مقاله زین العابدین و امر به معروف

دانلود پایان نامه
  • 3-4-1-1عقاید و آراء فرقه ی زیدیه
    زیدیه معتقدند که امامت با نص و انتصاب نبوده است بلکه با انتخاب و گزینش انجام مى‌گیرد. بنابراین ضرورت دارد که امام منحصرا از میان اولاد على (ع) از نسل فاطمه دختر پیامبر و از سلسله امام حسن و یا امام حسین انتخاب شود مشروط بر آنکه امام برگزیده با ظلم و جور مبارزه کرده و برضد سلاطین جابر قیام کند.
    برخلاف شیعه امامیه، جانشینی پسر را به جای پدر شرط ضروری نمی‌دانند.طبق تعلیمات ایشان جماعت می‌تواند هریک از اعضاء دودمان علوی را، اعم‌از حسینیان یا حسنیان، بر حسب صفات شخصی‌ وی ، به امامت برگزیند. به عقیدهء زیدیه کسی از علویان را باید به امامت برگزید که‌ خویشتن را عنصری فعال و پیشوائی صاحب اراده نشان دهد و بتواند شناخت حقوق خود را از سوی مردم کسب کند،یا به بیان دیگر مقام خلافت را تملیک و تسخیر سازد.
    مجلسی می گوید :« گروه زیدیه مقام امامت را بعد از امام حسن و امام حسین علیهما السّلام از طریق جهاد ثابت میکنند و زید با بنى امیه صلح و سازش داشت و از طرف آنان عهده دار امورى میشد، نظریۀ زید این بود که باید با دشمنان تقیه نمود و با ایشان الفت و مدارا کرد. این رفتارها بنا به عقیدۀ زیدیه با ادعاى امامت منافات دارد » (مجلسی، 1362 ، ج10 ، ص 177) .
    زیدیه در اصل تابع امام زید و تبعاً شیعى‌مذهب بودند. گروه کثیرى از هواداران آن پیشوا، به هنگام خروج او بر ضد عمال هشام بن عبد الملک وى را تنها گذاشتند و از زید کناره گرفتند.
    شیعه زیدى طایفه‌اى معتبر است اما با فرقه اثناعشرى درمورد چند مسئله اعتقادى اختلاف‌نظر دارد. از جمله اینکه: زیدیه معتقد است بعد از امام زین العابدین، پسرش زید بن على امام است درحالى‌که امامیه عقیده دارند که بعد از حضرت زین العابدین پسر بزرگوارش حضرت محمد باقر (ع) امام مى‌باشد و هرگز زید در قیام و خروج خود ادعاى امامت و رهبرى نکرده است و همواره مردم را تحت عنوان “الرضا من آل محمد” بطرف حکومت عدل علوى که یک عنوان عمومى است فراخوانده است و این حقیقتى است که خود ائمه اطهار(ع) نیز از قبیل حضرت صادق (ع) و امام رضا (ع) بدان تصریح فرموده‌اند . (شامی، 1367، ج1 ، ص 239) .
    بطور کلی اصول عقاید زیدیه را می توان در موارد ذیل برشمرد :
     ١  – «توحید» یعنى ایمان به یگانگى خداوند در ذات، صفات و انحصار عبادت و اطاعت در وى.
     ٢  – «عدل» و آن عبارت است از ایمان به این‌که خداوند در احکامش عادل و در افعالش حکیم است؛ بر کسى ستم نمى‌کند و هرگز کار زشتى انجام نمى‌دهد.  
     ٣  – «وعد وعید» که همان بشارت و انذار و خبر دادن خداوند از ثواب و عقاب است.
    ۴  – «نبوات» یعنى ایمان به سفیران الهى که داراى شریعتند و براى اثبات پیامبرى خود معجزه داشتند. و باید پیامبران، قبل و بعد از بعثت از انجام گناه معصوم باشند.
