دانلود پایان نامه شرایط آب و هوایی و عرضه سریع محصول

دانلود پایان نامه
  • 1-3 توت فرنگی
    1-3-1 تاریخچه
    توت فرنگی از نظر تولید، میوه، گیاهی نسبتا جدید است و تا 250 الی 300 سال قبل ارقامی که دارای میوه درشت یا مشابه ارقامی که امروزه مورد کشت و کار و مصرف قرار می‌گیرند وجود نداشت(کاشی و حکمتی 1370). آنچه که تا آن زمان شناخته شده بود منحصرا توت‌فرنگی‌های ریز یا توت‌فرنگی موسوم به جنگلی بود که صرف نظر از ریزی میوه، عطر ، طعم و مزه خاصی نداشته‌اند و بیشتر از نظر خواص دارویی مورد توجه بوده‌اند. در قرن 4 میلادی فرانسوی‌ها مستقیماً آن را از جنگل به زمین زراعی منتقل کردند و از آن به عنوان یک گیاه اهمی نام می‌بردند. بعدها از این توت‌فرنگی نوعی به نام چهار فصل به وجود آمد. در سال 1629 توت فرنگی معروف به ویرجینیا یا اسکارلت از آمریکای شمالی به اروپا برده شد ولی به علت عدم سازگاری با شرایط محیطی نتوانست جایگزین انواع توت فرنگی جنگلی شود. در سال 1712، یک افسر فرانسوی به نام فریزر نوعی توت‌فرنگی درشت را به نام توت فرنگی شیلی از شیلی به فرانسه برد. اما این توت فرنگی پس از کاشت به ندرت میوه درشتی که در موطن اصلی مشاهده شده بود به وجود آورد. در سال 1766 تحقیقات روی تلاقی بین توت فرنگی شیلی و ویرجینیایی انجام گرفت که از این تلاقی نوعی توت‌فرنگی با میوه درشت به نام توت فرنگی آناناسا به وجود آمد. اولین ارقام قابل برداشت از این نوع توت فرنگی حدود 30 سال بعد برای اولین بار در انگلستان تولید شد و کلیه‌ی برنام‌های اصلاح و گسترش این نوع توت فرنگی در جهان بر اساس خصوصیات اولین ارقام اصلاح شده انگلیسی پی‌ریزی شد. اکنون که 200سال از به وجود آمدن آناناسا می‌گذرد هزاران رقم مختلف از این نوع پروشل یافته‌اند که از نظر فرم و صفات کیفی تنوع فوق‌العاده زیادی نشان می‌دهند و به طور کلی خواص ارثی دو نوع توت فرنگی وحشی آمریکایی یعنی فراگار یا ویرجینیا و فراگاریا شیلونسیس را دارند. در ایران متاسفانه هیچ‌گونه مطالعه‌ای بر روی انواع توت فرنگی وحشی موجود انجام نشده وسابقه‌ای نیز در جهت اصلاح ارقام جدید توت فرنگی وجود ندارد. به نظر می‌رسد که اولین رقم اصلاح شده در زمان صدارت اتابک اعظم از فرانسه به ایران وارد شد و به همین دلیل یکی از ارقام بسیار قدیمی ایران به نام اتابکی خوانده می‌شود(کاشی و حکمتی 1370). طی 30 سال ارقام متعددی توسط بخش خصوصی و دولتی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند و ارقام مناسب و پرمحصول در کنار ارقام قدیمی‌تر مانند اتابکی انتخاب گردیده است. با وجود این عدم هماهنگی علم فن‌آوری و تخصص به ویژه در امر پرورش توت فرنگی باعث شده است که میزان عملکرد و مرغوبیت محصول تولیدی همچنان در سطح پائینی باقی بماند. در قرن اخیر توسعه سردخانه‌های پیشرفته استفاده از پلاستیک‌های مناسب جهت بسته‌بندی، تجاری شدن روش تکثیر ریزازدیادی و تولید توت فرنگی‌های مقاوم به بیماری‌های مختلف باعث تحولات گسترده‌ای در پرورش و صنعت تولید توت فرنگی گردیده است(تهرانی فر، 1389).
