مقابله هیجان مدار و مشکلات روانشناختی

دانلود پایان نامه

تست مختل تحمل گلوکز به معنای این است که میزان قند خون در طی انجام تست تحمل خوراکی گلوکز ازمیزان طبیعی بیشتر است اما آنقدر زیاد نیست که تشخیص دیابت داده شود. تحمل گلوکز مختل وقتی تشخیص داده می‌شود که سطح گلوکز140 تا199 میلی گر م در دسی لیتر 2 ساعت بعد از آن است که فرد مایعی حاوی 75 میلی گرم گلوکز را بنوشد.(روبین، 2006)

  • آزمایش همو گلوبین C ,A
    آزمایش همو گلوبین ای وان سی، یک آزمایش خون بسیار رایج می‌باشد که برای غربالگری بیماران دیابتی کارآیی داشته و نشان می‌دهد بیماران به چه میزان در کنترل بیماری دیابت موفق بوده اند.
    آزمایش هموگلوبین ای وان سی(Hb A1C) نشانگر میزان گلوگز(قند) همراه با هموگلوبین موجود در خون و میانگین قند خون بیمار در 2 تا 3 ماه گذشته است. بنابراین در صورتی که میزان قند خون در 2 یا 3 ماه گذشته بالا باشد نتیجه این آزمایش نشان دهنده کنترل نامناسب قند خون و در نتیجه امکان بروز عوارض بیشتر دیابت می‌باشد. به صورت درصد بیان می‌شود نشان می‌دهد که در طول 2-3ماه گذشته چند درصد از هموگلوبین خون که یکی از پروتئین‌های موجود در گلبولهای قرمز است با قندترکیب شده است هر چه این درصد بالاتر باشد بیانگر این است که مقدار قند خون طی 2-3 ماه پیش بالاتر از حد طبیعی بوده است این آزمایش وسیله بسیار خوبی برای تصمیم گیری در مورد موفقیت روش درمانی فعلی می‌باشد. درواقع وقتی می‌توان درمان یک دیابتی را موفق دانست که درصد هموگلوبین C,Aاو در حد قابل قبول باشد این حد قابل قبول مقدار همو گلوبین C ,Aزیر 8 و ترجیحا زیر7 درصد است.
    شکل (2-2) آزمایش هموگلوبین
    افراد در معرض ابتلا به دیابت
    تمامی افراد بالای 40 سال در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع2 هستند و باید هر 3 سال یک‌بار تحت آزمایش قند خون قرار بگیرند. افراد دچار اضافه وزنی که حداقل یکی از شریط زیر را داشته باشند نیز در معرض ابتلا به دیابت نوع2 هستند و انجام آزمایشات مکرر قند خون در آ‌ن‌ها باید در سنین زیر 40 سال یا با فواصل کوتاه‌تر (هر 2- 1 سال) انجام شود. این شریط عبارتند از: وجود سابقه ابتلا به دیابت در بستگان درجه اول، سابقه ابتلای فرد به دیابت پنهان (مرحله پیش از دیابت)، سابقه ابتلا به دیابت حاملگی، سابقه تولد نوزاد با وزن بیشتر از 4 کیلوگرم یا تولد نوزاد با ناهنجاری‌های مادرزادی، بالا بودن فشارخون، وجود اختلالات چربی خون، سابقه ابتلا به کیست‌های متعدد تخمدان و یا بیماری‌های قلبی- عروقی (تنگی رگ‌های قلب، انفارکتوس قلبی یا سکته مغزی) (قانعی،1390).
    کنترل سخت‌گیرانه دیابت
    کنترل سختگیرانه دیابت روشی است که در آن 5 پایه اصلی درمان دیابت یعنی آموزش، کنترل روزانه، تغذیه صحیح، فعالیت جسمانی و داروها به طور همزمان مورد استفاده قرار می‌گیرد و لازمه آن مشارکت فعال فرد دیابتی در طرح درمانی ارائه شده توسط «تیم مراقبت از دیابت» شامل پزشک م عالج، پرستار آموزش دیده و متخصص تغذیه می‌باشد. یکی از ملزومات این روش انجام آزمایشات مکرر قند خون در منزل و بکارگیری نتایج آن‌ها در تنظیم داروها و نحوه تغذیه و فعالیت بدنی می‌باشد. با وجودی که روش کنترل سخت‌گیرانه دیابت ممکن است در ابتدا مشکل و پرهزینه به نظر برسد. ولی دارای نتایج بسیار عالی در زمینه بهبود کیفیت زندگی افراد دیابتی و پیشگیری از عوارض دیابت می‌باشد. انجام تزریقات متعددانسولین (حداقل 4 بار در روز) یکی از روش‌های مشهور انسولین درمانی در کنترل سختگیرانه دیابت مخصوصا دیابت نوع1 است (گریجیس بی و همکارن،2002).
    تأثیر روانشناختی بیماری مزمن
    افراد مبتلا به دیابت، فرآیند روانشناختی معینی را تجربه می‌کنند. مراحل این فرآیند به شرح زیر است: اولین مرحله ای که تجربه می‌شود “شوک” است. مواجهه ی اولیه با بیماری، غالباً همراه با ناباوری است. در مرحله بعد “انکار” رخ می‌دهد، فرد وجود بیماری را نمی‌پذیرد.
