دانلود پایان نامه امیرالمومنین و امام علی (ع)

دانلود پایان نامه

فقال (ع): نَدمٌ بِالقَلبِ، وَ اِستِغفارٌ بِاللِّسانِ وَ القَصدُ عَلی اَن لایَعوُدَ).

  • «به امیرالمومنین، علی (ع) گفته شد، توبه نصوح چیست؟

  • حضرت فرمودند: با دل پشیمان شدن و با زبان آمرزش خواستن و تصمیم جدی و مداوم بر ترک گناه گرفتن.»
    مهمتر این که حقیقت تو به ی نصوح یعنی توبه ای خالص که به خاطر ترس از آتش جهنّم و چشمداشت و طمع بهشت نباشد؛ بلکه توبه ای پاک و مطهّر فقط برای بزرگداشت خدا که شایسته ستایش است، باشد.
    گفتار دوم- تفاوت استغفار و توبه
    در واقع استغفار، توقف در مسیر گناه و شستشوی خویشتن است و توبه بازگشت به سوی اوست که وجودی است بی انتها استفغار به معنای شستشو است و توبه به معنای کب کمالات است، مانند شخص آلوده که باید اول لباس چرکین را از تن بیرون بیاورد و خود را شستشو بدهد و بعد لباس پاکیزه به تن کند. یا باید ابتدا جاروب کند، سپس زمین را فرش کند.
    استغفار، طلب کردن مغفرت از خدای آمرزنده است ولی توبه عبارت از پشیمانی است؛ البته با تصمیم بر ترک گناه و برگشت نکردن به آن.
    در بسیاری از آیات قرآن استفغار و توبه با هم آمده، مانند سوره هود که می فرماید: (وَ أَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ)
    (وَ یا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ)
    (فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ)
    (وَ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ)
    عموم علمای اخلاق و دانشمندان اسلامی مبحث توبه و استفغار را در کتب خود یک جا مورد بحث قرار داده اند و در دعاها نیز استفغار و توبه با هم آمده است.
    اینک این سوال مطرح است که، آیا فرقی میان استفغار و توبه است یا خیر؟
    در جواب این سوال، بزرگان دو نظر را مطرح کرده اند:
    گروهی معتقدند که فرقی میان استفغار و توبه نیست. برای آنکه استفغار و توبه یکی است و توبه تاکید استفغار است.
    ولی گروهی دیگر میان آن دو فرق گذارده اند، به آن جهت که استفغار مقدم بر توبه است و تقدم استفغار بر توبه و به این معناست که انسان باید خود را از گناهان پاک سازد و سپس خود را به اوصاف الهی بیاراید.
    در کلام معصومان (ع) نیز از توبه و استغفار بسیار صحبت به میان آمده است. در روایات آمده است که شخصی نزد امام علی (ع) آمد و استغفار کرد حضرت فرمود: مادرت به عزایت بنشیند آیا می دانی معنای استغفار چیست؟
    استغفار درجه علیین است.
    با توجه به اینکه کلمه ی استغفار در میان اکثریت مردم در معنی و مفهوم توبه به کار برده می شود، اما در این واژه در قرآن، روایات و ادعیه ی وارده از معصومین علیهم السلام بسیار استعمال گشته است و معنای لغوی آن با معنای لغوی توبه کاملاً متفاوت است به خاطر اینکه ، توبه به معنای رجوع و استغفار به معنای آمرزش خواستن است.
    ((اصل معنای استغفار طلب آمرزش است؛ حال آنکه توبه به معنای بازگشت (رجوع) می باشد. به عبارت دیگر، استغفار برای طلب آمرزش و بخشش گناه از جانب خداوند و عفو و صفح از جانب او دلالت می کند و توبه عبارت است از پشیمانی بر گناه همراه با قصد بر ترک ، باز گشتن بدان بنابراین هیچ وحدت معنایی میان دو واژهای ((استغفار و توبه )) وجود ندارد و تلازم عقلی بین آنها یافت نمی شود.))
    همان گونه که در مباحث قبلی بیان شد، به صراحت در متون اسلامی (آیات و روایات)از توبه بعنوان زایل کننده گناهان و تبدیل کننده سیئات به حسنات نام برده شده است. یکی از آثار بارز و نمود خارجی توبه این است که عدالت از دست رفته با توبه بر می‌گردد، چون توبه آثار گناه را نابود می‌کند.
    توبه نفس انسانی را از آلودگی پاکیزه می‌سازد و دلها را به حالت پیش از گناه بر می‌ گرداند، در نتیجه عدالت از دست رفته بازگشت می‌ کند و گناهان گذشته را پاک می ‌سازد.
    گفتار سوم- توبه و جوانان
    انسان باید هر چه زودتر دامن همت «توبه» به کمر بزند و تصمیم را محکم و اراده را تقویت کند و تا در سن جوانی هست یا فرصت دارد و زنده است از گناهان توبه کند و نگذارد فرصتهای طلایی خدادادی از دست وی برود و توبه را به تاخیر اندازد.
    بهار توبه ایام جوانی است که بار گناهان کمتر و کدورت قلبی و ظلمت باطنی ناقص تر و شرایط توبه آسان تر است.
    مرحوم استاد شهید مطهری (ره) می گوید:
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.