مقاله امام حسین (ع) و مخالفان

دانلود پایان نامه

مجلسی در مورد وی چنین میگوید: « در روایات معتبره مذکور است ابو العبّاس سفّاح که اوّل خلفاى شقاوت اساس بنى عبّاس بود امام صادق (ع) را از مدینه به عراق طلبید، و بعد از مشاهدۀ معجزات بسیار و علوم بى‌شمار و مکارم اخلاق و اطوار آن امام عالى‌ مقدار نتوانست اذیّتى به آن جناب رساند و مرخّص ساخت آن حضرت را، و به مدینه مراجعت نمود » (مجلسی، 1382 ، ج1 ،ص 872 ) .
مدت خلافت وى پنج سال و نه ماه و بیست روز بود و در ناحیۀ انبار در شهرى که خود بنا کرده بود به روز یکشنبه دوازدهم ذى‌حجۀ سال صد و سى و ششم در سى و سه سالگى و بقولى بیست و نه سالگى بمرد (مسعودی، 1374 ، ج 2، ص  ٢۵۵ ) .

  • 2-6-1-2 ابوجعفر منصور دوانیقى (158-136).
    منصور دوانیقى بعد از فوت برادر ، حکومت را دردست گرفت . وی اولین کسى بود که باعث شد میان خاندان على بن ابى طالب (ع) و اولادعباس رضى اللّه عنه وحشت ونزاع بیافتد. سیاست وى در برخورد با مخالفان سیاسى ارعاب، شکنجه و قتل بود، و در این راه از اعمال هیچ‌گونه خشونتى دریغ نمى‌کرد.او پس از تحکیم پایه های قدرت خود برای آنکه از ناحیه ی علویان آسوده خاطر شود بر شیعیان و اهل بیت و در رأس آنان بر امام صادق (ع) سخت گرفت. وی رقبای محتمل درونی که در به قدرت رسیدن بنی عباس نظیر ابومسلم نقش داشتند را نیز از بین برد .
    هنگامی که منصور در سال  ١۴٠  هجرى، بر مخالفان خود پیروز شد ، خطر نفوذ رهبر مذهبى شیعیان اهل‌بیت علیهم السلام را بیشتر احساس کرد .از آنجا که از تشکّل شیعیان به شدّت هراسناک بود، و موقعیّت خود را در خطر مى‌دید در مرحله ی نخست «عبدالله بن حسن» و فرزندانش را دستگیر و به زندان انداخت و سپس دستور داد تا همه ی آنها را به قتل برسانند. آنگاه حوزۀ درس امام جعفر صادق ( ع) را در مدینه محدود ساخت و به تهدید و محاصرۀ امام علیه السلام و شیعیانش پرداخت.

