پایان نامه با موضوع اقوام و دوستان و خانواده

دانلود پایان نامه
  • – چی می‌سایی؟ محبت و دوستی وصمیمیت می‌سایم.
    نفر دیگر سوزن و نخ و پارچه در دست گرفته و می‌دوزد یک نفر سوال می‌کند چه می‌دوزی؟
    جواب میدهد زبان مادر شوهر
    چه می‌دوزی؟ زبان خواهر شوهر
    یک نفر دیگر قیچی در دست گرفته و به هم می‌زند.
    می‌پرسد چه می‌چینید؟ میگوید زبان مادر شوهر
    این سوال و جوابها تا زمانی که عروس(بله) را می‌گوید ادامه دارد پس ازآن که مراسم پایان یافت و عاقد رفت از پنیر و سبزی و نان که در سفره هفت سین گذارده‌اند به خیلان زنانه می‌دهند.
    عاقد به خانه داماد برمیگردد و خطبه عقد را با صدای بلند می‌خواند سپس شیرینی و میوه به مدعوین داد می شود بعد از رفتن عاقد چند داماد را برای دست به دست دادن نزد عروس می‌برند و پدر عروس با داماد آن دور را دست به دست می‌دهد اگر این دو نفر «دوبخته» باشند یعنی دو زن گرفته باشند حق انجام این کارو ندارند و به دایی و یا عموی عروس که یک زن گرفته است محول می‌گردد.
    خانواده داماد و اقوام عروس و دوستان آنان هر کدام گردن بند و انگشت طلا به عروس میدهند و داماد نیز هدیه قابل توجهی به عروس می‌دهد. عروس و داماد عسل به دهان یکدیگر و حلقه در دست هم می‌کنند، و رسم است که عروس با داماد پای خود را روی پای دیگری بگذارند تا (زبانش بر سر او باز شود) سپس داماد به نزد میهمانها برمی‌گردد.
    د) شب عروسی:
    در شب عروسی، پس از شام خوردن، برای آوردن عروس همراه داماد به خانه پدر عروس می‌روند. ایینه و شمعدان خوانچه و هفت سین را پیشاپیش عروس و داماد حرکت می‌دهند. دختری که بختش بسته باشد (یعنی خواستگار برای او نمی‌آید) پس از بردن عروس لحظه‌ای جای او می‌نشیند و از نقل‌هایی که بر سر عروس و داماد پاشیده‌اند می‌خورد. در سابق که اتومبیل نبود و پیاده می‌رفتند، ایینه عروسی بزرگ و حتی به اندازه قد ادمی بود که یک نفر آن را برپشت گرفته و جلوی عروس و داماد حرکت می‌کرد. عروس جلوی خانه داماد می‌ایستاد و (پانداز) می‌خواست. پدر داماد و برادر و دایی وعمو مبلغی پول می‌دادند تا عروس به در حجله می‌رسید در آن جا نیز از داماد پاانداز می‌گرفت (پول پاانداز از مادر عروس) در حجله گردنبد طلایی رونما به عروس می‌دهد امروزه رسم پا انداز تقریبا بر افتاده است.
    ر) مراسم پااندازی:
    در عشایر گنجان قبل از نهار یا یکی دو ساعت پیش از غروب آفتاب یا بعد از شام فامیل داماد برای اوردن عروس به خانه پدر او میروند. فامیل عروس مانع بردن او می‌شوند و پا انداز می‌خواهد. این پولها را برای مادر عروس میگیرند، نزدیک خانه داماد به استقبال عروس می‌رود و مبلغی به عنوان پاگشا به عروس می‌دهد و عروس را به حجله می‌برند.
    و)فضل
    فضل مبلغی است که مدعوین به داماد هدیه می‌دهند. یک نفر جارچی کنار صندلی داماد می‌ایستد و در کنار او دو نفر پول می‌شمرند و یک نفر دیگر نام پول دهنده و مبلغ آن را می‌نویسد این افراد از خانواده داماد می‌باشند ابتدا جاچی با صدای بلند اعلام می‌کند که(روگشای عروس) را بیاورید. روگشای عروس شامل پول (توحنایی)، (پاانداز) و مبلغی که مادر عروس از خود به آن اضافه کرده است و یک لباس از طرف مادر عروس آورده می‌شود.
    پس از شمردن، جارچی اعلام می‌دارد که روگشای عروس برای داماد …. تومان خانه‌اش آبادان و این اولین فضل داماد است سپس پدر داماد بعد برادر، خواهر، عمو، دایی و اقوام و دوستان و آشنایان فضل را می‌پردازند.
    ی)مراسم سومان
    روز سوم مدعوین پول کادویی به خانه داماد می‌فرستند عصر نیز زنها برای دیدن عروس و داماد به آنجا رفته و پذیرایی می‌شوند و داماد و عروس را که صندلی در کنار هم نشسته‌اند می‌بنند و جهاز عروس را که در اتاقی و در کنار هم طرز زیبایی چیده‌اند تماشا می‌کنند در این رو زنهای دیگر نیز که به سیل چی می‌گویند برای دیدن عروس و داماد و تماشای جهاز به خانه داناد می‌آیند.
    مراسمی که برای مرده برگزار می‌شود:
    سابقا در گنجان یک نفر را اجیر می‌کردند تا چهل شب در کنار گور به تلاوت قرآن مشغول باشد و چراغی نیز تا صبح روشن نگه دارد. در تشییع جنازه، زنها نباید شرکت کنند (تمروزه گه گاه دیده می‌شود که زنها نیز شرکت می‌کنند اما دور از گور می‌ایستند و حتی رفتن بر سرگور را ندارند) مشایعت کنندگان جسد را که به طرف گورستان حرکت داده در برگشت از مسیر دیگر به منزل متوفی می‌آیند و قبل از رفتن به منزل خود، دست‌های خویش را می‌شویند. در سابق موقع تشییع جنازه، سرگور مرده خود برای خواندن فاتحه نمی‌رفتند چون معتقد بودند که سنگینی و فشار قبر از این مرده کم شده و بر مرده خود وارد می‌شود. درست کردن گور را بستن گور گویند یا در هفته اول یا هفته سوم یا هفته پنجم انجام می‌شود که پس از بستن، روز پنج شنبه یا جمعه به سر گور می‌روند این مراسم را خاکبندان گویند و قبل از این مراسم بازماندگان نباید بر سرگور بروند.
    جشن‌ها
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.