    1-3-2 گیاهشناسی
    توت فرنگی از تیره گل سرخیان و از جنس فراگاریا (fragaria ananasa) می‌باشد. گیاهی علفی است چون می‌تواند به وسیله ساقه‌های نابجا تقسیم شود گیاه حالت دائمی پیدا می‌کند. اهلی‌ترین واریته توت فرنگی از تلاقی فراگاریا شیونسیس و فراگاریا ویرجینیا می‌باشد که فرا گاریا آناناسا نامیده می‌شود. زمان کاشت آن بسته به محل در پاییز یا بهار می‌باشد. به طور کلی واریته‌های آن ممکن است بهاره یا همیشه بار (چهار فصل) باشند. در مناطق سردسیر معمولا گیاه در بهار کشت می‌گردد مگر این که ریشه در کاشت پائیزه قبل از سرد شدن هوا قادر به تثبیت و پایدار کردن خود باشد. توت فرنگی گیاهی چند ساله است که در سال دوم کشت شروع به باردهی می‌کند.واریته‌ها در ویژگی باردهی متفاوت هستند.بعضی از آنها همیشه بار(4 فصل) و بعضی سالی یکبار میوه می‌دهند. این گیاه در شرایط آب و هوایی مختلف رشد می‌کند و محصول خوبی می‌دهد ولی برای حداکثر رشد و نمو و باردهی نیاز به حداقل 7 ماه آب و هوای مساعد و بدون نوسان دارد.بنابراین می‌توان آن را در اکثر مناطق ایران کشت کرد. البته یخبندان‌های شدید و سرمای دیررس بهاره و همچنین شدت باد، دامنه‌ی کشت این گیاه را محدود می‌کند. ضمنا آب و هوای گرم و مرطوب باعث آلودگی گیاه به بیماری‌های قارچی شده و میوه عطر و طعم مطبوع خود را از دست می‌دهد. علاوه بر شرایط طبیعی مناسب، انتخاب واریته سازگار با منطقه مورد نظر اهمیت دارد. میزان عملکرد و کیفیت توت فرنگی بسته به نوع واریته تحت تاثیر شرایط محیط می‌باشد و علاوه بر این در سال‌های مختلف متغیر است. از نظر نیاز سرمایی جزء گیاهان کم نیاز به سرما تقسیم بندی می‌شود به طوری که در 200 تا 400 ساعت دمای کمتر از 7 درجه نیاز سرمایی و ناچیز آن منتفی می‌گردد. سطحی بودن ریشه‌ها که معمولا تا عمق 15 تا 20 سانتی متری خاک توزیع می‌شوند گیاه را حساس به کم آبی می‌کند(sharma .R, 2002). توت فرنگی یک گیاه نهان دانه،‌ دو لپه و جدا گلبرگ است و دارای یک ساقه مرکزی یا طوقه بوده که برگ‌ها، ریشه‌ها، دانه‌ها (استولون) و گل آذین‌ها از آن شروع به آغازیدن می‌کنند، تکثیر آن از طریق استولون یا دانه صورت می‌گیرد(Darnell et al, 2003).
    روش‌های تکثیر توت فرنگی: به طور کلی توت فرنگی به دو روش جنسی و غیرجنسی تکثیر می‌یابد:
    – جنسی (کاشت بذر): ازدیاد توت فرنگی به روش کاشت بذر، مخصوص واریته‌هایی است که به طور طبیعی تولید ساقه‌های رونده نمی‌کنند و همچنین واریته‌هایی که ساقه رونده کمی داشته باشند و بدین طریق نمی‌توان آنها را از طریق از روش ازدیاد بذری استفاده کرد(Sharma.R, 2002).
    – غیرجنسی: یکی از ساده‌ترین روش‌های ازدیاد توت فرنگی روش تقسیم بوته می‌باشد در این طریق بوته‌هایی را که خوب رشد کرده و قوی هستند پس از خارج کردن از زمین به چند بوته کوچک‌تر تقسیم می‌کنند که هر کدام دارای مقداری ریشه می‌باشند. و سپس آن را در محل اصلی نشاء می‌کنند. روش دیگر تکثیر غیرجنسی، ازدیاد به وسیله ساقه‌های رونده می‌باشد. این روش بیشتر از روش‌های دیگر مرسوم است. در این روش پس از ظاهر شدن و ریشه دار شدن ساقه‌های رونده آنها را در خرداد ماه یا آخر تابستان از بوته مادری جدا کرده و در محلی سایه آفتاب نشاء می‌کنند و سپس در فصل پائیز بوته‌های انتخابی را به زمین اصلی انتقال می‌دهند از این طریق هر بوته می‌تواند 100 بوته جدید تولید کند ولی فقط 20 الی 40 بوته حاصل از نظر کیفی قابل استفاده می‌باشند(Sharma.R, 2002).
    1-3-3 ارقام
    باغداران و گلخانه داران در ایران ارقام متفاوت وارداتی را کشت و کار می‌کنند. کف این ارقام تفاوت‌های بسیار زیادی با هم دارند. انتخاب ارقام توت فرنگی تحت کنترل عوامل متعددی است که در این خصوص می‌توان به درشتی میوه، سفتی یا نرمی بافت میوه، رنگ، طعم مناسب بودن جهت فرآیند، سازگاری با شرایط محیطی، مقاومت نسبی در برابر امراض، موقعیت بازار و خواسته مصرف کننده اشاره کرد. همچنین ارقام مورد کاشت باید خصوصیات مورفولوژی و فیزیولوژیکی لازم از نظر رسیدن همزمان میوه و برداشت مکانیکی را داشته باشد. از واریته‌های مهم که در آمریکا بیشترین سطح زیر کشت را دارند می‌توان چندلر، سلوا، توتم ،‌بنتون و هودرا نام برد. در لهستان که بزرگترین تولید کننده توت فرنگی در اروپا و بزرگترین صادر کننده‌ی توت فرنگی منجمد در جهان می‌باشد. واریته سنگاسنگان عمده‌ترین واریته می‌باشد(Sharma.R, 2002).