  • مهمترین امری که منصور را نگران می کرد ، فعالیت علویان و پیشاپیش آنان جعفر بن محمد صادق (ع) بود . بیش از همه ، در برابر او احتیاط می کرد و می کوشید با هر وسیله و نیرنگی مشکلات را پشت سر بگذارد و هیچ چیز جلودار او نبود (حیدر ، 1392 ، جلد 1، ص 70 ) .
    سالهای آخر دوران امامت امام صادق (ع) حدود دوازده سال در عصر خلافت منصور دوانیقی بود. او طاغوتی بسیار خونخوار بود، برای حفظ حکومت خود، بسیاری از سران و برجستگان آل علی (ع) و سادات آن خاندان محترم را کشت. حاکم ستمگر عباسی، منصور دوانیقی نامه ای به این مضمون به امام صادق (ع) نوشت: چرا مانند مردم به مجلس ما نمی آیی و در اطراف ما حاضر نمی شوی؟ امام (ع) در پاسخ او نوشت: در نزد ما (از دنیا) چیزی نیست که بخاطر آن از تو بترسم، و در نزد تو از نظر معنوی و اخروی (یعنی ایمان و اعتقاد قلبی به خداوند و روز قیامت) چیزی وجود ندارد که به خاطر آن به تو امیدوار باشیم، در نزد تو نه نعمتی وجود دارد که بیاییم و به خاطر آن به تو تبریک بگوییم، و نه تو خود را در بلا و مصیبت می بینی که بیاییم و به خاطر آن، به تو تسلیت بگوییم. پس برای چه نزد تو بیاییم؟
    منصور به دستیارى ابو مسلم خراسانى عموى خود عبد اللّه را کشت و در سال دوم خلافتش ابو مسلم را نیز از خوف نفوذ و اقتدارش، به قتل رساند. در سال  ١۴۵  بغداد را مقرّ خلافت کرد. گویند، چون در حفر خندق کوفه، از هرنفر، یک دانق نقره گرفت، لقب دوانیقى یافت.
    امام صادق (ع) هیچگاه نظام حاکم را مشروع نمی دانست. هنگامی که انقلاب علیه امویان اعلام شد و از امام (ع) درخواست همراهی رهبری قیام شد نپذیرفت، زیرا از نتایج این حرکت ها و قیام ها و همچنین اغراض فردی انقلابیون و رهبران جنبش آگاهی داشت.
    منصور بارها تصمیم به قتل امام گرفت، اما به لطف و معجزۀ الهى، آن حضرت از چنگ خلیفه نجات یافت. از جمله در سال  ١۴۴  زمانى که بنى الحسن را از مدینه به ربذه منتقل مى‌کردند، منصور، امام را در ربذه حاضر کرد و تصمیم داشت با بازجویى او را متهم کند و به قتل برساند (مجلسی، ج  ۴٧ ،ص171) .
    در سال  ١۴٧  هجرى هنگام بازگشت از حج، امام را توسط «ربیع» حاجب خویش احضار کرد، که امام با دعایى که قرائت کرد و توسلى که انجام داد از چنگ منصور نجات یافت. این حادثه و رویدادهاى فراوان دیگر، بارها تحت عنوان معجزات امام (ع) و دعاهاى مستجاب ایشان در کتب رجال و سیرۀ شیعه به ثبت رسیده است (مفید ، ج2، ص  ١٧٨)
    در زمان منصور، محمد و ابراهیم فرزندان عبد اللّه بن الحسن علیه حکومت جبّار وى قیام کردند. اما پس از نبردى قهرمانانه و فداکارانه به دست عمّال منصور به شهادت رسیدند.  
    دومین خلیفۀ عباسى، پس از قیام محمد در مدینه، اموال و اراضى امام را که از ابى زیاد (عین ابى زیاد) به او رسیده بود، تصرف کرد و چون امام (ع) درخواست استرداد آنها را نمود، منصور خوددارى کرد، تا اینکه در زمان مهدى خلیفۀ دیگر عباسى به فرزندان امام صادق (ع) بازپس داده شد (مجلسى ، ج  ۴٧ ، ص305) .
    سرانجام این کینه‌توزى ها، به مرحله عمل رسید و امام در سن  ۶۵  سالگى در سال  ١۴٨  هجرى قمرى توسط منصور مسموم شد و به شهادت رسید (ابن شهر آشوب ، ج  ۴ ، ص280) .
    منصور در رفتار فجیعى که نسبت به امام صادق (ع) در پیش گرفت و در نتیجه او را مسموم کرد به همین مقدار بسنده ننمود؛ بلکه زمین را از خون پاک علویان سیراب کرد و بر مراتب فجایع خود در بغداد افزود، و دست به کشتار جوانان و جوانمردان این شهر زد. شیعیان ناگزیر دوباره خانه‌نشین شدند و از ترس شمشیر کیفرجوى منصور راه تقیه را در پیش گرفتند. منصور پس از جنایتش نسبت به امام صادق (ع) دست از آزار و کیفر علویان برنداشت و بعد از کشتن امام آنها ، از هیچیک از آنها درنگذشت ) مظفر،ج1 ،ص99( .
    منصور در سال 158 هجری ، در سفر حج به هلاکت رسید و در حجون دفن شد.
    2-7مقایسه بنی امیه و بنی عباس
    بنى عباس و بنى امیه در ظلم و قساوت قلب و فسق و فجور، مساوى بودند و در انجام معصیت علنى و کفر با بنى امیه فرقى نداشتند: زیرا هدف آنان نفع بردن و منشأ اینکار نیز بى‌مبالاتى به دین و مقدسات آن بود، و در این جهات با یکدیگر هم عقیده بودند، همۀ آنان متوجه هوى و هوس گردیده و راه گمراهى را می پیمودند، سر می بریدند، چوبه‌هاى دار را برافراشته و خانه‌ها را بر سر زنده‌ها خراب می کردند. ابراهیم و برادرش سفاح همانند معاویه بودند و منصور و رشید همانند هشام. و متوکل نمونه یزید بن معاویه بود (مغنیه،1343 ج1 ص 160).
    عباسی ها از همان روز اولی که روی کار آمدند، برنامه شان مبارزه کردن با علویون به طور کلی و کشتن علویین بود، و مقدار جنایتی که عباسیان نسبت به علویین بر سر خلافت کردند از جنایاتی که امویین کردند کمتر نبوده و بلکه از یک نظر بیشتر بود، منتها در مورد امویین چون فاجعه کربلا که طرف امام حسین (ع) است رخ می دهد قضیه خیلی اوج می گیرد والا منهای مسئله امام حسین (ع) فاجعه هایی که اینها راجع به سایر علویین به وجود آوردند از فاجعه کربلا کمتر نبوده و بلکه زیادتر بوده است (مطهری، صفحه 174-171)
    2-8 شورش ها ،جنگ ها و قیامها در دوران امام صادق (ع)
    در دوران امامت امام صادق (ع) شورش ها ،جنگ ها و قیام هایی بوقوع پیوست که به اختصار به آنها اشاره می شود :
    2-8-1 نا آرامی ها و شورش ها
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.