پایان نامه جبر و اختیار و گرشاسب نامه

دانلود پایان نامه

4-11-بی اعتباری دنیا از منظر حکیم حماسه سرا 121

  • 4-12-جبر و اختیار در شاهنامه و گزینه های حِکمی فردوسی 124
    4-12-1-شاهنامه، فروغ جاودانه ی شعر کهن 127
    4-12-2-استبداد ستیزی و مبارزه با ستمگران 131
    4-13-تفسیر زندگی و راز و رمزهای حکمت عملی در شاهنامه 132
    4-13-1-بشردوستی و شفقت به همنوع 134
    4-13-2-وطن دوستی و میهن گرایی نمونه بارز اخلاقی و راستین 136
    4-13-3-باورهای فراطبیعی و آسمانی و تجلّی آن‌ها در آموزه های حِکمی و اخلاقی 138
    4-13-4-کیخسرو مظهر نیایش 141
    4-13-5-جهان‌بینی توحیدی فردوسی 142
    فصل پنجم)نتیجه‌گیری)
    5-1-نتیجه گیری 155
    5-2-منابع و مأخذ 157
    مقدمه:
    شاهنامه سرگذشت یک ملّت دیرین و باستانی است. ملّتی که خود و جهان را در شاهنامه تصویر کرده است. زندگی و مرگ، شکست و پیروزی، شادی و رنج، آرزو جویی و عزت طلبی، تلاش در غلبه بر قدرت‌های اهریمنی، ستیز با ستمگران و دُژخیمان، یاری جستن خوبان از یزدان و یاری شدن و بر همه ی قدرت‌های شیطانی پیروز شدن، عدالت‌گستری، شرف و والایی جستن، از راستی و درستی پیروی کردن و ده‌ها آموزش دیگر را، در پهنه و گستره ی نامه ی باستان، به روشنی مشاهده می‌کنیم. پیش از فردوسی هم، فرزانگان، شاعران و نویسندگانی، عظمت، تاریخ، اسطوره و حماسه و اخلاق و سِیَر آریاییها، و ایرانیان باستان را به رشته ی نظم کشیده بودند و یا داستان‌هایی منثور از سرگذشت نیاکان، همراه با سیره و روش زندگی و اخلاق و رفتار پارسیان و ایرانیان باستان را قلم و رقم زده و در صفحات کاغذ نقش کرده بودند.
    شاهنامه ابومنصوری و گرشاسب نامه اسدی طوسی و گشتاسب نامه دقیقی از این نوع اند. فردوسی خود از سروده‌های دقیقی در آغاز شاهنامه یاد نموده است:
    جوانیش را خوی بد یار بُد
    یکایک از او بخت برگشته شد
    مطلب مشابه :  مقاله ویژگی های مدیران و مراحل تصمیم گیری

  • ز گشتاسب و ارجاسب بیتی هزار
    همه ساله تا بُد به پیکار بد
    به دست یکی بنده بر، کشته شد
    بگفت و سرآمد بر او روزگار (شاهنامه، 1968 : 14/1)
    گشتاسب نامه ی (و ارجاسب نامه) دقیقی هزار بیت بیش نبوده است آن هم نه به فخامت، جزالت، زیبایی و شیوایی سخن استاد توس. فردوسی خود، هزار بیت دقیقی را در آغاز شاهنامه آورده است. سروده های دقیقی نیز عاری و خالی از حکمت و پند نیست. گویی در نامه های باستان، سخن از پند و اندرز و ارائه آموزه های اخلاقی رکن و اصل بوده است.
    باری سخن از حکمت و آموزه های نامه ی باستان فردوسی است. اگر از این فرزانه تنها بخشی از پند و حکمتهایش مانده بود، ما را به آکنده بودن شاهنامه از اخلاق انسانی و اسلامی، راهبر و رهنمون بود، چه رسد به اینکه نه اغلب که همه ی فرازهای سروده های فردوسی عزیز، مشحون و مزیّن به نکات اخلاقی و راهبرد و کارایی گفتار و رفتار انسانی، شایسته و مبتنی بر اصول حکمت آمیز است.
    آدمی جویای حکمت و اخلاق است. تشنه ی فضایل و کمالات است و دوست دارد که او را از همان آغاز عمر، در جوانی، ره نمایند و بدیها و کژیها و نادرستیها را بدو بازشناسند، تا در پرتو چراغ حکمت و اخلاق، به درستی و راستی ره سپرد. نیرومند باشد و از سستی به دور. و چونان تیر، راست بر هدف رود.
    زِ نیرو بود مرد را راستی
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.