ أنتُم لِبَاسٌ لَّهُنَّ» و هم چنین با تعبیر زیبای«لِتَسکُنُوا إِلَیهَا» بیان فرموده است، به طوری که مهم ترین فلسفه ی ازدواج غیر از این نخواهد بود. مسلّماً نیاز جنسی زن و مرد به یکدیگر، عاملی است که آن ها را به یکدیگر جذب می کند و به تحمّل یک سلسله مسئولیت ها و محدودیت ها وا می دارد، امّا پرواضح است که این نیاز نیز نمی تواند علّت تامّه ی تشکیل خانواده باشد.
    احمد بن حنبل، همانند مالک ، استمتاع را حق مرد و زن، هردو می داند ، در میان شافعیّه ، دو قول وجود دارد ، قول مشهور آن است که حق انتفاع، مختصّ مرد است امّا می گویند: «ارجح آن است که مرد، اسباب احصان و عفّت زن را با مراعات نیاز جنسی او فراهم کند، ولی در عین حال، انتفاع جنسی را به این معنی، حق مشروع زن نمی داند. قول دوّم و غیر مشهور در مذهب شافعیّه، آن است که زن نیز هم چون مرد، دارای حق انتفاع می باشد.»
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.