    1-3-4 اهمیت اقتصادی و وضعیت تولید توت فرنگی در جهان و ایران
    با توجه به آمار منتشر شده توسط فائو کل تولید توت فرنگی در دنیا 7/1 میلیون تن در سال 1996 به 8/3 میلیون تن در سال 2009 رسیده است. آمریکا بزرگترین تولید کننده توت فرنگی به دو شکل تازه خوری و فرآوری شده در دنیا می‌باشد. 25 درصد از محصول آمریکا برای مصارف انجمادی استفاده می‌گردد. چین دومین کشور تولید کننده دنیا به شمار می‌رود که حدود 70 درصد تولیدش به مصرف تازه خوری می‌رسد. چین در سالهای اخیر در زمینه تولید این محصول رشد خیره کننده داشته و امروزه یکی از مهمترین تولید کنندگان توت فرنگی دنیا است. کشور اسپانیا مقام سوم تولید جهان را به خود اختصاص داده و از لحاظ صادرات برای تازه خوری، مقام اول جهانی را دارا می‌باشد. در سال 2009 میزان صادرات اسپانیا به 228345 تن توت فرنگی تازه رسید و آمریکا با 10247 تن رتبه دوم صادرات این محصول را به دست آورد(FAO,2010).
    طبق آمار سال 1390 سطح زیر کشت توت فرنگی در ایران 3800 هکتار و میزان کل تولید توت فرنگی 47000 تن با میانگین عملکرد 10 تن در هکتار بوده است که بیشترین سطح زیر کشت 2800 هکتار و بیشترین تولید 33000 تن مربوط به استان کردستان می‌باشد. به عبارتی کردستان حدود 75% سطح زیر کشت و 80% تولید توت فرنگی کشور را در اختیار دارد. در حالی که هیچگونه صنایع تبدیلی و فرآوری توت فرنگی در این استان موجود نمی‌باشد. پس از آن تولید استان مازندران 3/8% و استان گلستان 7/6% می‌باشد و در سایر استان‌ها تولید توت فرنگی ناچیز است. بنا به سالنامه آمار بازرگانی خارجی صادرات توت فرنگی (تازه) در سال 1377 به میزان 8/51 تن بوده(FAO,2010).
    1-4 عوامل موثر بر دوام و کیفیت توت فرنگی در پس از برداشت
    1-4-1 عوامل موثر دوره پرورش
    با توجه به تمام موارد مثبت در میوه توت فرنگی اعم از طعم، مزه و ارزش اقتصادی اما عمر پس از برداشت کوتاه این محصول همچنین فسادپذیری بالای توت فرنگی مواردی است که تولید کنندگان را مجبور به عرضه سریع محصول نموده است. دلیل فسادپذیری بالای میوه‌ی توت فرنگی را رطوبت و مواد غذایی بالای آن می‌دانند. هر چند که فعالیت تنفس بالای این محصول در دوران پس از برداشت مهم‌ترین عامل کاهش عمر انباری آن می‌باشد(De Souzaand et al,1999). به منظور افزایش عمر انباری این محصول تنها توجه به نکات پس از برداشت کافی نیست بلکه باید در ابتدا شرایط پیش از برداشت را مورد توجه قرار داد. در این خصوص عوامل متعددی را باید موردتوجه قرار داد که در این خصوص می‌توان به موارد زیر اشاره کرد(Sharma.R, 2002).
    1-4-1-1 نور
    در ارقام بهاره، طول روز در گل انگیزی و تشکیل گل و نیز در تشکیل ساقه های رونده تاثیر دارد. هنگامی که در اواخر فصل رشد، طول روز به کمتر از 14 ساعت می رسد و با خنک شدن هوا، گل انگیزی در ارقام بهاره آغاز می گردد. اما برای تشکیل گل در ارقام همیشه بار طول روز تاثیر ندارد و گل انگیزی در روزهای بلند و کوتاه انجام می گیرد. تشکیل ساقه های رونده در طول روز بلندتر از 14 ساعت و در دمای بالا انجام می گیرد. بین تشکیل گل و ساقه های رونده رقابت وجود دارد. با افزایش طول روز تشکیل و رشد ساقه های رونده نیز بیشتر گردیده و در طول روز 16 ساعت به حداکثر می رسد(جلیلی مرندی،1386).
    1-4-1-2 دما
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.