مقاله حمران بن اعین و خلفای عباسی

دانلود پایان نامه

امام صادق (ع) شاگردان بسیارى داشت که هر یک از اعاظم علماى اسلام و دانشمندان بزرگ دوره خود به شمار می‌روند. بسیاری از بزرگان فقها و برجستگان پهنه ی علم و دانش از پرورش یافتگان مکتب امام صادق (ع) بوده اند. از این عده می توان به کسانی همچون زراره بن اعین و دو برادرش بکر و حمران، جمیل بن صالح و جمیل بن دراج و محمد بن مسلم طائفی و برید بن معاویه و هشام بن حکم و هشام بن سالم و ابوبصیر وعبیدالله و محمد و عمران حلبی و عبدالله بن سنان و ابو الصباح کنانی و بسیاری دیگر از فضلا اشاره کرد (امین، 1374 ، ص 67 ) .شاگردان امام صادق(ع) منحصر به شیعیان نبودند، بلکه پیروان سنت ‏و جماعت نیز از مکتب آن حضرت برخوردار مى‏شدند؛ پیشوایان ‏چهارگانه اهل ‏سنت ‏بلاواسطه یا با واسطه شاگرد امام صادق(ع) بودند. ابوحنیفه در راس این پیشوایان قرار دارد که به گفته ‏خودش، دو سال شاگرد امام بوده و اساس علم و دانشش از این دو سال است (حیدر، 1392، ج1 ، ص 70 ) .

  • بعضى از شاگردان امام ‏صادق(ع) داراى آثار علمى و شاگردان متعددى بودند، به عنوان ‏نمونه هشام بن حکم سى و یک جلد کتاب نوشته و جابربن حیان ‏نیز بیش از دویست جلد کتاب در زمینه‏هاى گوناگون به خصوص‏ در رشته‏هاى علوم عقلى، طبیعى، فیزیک و شیمى تصنیف کرده بود. آن حضرت به شاگردان خود دستور داده بود، درسهاى او را بنویسند و نوشته‌ها و کتابهاى خود را حفظ کنند که در آینده به آن نیاز پیدا مى‌کنند.
    امام صادق (ع) با ارزیابی قابلیتها و توانمندیهای شاگردان خود، برخی از آنها را برای پاره ای از مسائل و پیشآمدها و پاسخ به سؤالات و گفتگوهای علمی پرورش داده بود. مثلا در مباحث کلام و مباحث اعتقادی بویژه مسائل امامت، زبدگانی همانند حمران بن اعین و هشام بن سالم و محمد بن النعمان احول و قیس ماصر و هشام بن الحکم و غیر آنها را تربیت کرده بود و بموقع از آنها استفاده می کرد.
    2-1-11شهادت امام صادق(ع)
    از آنجا که منصور نتوانست پیشرفت امام را ببیند و عظمت او را تحمل نماید. طرح قتل او را از طریق مسموم کردن کشید. امام صادق (ع) در ماه شوّال سال  ١۴٨  در سنّ  ۶۵  یا  ۶٨  سالگى طبق روایات شیعه به تحریک منصور خلیفه عباسى مسموم و شهید گردید و در قبرستان بقیع در کنار پدر و جد و عمویش امام حسن مجتبى (ع) به خاک سپرده شد . منصور پس از به شهادت رساندن آن حضرت حیله گرانه به گریه وزاری وعزاداری او پرداخت. در تاریخ شهادت آن حضرت اختلاف است. بعضى 25 شوّال سال 148 هجرى و بعضى دیگر 25 رجب آن سال را ذکر کرده‌اند، که معروف و مشهور 25 شوّال است.
    برخی از عالمان امامیه، همچون شیخ مفید درگذشت حضرت را به مرگ طبیعی دانسته‌اند . ولی باتوجه به سابقه برخورد واحضار وتهدید منصور، وبا توجه به اعمال زمامداران پس از او معلوم می شود بنی عباس چون بنی امیه درخط امام کشی بودند وآنها شش تن ازامامان ما را مسموم کرده اند.
    بخش دوم:
    2-2 عصر امامت امام صادق (ع)
    دوران امامت امام صادق(ع) از سال 148-114 هجری قمری به مدت 34 سال طولانی ترین دوره امامت ائمه(ع) است . دوران امامت آن حضرت به دو بخش در زمان حکومت آخرین خلفای اموی و حدود ١۶ سال از امامت وى در دوران خلافت دو خلیفۀ عباسى گذشت.
    امام جعفر صادق (ع)   در اثر هم عصر بودن با دو دولت بنی امیه و بنی عباس با أنواع اذیّتها و آزارها و فشارها روبرو بود .آن بزرگوار دچار شدیدترین امتحان‌ها شد و در برابر تمامى محنت‌ها و سختى‌ها و فشارها و اهانت‌ها صبر وشکیبایى پیشه نمود.  
    وى در طول عمر امامت خود خلافت هشام بن عبد الملک تا افول حکومت بنى امیه را شاهد بود و از خلفاى بنى عباس، نیز دوران حکومت سفاح و بیست سال از دورۀ حکومت منصور را درک کرد. از مشخصات این عصر، انتشار علوم اسلامى همچون تفسیر، فقه، حدیث، کلام، جدل و علوم دیگر مانند انساب، لغت، شعر، ادب، خط، تاریخ، نجوم و غیره بود (امین، 1376،ج6 ،ص 65 ) .
    اسد حیدر در مورد آن حضرت می گوید : « امام صادق (ع) مردی نبود که از رخدادهای زمان خویش غافل باشد و از مسائل مملکت اسلامی کناره جویی نماید و تاثیر بسزایی که در امور دارد را فراموش کند » ( حیدر1392 ،جلد 8 ، ص 34) .
    2-3حاکمان اموی در دوره امامت امام صادق (ع)
    مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد درمورد الکترومایوگرافی و محیط نرم افزار

  • خلفاى اموى در شام (کانون بنى امیه) مى زیستند و بیشتر از طریق حاکمان خون ریز مناطقِ شیعه نشین، بر شیعیان فشار مى آوردند. امام صادق (ع) ازمیان خلفای اموی با حاکمان زیر معاصر بود:
    1- هشام بن عبدالملک (105- 125 ه. ق)
    2- ولید بن یزید بن عبدالملک (125-126)
    3- یزید بن ولید بن عبدالملک (126)
    4- ابراهیم بن ولید بن عبدالملک (127-126)
    5- مروان بن محمد (126-132)
    و از خلفای عباسی نیز معاصر بود با :
    1- عبدالله بن محمد مشهور به سفاح (132-137)
    2- ابوجعفر مشهور به منصور دوانیقی (137-158 )
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.