    مرحله سوم “چانه زنی” است. در این مرحله بیمار قول می‌دهد که اگر بیماری وجود نداشته باشد، همه کارها را خوب انجام بدهد. “خشم” از مراحلی است که تجربه آن به منظور پذیرش واقعیت در زندگی ضروری است. “افسردگی” از دیگر مراحل برخورد با بیماری است که به فرد اجازه فرآیند ترمیم را می‌دهد. آخرین مرحله، “پذیرش” است. در این مرحله واقعیت وجود بیماری پذیرفته می‌شود. درک این امر که بیماری مزمن به معنای انتهای زندگی نیست و تنها نیاز به تغییراتی در روش زندگی وجود دارد و امید به آنکه همیشه چیزهای جدیدی ساخته و معرفی می‌شوند. توجه به این نکته که تمرکز بر امروز و توانمندی‌های فرد در آن علی رغم وجود شرایط مزمن می‌تواند در مواجهه با بیماری کمک کننده باشد(اینترنت).
    موارد نیاز به ارجاع بیمار مبتلا به دیابت برای دریافت خدمات بهداشت روان:
    در موقعیت‌های زیر باید ارجاع بیمار به روان شناس یا متخصص اعصاب و روان را مد نظر قرار داد:
    مطلب مشابه :  خرید پایان نامه :زنان سرپرست خانوار

  • الف) در مواردی که بیماری دیابت برای اولین بار در کودک یا نوجوان تشخیص داده می‌شود. در این موارد کودک و والدین از ارزیابی روانپزشکی سود می‌برند.
    ب) وقتی بیمار دو حمله یا تعداد بیشتری از حملات کاهش قند خون یا کتواسیدوز دیابتی بدون علت مشخص را تجربه می‌کند.
    ج) بیمارانی که به رغم داشتن آگاهی، از خود مراقبت به عمل نمی‌آورند.
    ت) وقتی اختلال تغذیه ای در بیماران دیده می‌شود.
    ث) وقتی بیمار خود چنین در خواستی دارد(عسگری،1385).
    استرس و دیابت
    در میان پژوهش‌های فراوانی که در سال‌های اخیر پیرامون سبب شناسی، سیر، پیش آگهی و درمان دیابت انجام شده است، عوامل روان شناختی مورد توجه خاص قرار گرفته اند. از جمله عوامل روان شناختی که مورد توجه پژوهشگران این حوزه قرار گرفته اند، می توان به استرس (فشار روانی) اشاره کرد. استرس می تواند باعث افزایش میزان افسردگی، کاهش رضایت شغلی، نقص در ارتباطات فردی و حتی افکار خودکشی شود(وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، 1383).از طرفی دیابت، یک منبع استرس برای افراد مبتلا به این بیماری است استرس ناشی از دیابت علاوه بر اثرات سوءجسمی، اثر منفی روانی نیز دارد. از عمده ترین این اثرها می توان به افسردگی اشاره نمود. رگنار(1385) معتقد است که به طور کلی به نظر می‌رسد ابتلا به دیابت، منبع استرس، اضطراب و نگرانی زیادی برای این بیماران و خانواده‌های آنان به همراه دارد.
    بخشی پور رودسری (1386) معتقد است که اضطراب و استرس از اختلال‌های شایع در بیماران دیابتی است.استرس، موضوع مهم امروز در فرهنگ کشورهای پیشرفته و جوامع صنعتی است. فراگیر بودن آن از آن روست که مردم می‌خواهند به گونه ای مؤثر با استرس برخورد کنند تا زندگی طبیعی و لذت بخشی داشته باشند.
    گریکسبی و اندرسون (2002) عنوان نمودند افسردگی و اضطراب در بیماران دیابتی بسیار شایع است وشیوع افسردگی حدود 2 برابر جمعیت عادی است. اضطراب که همبودی بالایی با افسردگی دارد، از دیگرمشکلات روانشناختی شایع همراه دیابت است. در برخی پژوهش‌ها مشخص شده است که نشانه‌های ترس اضطراب و میزان شیوع اختلال‌های اضطرابی به خصوص اضطراب منتشر و هراس ساده در بیماران دیابتی، بیش از افراد عادی است.
