دانلود پایان نامه ارشد با موضوع شرکت های هواپیمایی و تشریفات صدور

دانلود پایان نامه

دوم : خسارت در اثر بی احتیاطی و با علم به امکان ایجاد خسارت وارد شده باشد.
در حقوق فرانسه عبارت “به قصد ایران خسارت” را معادل “تقصیر عمد” و عبارت “بی احتیاطی و با علم به امکان ایجاد خسارت” را معادل “تقصیر سنگین” می دانند. این بدان دلیل است که در حصوص فرانسه – که باید متن پیمان براساس معانی این زبان ترجمه شوند – بین این دو تقصیر تفاوت وجود دارد.

  • “تقصیر عمد” در حقوق فرانسه آن است که طی آن فاعل زیان، قصد وارد آوردن زیان را داشته است. در حالی که “تقصیر سنگین” را سبک تر از عمد و بنا به تعریف : تقصیر فاحش و احمقانه ای گفته اند اگر چه مرتکب، نتیجه زیان آور آن را نمی خواسته مع الوصف رفتارش طوری بوده که ورود ضرر را غیرقابل اجتناب ساخته است. در حقوق ایران چنین تقسیم بندی از تقصیر وجود ندارد و تقصیر از هر نوع اعم از عمد یا سنگین ایجاد مسئولیت می کند.
    انتساب چنین مسئولیتی به شرکت های هواپیمایی برای جبران کلیه خسارات به این دلیل است که : در مسئولیت های قراردادی از متعهد، انتظار رفتاری شبیه پدر دلسوز و مهربان در قبال فرزندان می رود. همان گونه که یک پدر در رعایت اموال فرزند خود بسیار دقت می کند، شرکت هواپیمایی نیز باید در حفظ اموال مسافر و کالا دقت نماید، در غیر این صورت به دلیل کوتاهی در نگه داری مسئول خواهد بود.
    خدمه و کارگزاران شرکت هواپیمایی که عمداً یا از روی بی احتیاطی با علم به امکان ورود خسارت، به وسایل و کالا صدمه رسانده اند به دلیل وجود سوء نیت نباید مشمول مسئولیت محدود شوند. برای طرح مسئولیت نامحدود و تشدیدشده شرکت هواپیمایی احراز شرایطی ضروری است. ادله اثباتی برای اینکه چنین مواردی موجب خسارت شده است به عهده مسافر و فرستنده کالاست؛ زیرا همانگونه که گفته  شده اصل بر محدودیت مسئولیت شرکت هواپیمایی است و مسئولیت نامحدود یا تشدید شده امری است استثنا، که اقامه ادله اثباتی به عهده مدعی است. این شرایط چنین است :

