پایان نامه با موضوع کنوانسیون های بین المللی و قوانین بین المللی

دانلود پایان نامه
  •  
     
     
    گفتار اول – بررسی کنوانسیون های ژنو
    منبع اصلی حقوق بشر دوستانه چهار کنوانسیون معروف به کنوانسیون های ژنو هستند. این چهار کنوانسیون در تاریخ 12 اوت 1949 به تصویب کنفرانسی که به منظور ایجاد کنوانسیون های بین المللی برای حمایت از قربانیان جنگ از 21 آوریل تا 12 اوت 1949 در ژنو تشکیل شد، به تصویب رسیدند و همگی در 21 اکتبر 1950 لازم الاجرا شدند. براساس مقررات کنوانسیون های مزبور، هر کنوانسیون، باید به تصویب دولت ها برسد و شش ماه پس از تودیع حداقل دو سند تصویب از سوی دو دولت، کنوانسیون لازم الاجرا خواهد شد. [145]دو پروتکل الحاقی به این کنوانسیون ها نیز بعداً تصویب شدند که یکی مربوط به حمایت از قربانیان منازعات مسلحانه بین المللی و دیگری مربوط به حمایت از قربانیان منازعات مسلحانه غیر بین المللی است. هر دو این پروتکل ها در تاریخ 8 ژوئن 1977 به تصویب کنفرانس دیپلماتیک ژنو در مورد تأیید مجدد و توسعه قوانین بین المللی بشر دوستانه قابل اجرا در منازعات مسلحانه رسیدند و در تاریخ 7 دسامبر 1978 لازم الاجرا شدند. شرط لازم الاجرا شدن این دو پروتکل نیز تودیع حداقل دو سند تصویب از سوی کشورها ذکر شده است. (ماده 95 پروتکل اول و ماده 23 پروتکل دوم)
    کنوانسیون‌های ژنو از پر اهمیت ترین  معاهده­های حقوق بین المللی بشردوستانه به شمار می­روند. این کنوانسیون­ها بر اساس تجربه‌هایی که کشور‌ها از جنگ‌ها گرد آورده بودند، تصویب شده است. بر اساس کنوانسیون‌های ژنو ،در زمان جنگ اصول و قوانین خاص بشر دوستانه حتا در برابر دشمن نیز باید رعایت گردد.
    عناوین کامل کنوانسیون های چهارگانه ژنو عبارت است از:
    1- کنوانسیون ژنو برای بهبود وضع مجروحین و بیماران نیروهای مسلحه در جنگ زمینی؛
    2- کنوانسیون ژنو برای بهبود وضع مجروحین و بیماران و غریقان نیروهای مسلح در جنگ دریایی؛
    3- کنوانسیون ژنو مربوط به رفتار با اسیران جنگی؛
    4- کنوانسیون ژنو مربوط به حمایت از افراد غیرنظامی در دوران جنگ.
     
    بند اول- کنوانسیون اول ژنو در مورد وضعیت مجروحین و بیماران در میادین جنگی
    بر اساس ماده 13 این کنوانسیون افرادی که در یکی از عناوین زیر قرار گیرند شامل مجروحین و بیماران در میدان جنگی می‌شوند.
    ۱ – اعضای نیروهای مسلح دولت داخل در جنگ و همچنین قوای چریکی و دسته‌های داوطلب که جزء نیروهای مسلح باشند.
    مطلب مشابه : 

  • ۲ – اعضای چریکی و دسته‌های مقاومت یک کشور چه داخل یا خارج مملکت حتا اشتغال شده، مشروط به این‌ که این نیروها مشمول یکی از بندهای زیر باشند:
    الف) در رأس آن‌ها شخصی باشد که مسوول اتباع با شرایط فوق باشد.
    ب) دارای علامت مشخص باشد.
    ج)علناً حمل سلاح نمایند.
    د) در عملیات خود طبق قوانین و رسوم جنگ عمل نمایند.
    ۳ – اعضای نیروهای مسلح خود را وابسته به ‌دولت یا مقامی اعلام کرده باشند که توسط دستگیر کننده شناخته شده باشد.
    ۴ – اشخاصی ‌که همراه نیروهای مسلح باشند، بی‌ آن‌ که جزء آنان باشند مانند خبرنگاران.
    ۵ – اعضا و فرماندهان و خدمه کشتی‌های تجاری مشروط بر عدم معامله معتبر طبق سایر قوانین.
    6 ـ ساکنان یک سرزمین اشغال نشده که با ورود دشمن برای مقابله اسلحه به دست می گیرند.
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.