پایان نامه با موضوع امام زمان (عج) و خانواده ها

دانلود پایان نامه
  • سوزو رختن(sozo rextan)
    درست کردن سبزه از کارهای مهمی بود که چند روز قبل از عید انجام شود ومادر به تعداد افراد خانواده سبزه سبز می کرد ودر سبزه ای را بانام خود شخص می نامید.این سبزه را تا روز سیزده نگهداری کرده و بعد از ظهر سیزده آن را به خارج از منزل می انداختند.سبزه کاشتن بستگی به سلیقه ی شخصی داشت که از چند دانه وچه ظرفی استفاده می کند .نخود-عدس-ماش-لوبیا-گندم-جو-پیاز-تتیزک-کنف-را برای کاشتن مورد استفاده قرار می دادند وعلاوه بر ظروف در پشت کوزه ها وقلیان های سفالین نیز سبز می کردند و اطراف سبزه را با پارچه های رنگارنگ تزیین می نمودند.
    خونه روفی (خونه تکونی)
    یکی دیگر از مراسمی که قبل از عید نوروز انجام می شد.مراسمی تمیز کردن منزل و شستن فرشها وپتوها و پرده ها بود .خانم خانه برای این کار از شخص یا اشخاصی کمک می کرفت وهر روز وسایل یکی از اطاق ها را بیرون می آوردند وبا صطلاح از بیخ وبن جا را تمیز می کردند وتار عنکبوت یا اصطلاحأ کابافو وگراشه های سقف وسه کنج اتاق را می گرفتند.
    شب علفه (عرفه)
    شب قبل از تحویل سال علفه می گفتند کد بانوی خانه طوری کارهایش راتنظیم می کرد که شب علفه کارهای مخصوص آن شب را انجام دهد که مهمترین آنها پختن غذایی به نام خیراتی وادن آن به چند خانواده خصوصا حمومی و دلاک بود .
    روز سیزده نوروز
    در روز سیزده نوروز در روز سیزده مردم سعی می کردند خارج از شهر این روز را باغات شخصی و در اماکن زیارتی تفریحی سرسبز به سر برنده وگره زدن را همه سنت می دانستند در قدیم دختران برگهای درخت خرما را گره می زدند تا با باز شدن گره بخت آنان باز شود اما امروزه سبزه گره می زنند واز بعد از گره زدن ده عدد سنگ جمع می کنند وبا آنها بازی می کنند بعد از بازی سنگ ها را در جایی پنهان می کند تا دیگر همانجا بمانند.
    موقع سبزه گره زدن چنین می گفتند :
    سیزده به در چارده ب تو درد بلا ای کتوتواوکتو در مجموع آداب وسنن عید نوروز با تغییراتی هنوز هم در سن مردم رایج است اما ریختن سهین –سیزده گردی-پختن آش رشته سوز و ریختن و گره زدن در عصر سیزده پا بر چاست.
    روز عید قربان(عید حاجیا)
    روز عید قربان به عنوان عید بزرگ مسلمین روز با اهمیتی است در این روز مانند عید غدیر دید وبازدید وبه اصطلاح عید دیدنی انجام نمی گیرد اما کشتن گاو و گوسفند وخیرات برای اموات را بسیارمهم می دانند وخانواده ها حتی المکان قربانی می کنند و اگر از نظر مالی توانایی نداشته باشند شب عید قربان یا روز عید مقداری پشمک ونان وبرنج ویا نان خرما بین مردم توزیع می کنند .گوسفند یا گاو قربانی را با پول حلال ونقد تهیه می کنند وقبل از ذبح در چشمش سورمه می کشند چون معتقدند با چشم بینا به آن دنیا می رود وبه دست میت مورد نظر می رسد .در مرحله دوم چند حبه قند در دهانش می گذارند .بیرون می آورند زیرا عقیده دارند با این عمل مرگ به کام حیوان شیرین است واز آن نمی هراسد .در آخرین مرحله آینه در برابرش می گیرند تانور وروشنایی را برای میت ببرد باعث شادی او شود پس از انجام این رسومات به حیوان مورد نظر آب می خورانند وبا کاردی که دعای مربوطه را بر آن خوانده و فوت کرده اند .قربانی می نماید.
    بوسیدن چشم وپیشانی گوسفند را قبل از ذبح کردن صواب می دانند زیرا معتقدند گوسفندی که جهت چنین روزی انتخاب می شود سعادتی نصیبش شده وبا بقیه ی گوسفندان فرق دارد.سپس اعضا خانواده سرمه می کشند واز قندی که در دهان گوسفند کردند به عنوان تبرک می خورند و آینه نگاه می کنند ومعتقدند که زندگی به کامشان شیرین وآینده روشن است.
    کسانیکه کمتر از یکسال عزیزی از دست داده اند یک روز قبل از عید قربان قربانی می کنند وغذا وشیرینی خیرات می نمایند وبر این عقیده اند که قربانی مرده ی تازه گذشته باید یک روز قبل از عید بدستش برسد.
    اگر شخصی مبتلا به چشم زخم باشد مقداری از چشم گوسفند قربانی شده را می سایند ودرکمی آب حل می کنند وبه او می خورانند و دور نافش می مالند ومعتقدند چشم زخم رفع می شود.
    نوزادی که در این رو متولد می شد حاجی نام می گذاشتند وبه چنین شخصی (حاجی قربونی)می گفتند.
    نیمه شعبان (تولد امام زمان)
    روز تولد امام زمان را (روز چراغونی)گویند و هر طبقه وقشری از مردم در شب و روز تولد امام زمان (عج)بگونه ای اظهار شادی و خوشحالی می نمایند.
    از سال ههای گذشته بازاریان ،بازار و سر در مغازه ها با پارچه های رنگی وچراغ و بقچه های پته وقالیچه مخملی ومعمولی آذین می بستند وتا پاسی ازشب گذشته در بعضی از مغازه ها نمایش اجرا می شود ومردم برای تماشا جمع می گشتند وبا شربت وشیرینی پذیرایی می شدند .گرچه اکثر مغازه ها باز بود و رفت وآمد انجام می شد اما خرید فروش صورت نمی گرفت وهدف کسبه و بازاریان بر پایی جشن وپذیرایی از مردم بود.
    علاوه بر آذین بندی بازار ومغازه ها سقاخانه را با فرش وپته وپارچه های رنگین تزیین نموده وبا شربت وشیرینی از مردم پذیرایی بعمل می آید ودر بعضی از منازل مراسم جشن ومولودی برگزار می گشت ونذوراتی از قبیل شله زرد –شربت-چلو خورشت-آش رشته ای ادا می شد.
    مطلب مشابه :  منابع و ماخذ تحقیق استفاده از تلویزیون و میزان استفاده

  • مراسم محرم و صفر
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.