  • 1- وجود رابطه علیت بین تقصیر و خسارت
    بین تقصیر شرکت هواپیمایی و مستخدمین و عاملین او با خسارت وارد شده باید رابطه مستقیم و بلاواسطه موجود باشد. در غیراینصورت مسئولیت از نوع محدود است. برای مثال، مسافر وسایل شخصی خود را تویل شرکت می دهد و اعلام می دارد که از نوع شکسیتنی است. شرکت از نصب برچسب شکستنی بر روی کالا کوتاهی می کند اما بعداً محموله به دلایلی مثل زلزله یا ریختن سقف انبار از بین می رود. در اینجا بین تلف کالا و عدم درج برچسب کالای شکستنی هیچگونه رابطه علی موجود نیست، بلکه بین زلزله و تلف کالا رابطه است.
    مثال دیگر، فرستنده کالایش را تحویل شرکت نموده و کلیه خصوصیات و اطلاعاتی که برای حمل صحیح کالا ضرورت داشته را در اختیار شرکت قرار داده است. از جمله یادآور می شود که کالا باید در محیط بدون رطوبت نگه داری و بیش از سه بسته بر روی یکدیگر گذاشته نشود. شرکت هواپیمایی توجهی به این اظهارات ننموده و کالا را همراه با دیگر محموله ها و بدون رعایت نکات گفته شده به مقصد حمل می نماید. در مقصد کالا اشتباهاً به شخص دیگری غیر از آن که نامش در  بارنامه آمده تحویل می شود. در این مورد هم نمی توان مسئولیت شرکت هواپیمایی را نامحدود تلقی کرد؛ زیرا عدم رعایت مقررات حمل صحیح کالا موجب خسارت نشده است.
    2- اثبات تقصیر شرکت هواپیمایی
    شرط دیگر استفاده از مسئولیت نامحدود اثبات تقصیر عمدی شرکت در ورود خسارت است. برای مثال کارکنان شرکت عمدا به وسایل شخصی و کالا لطمه وارد سازند یا اموال درون ساک و بسته های سرقت کنند. در صورت عدم موفقیت در اثبات این موضوع، مسئولیت محدود یعنی به ازای هر کیلوگرم کالا 250 فرانک قابل طرح است.
    3- ارتکاب تقصیر از طرف شرکت یا عاملین آن
    خسارت وارد شده از طرف شرکت هواپیمایی یا عاملین آن باشد. به این معنی که خسارت وارد شده از سوی اشخاص حقوقی و حقیقی دیگری مثل گمرک، پلیس فرودگاه یا کارکنان دیگر شرکت ها – اگر چه عمدی باشد – موجب مسئولیت نامحدود شرکت هواپیمایی نمی شود.
    4- در حدود تکالیف بودن عمل شرکت و مستخدمین آن
    قصور و تقصیر شرکت هواپیمایی که موجب بروز خسارت شده است باید در محدوده وظایف شرکت باشد. تعیین اینکه آیا عمل ارتکابی در حدود تکالیف شرکت بوده یا نه قدری مشکل است. خصوصاً زمانی که بین خسارت وارد شده با وظیفه مستخدم مربوط رابطه نزدیکی وجود داشته باشد.
    در یک پرونده رسیدگی شده، یکی از کارمندان شرکت ایرفرانس در نیمه های شب مقداری کالای گران قیمت را از انبار گمرک به سرقت برد. این موضوع موجب اختلاف بین شرکت هواپیمایی و مالک کالا بود شرکت با تشبث به این امر مدعی عدم مسئولیت خود بود. دیوان تمیز فرانسه در رأی صادره گفت : اگر چه دزدی در هنگام نیمه شب و خارج از ساعت کار اداری شرکت اتفاق افتاده است. اما تأثیری در اصل مسئولیت شرکت ندارد. زیرا کارمند خاطی به دلیل رابطه استخدامی که با شرکت داشته، اطلاعات لازم برای وجود کالای گران قیمت در انبار را به دست آورده است. بنابراین عمل ارتکابی کارمند در حدود وظایفش بوده و شرکت باید کل خسارت وارده شده را جبران نماید.
     
    گفتار دوم:عدم رعایت برخی مقررات
    عدم رعایت برخی مقررات در صدور اسناد حمل و نقل سبب مسئولیت مشدده یا نامحدود شرکت هواپیمایی می شود. پیمان ورشو مقررات زیادری را برای صدور اسناد حمل مشخص نموده بود که عدم رعایت برخی و یا صدور همراه با پاره ای نواقص، موجب مسئولیت نامحدود می گردید. در اصلاحیه ورشو این مندرجات تا حد زیادی حذف و تشریفات صدور تسهیل گردید. هم اکنون موارد نقص یا عدم درج و صدور که موجب مطرح شدن مسئولیت نامحدود می گردد را می توان به این شرح نام برد :

    1. شرکت هواپیمایی مسافر را بدون صدور بلیت سوار هواپیما کند یا لوازم شخصی و کالا را بدون صدور رسید لوازم شخصی و بارنامه هوائی تحویل بگیرد.
    2. اسناد فوق فاقد اخطار مبنی بر اینکه “مشمول مقررات پیمان ورشو اصلاحی است” باشد (چنانچه سید لوازم شخصی به بلیت مسافر منضم شده باشد که امروزه چنین رویه ای از طرف شرکت های هواپیمایی اجرا می گردد، درج مجدد این اخطار ضرورت ندارد.
    مطلب مشابه :  پایان نامه درمورد حقوق بین‌الملل و حقوق بین الملل

    ممکن است این سئوال مطرح شود که چنین خطاری به چه زبانی باید درج شود؟ و قابل فهم بودن زبان مندرج تا چه اندازه اهمیت دارد؟
    واقعیت این است که برای شرکت هواپیمایی این امکان که برای هر مسافر بررسی و بلیت یا بارنامه متناسب با نوع زبان وی تهیه کند وجود ندارد. چه بسا در یک پرواز با ظرفیت کم، مسافرانی با ملیت ها و زبان های مختلف وجود داشته باشند که برای شرکت هواپیمایی درج اخطاریه متناسب با زبان هر مسافر غیرممکن است. راهکار منطقی، درج اخطاریه به زبان محلی کشور صادرکننده به اضافه یک زبان بین المللی مثل انگلیسی است.

    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.