     ۵  – «امر به معروف و نهى از منکر» ، زیدیه اهتمام بیشترى به این اصل مى‌دهند   و مى‌گویند با صاحبان ظلم و ستم در مرحلۀ اول باید از راه مسالمت‌آمیز وارد شد، پس اگر این راه نتیجه نداد و بودند افرادى که براى پیروزى حق و عدالت یارى کنند باید به شیوۀ انقلابى علیه ستمکاران خروج و قیام کرد و هر جمع انقلابگر نیاز به رهبرى دارند که در عرف قرآن و سنت «امامت و خلافت» نامیده مى‌شود. (علی‌نوری،1379 ، ج1 ، ص 101-100 )
    3-4-1-2 انشعاب در فرقه زیدیه
    فرقه‌هاى زیدى، چندان اختلاف اساسى با همدیگر ندارند زیرا آنها در اصول عقاید، همچون: اولویت خلافت على (ع) بعد از رسول خدا، مبارزه با ظلم به رهبرى سادات علوى و نشر عدالت در میان امت مسلمان وحدت عقیده دارند. با این حال میان فرقه‌هاى مختلف زیدى درباره مسائل شرعى و بخصوص درمورد خلافت صحابه اختلاف‌ نظر وجود دارد. چرا که عده‌اى از زیدیان خلافت ابو بکر را پذیرفته و دسته‌اى دیگر منکر آن گردیده‌اند؛ همچنانکه بعضى از آنها امامت عمر بن الخطاب را بعد از ابو بکر قبول دارند  .
    در همان آغازِ شکل گیرى زیدیه و در حالى که مبارزات و حرکت سیاسى علویان زیدى ادامه داشت، در کوفه سه گرایش عقیدتى و فکرىِ عمده در میان پیروان و معتقدان به امامت زید شکل پیدا کرده بود: جارودیه، صالحیه و سلیمانیه.لازم به ذکر است که در برخی منابع فرقه های زیدیه را بیش از سه فرقه ذکر کرده اند . اشعرى در کتاب مقالات الاسلامیین از شش فرقه سخن گفته است. البته او نامی از پنجمین فرقه به میان نیاورده و دیگر فرقه‌ها در گزارش او جارودیه، بتریه، عقبیه، نعیمیه و یعقوبیه آمده است. (اشعری، ج  ١ ،ص 66)
    3-4-1-2-1 جارودیه (یا سرحوبیه)
    جارودیه از اندیشه‌هاى ابو الجارود زیاد بن منذر (متوفاى حدود  ١۵٠  ه‍. ق) تأثیر پذیرفته بودند. ابوالجارود در قیام زیدبن علی (122) از جمله همراهان او بوده که نشان دهنده تغییر عقیده ابوالجارود از امامیه به زیدیه است .
    جارودیه از فرقه‌هاى شیعه ـ به معناى عام آن ـ به شمار مى‌روند، از این رو، اگر مالى بر شیعه ـ بدون تقیید به امامى بودن یا فرقه‌اى دیگر ـ وقف گردد و قرینه و شاهدى نیز موجب انصراف آن به فرقه‌اى خاص نگردد، شامل جارودیه نیز مى‌شود؛ لیکن شامل برخى فرقه‌هاى دیگر زیدى همچون بتریّه ،که قائل به خلافت بلافصل حضرت على (ع) نیستند، نمى‌شود( مفید، المقنعه، ج1 ، ص 654) .
    شیخ مفید که ملاک شیعه بودن را عقیده به «نص بر امامت» مى‌داند جارودیه را برخلاف دیگر طایفه‌هاى زیدیه در شمار شیعیان جاى مى‌دهد.  (مفید ، ج1 ، ص  ۴٣ )
    جارودیه قائل است که تمام فرزندان رسول خدا از نظر علم و دانش و فراگرفتن آن از خدا یکسانند و فرقى بین آنان قائل نمى‌شود.
    مطلب مشابه :  دلیل ریزش مو و چند راه حل واسه جلوگیری از ریزش مو "

  • 3-4-1-2-2 سلیمانیه (یا جریریه)
    از فرق مهمی که در دامن تشیع ظهور و بروز جدی پیدا کرد و تا امروز ادامه دارد و از فرق شیعی محسوب شده، ولی بر ضد جریان و مسیر امامیه واقع شده اند ، فرقه سلیمانیه (جریریه) است.
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.