    افسردگی در بیماران مبتلا به دیابت می تواند با بی اشتهایی، ایجاد بی نظمی در رژیم غذایی یا نپذیرفتن تزریق انسولین از طرف بیمار همراه شود و در نتیجه درمان و کنترل دیابت را دشوار سازد (مدهو وسریدهار، 2005). این موضوع در یک چرخه ی معیوب، باعث تشدید مشکلات هیجانی فرد از جمله استرس، افسردگی و اضطراب می شود. بیماری دیابت به عنوان یک بیماری مزمن که دارای عوارض زودرس و دیررس می باشد، دارای اثرات روانی- اجتماعی مربوط به خود بوده (کوکس،1992به نقل ازجواهرزاده،1374) و می تواند مشکلاتی را در سیستم شناختی بیماران به وجود آورد، به ویژه اگر همراه با اضطراب باشد. به نظر می‌رسد که مشکلاتی را می‌توان برای این تداخل در نظر گرفت، مزمن بودن بیماری که به گونه‌ای اجتناب ناپذیر با تغییر زندگی بیماران رابطه دارد. این تغییر ممکن است شامل کنترل رژیم غذایی، گوش به زنگ بودن برای بازگشت نشانه‌ها، تغییر در فعالیت‌های روزمره یا به طور کلی محدودیت در شیوه زندگی شود. همچنین غیرقابل علاج بودن بیماری و احتمال بروز عوارض شدید و کوتاه شدن طول عمر می‌تواند به عنوان عواملی به شمار رود که در سیستم شناختی آنان مشکلاتی را ایجاد نماید و در نتیجه عواطف و هیجانات آنها دچار بی نظمی و اختلال شود بلاک برن(1387). رابطه بیماری دیابت با افسردگی، پژوهش حاضر نشان داد که میزان افسردگی نیز در بیماران دیابتی بیشتر از افراد گروه کنترل است. به عبارتی بیماری دیابت می‌تواند موجب افسردگی شود. افسردگی نیز یک واکنش شایع در بیماری‌های مزمن است، و در حدود یک سوم این نوع بیماران بستری دست کم نشانه‌های متوسط افسردگی را گزارش می‌کند.
    از دیدگاه سلیه، استرس واکنش نامشخص بدن نسبت به توضیحات و خواسته‌هایی است که از یک شخص انتظار می‌رود. به عبارت دیگر، استرس مجموعه تغییرات انطباقی است که بدن فرد برای کمک به اوجهت تطبیق خود با انواع موقعیت‌های اجتماعی، سیاسی و محیطی ارائه می‌دهد (کوپر، راسل، کاسیس، گیورگ، 1994). همچنین استرس به موقعیت درونی فرد اطلاق می‌شود که تهدیدی را نسبت به وضعیت جسمی و یا آرامش روانی خوداحساس کرده باشد (قاسم‌زاده، 1376).
    پاسخ بدن به استرس ممکن است به صورت جنگ یا گریز باشد و تکرار استرس می‌تواند موجب نقص درپدیده تنظیمی هیپوتالاموس و کنترل موثر هورمونی از طریق بازخوردها میسر شود این امر منجر به تغییرات عملکردی متعددی درسطوح مختلف سلولی، عضوی و سیستمی و در نهایت بیماری‌های گوناگون می شود.
    هرگاه صحبت از استرس درانسان به میان می آید حتما باید توجه داشت که آنچه بیش از کیفیت استرس اهمیت دارد روشهای مقابله با آن است که از فردی به فرد دیگربسته به شرایط و ساختار روانشناختی انحصاریش متفاوت است. مفهوم مقابله به عنوان تلاشهای شناختی و رفتاری به منظور تسلط یافتن بر موقعیتهای تهدیدآمیز نظیر چالشهای ناشی از بیماری تعریف شده ست (تانکی، موسابک، 2008 و فیپس، 1373). مقابله اغلب به تلاش و کوشش‌هایی گفته می‌شودکه در جهت حل کردن مشکلات دربعضی موقعیت‌ها و برای سازش دادن فرد با گرفتاری‌ها و فشارهای وارده صورت می‌گیرد (بگران،ابراهیمی و سنایی، 1388). روش‌های مقابله‌ای به تلاشهای رفتاری در جهت اصلاح، به حداقل رساندن،کاهش دادن، تحمل کردن، تسلط یافتن بر صدمات داخلی و خارجی گفته می‌شود (بیات، 1388). بیماری بحرانی است که روشهای مقابله ای رابه خطر می‌اندازد. تمام بیماری‌های حاد و مزمن عملکرد اساسی فرد را درگیر کرده بنابراین شیوه‌های مقابله ای در فرد را تحت تاثیر قرار می‌دهد (فیتزگرالد، 2000؛ لیوز، 2005). بیماران مبتلابه بیماری‌های مزمن و خانواده‌های آنها نه تنها از جهت مراقبت جسمانی از بیماری و تغییرشیوه زندگی باید مهارت‌های خود را توسعه دهند،بلکه بایدبا پیامدهای روانی و اجتماعی ناشی ازبیماری نیزمقابله کنند (فینال و آندرسون، 2004). لازاروس و فولکمن دو شکل کلی از رویارویی را بیان نموده‌اند که شامل رویارویی مساله مدار وهیجان مدار می باشد. مقابله مساله مدار در حقیقت شامل تلاشهای هدفمند برای کنترل و تغییر منبع پریشانی می باشد. مثل فردی که در موقع ناراحتی، فعالیت یا سرگرمی جدیدی برای خود می‌یابد. مقابله هیجان مدار شامل تلاش‌هایی برای تعدیل شناختی واکنش‌های هیجانی در موقعیت‌های استرس زا می‌شود. مانند فردی که در مقابل استرس الکل مصرف می‌کند و یا ساعات و اوقات بیشتری را برای خود خیال پردازی می‌کند (هب فول، 1988).
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.