تروریسم در مخاصمه مسلحانه غیر بین المللی و دیوان بین المللی کیفری

دانلود پایان نامه

مبارزات نهضتهای آزادیبخش ملی بر طبق پروتکل الحاقی اول، یک مخاصمه مسلحانه بین المللی تلقی شده و در صورت مبارزه با آنها در قالب مبارزه با تروریسم، کلیه قواعد حقوق بشر دوستانه حاکم بر مخاصمات مسلحانه بین المللی بر آنها حاکم خواهد بود. لذا ممنوعیت اقدامات تروریستی در حین مخاصمه بر جنگ های آزادیبخش ملی نیز اعمال می شود.

  • بر طبق مواد 43 و 44 پروتکل الحاقی اول، هیچگونه تفکیکی میان نیروهای مسلح نظامی و شبه نظامیان صورت نگرفته است. لذا اعضای نهضت های آزادیبخش ملی حتی در قالب نیروهای شبه نظامی نیز نبایستی مرتکب اقدام تروریستی شوند و ارتکاب چنین اقداماتی ممنوع می باشد. لذا هر کسی در یک مخاصمه مسلحانه شرکت کند ملزم به رعایت قاعده ممنوعیت ارتکاب اقدام تروریستی می باشد.
     
    بند سوم – تروریسم در مخاصمه مسلحانه غیر بین المللی
    قواعدی که اقدامات تروریستی را در چارچوب مخاصمه مسلحانه غیر بین المللی ممنوع می کند اساساً مشابه آن قواعدی هست که این اقدامات را در مخاصمه مسلحانه بین المللی ممنوع می کند. ماده 3 مشترک در یک عبارت پردازی کلی بدون اشاره مستقیم به تروریسم بسیاری از اقدامات تروریستی را عملاً ممنوع می کند. بر طبق آن با غیر نظامیان بایستی با اصول انسانیت رفتار شود. گروگانگیری، رفتار بی رحمانه،آزار، شکنجه و ….. ممنوع است.

  • همچنین ماده  4 ( پاراگراف2) و ماده 13 (پاراگراف 2 )پروتکل الحاقی دوم  نیز موید این امر هستند. به موجب این مواد اعمال و تهدیدات خشونت آمیزی که هدف اولیه آن گسترش ترور  و وحشت  در میان جمعیت غیر نظامی باشد ممنوع است. مواد 4و13  بصراحت از عناوین ترور و تروریسم استفاده می کنند.
    البته اگر این اقدامات تروریستی در مخاصمه مسلحانه غیر بین المللی منجر به نقض فاحش کنوانسیون ها  و پروتکل های الحاقی شوند می تواند جنایت جنگی تلقی شده و مشمول صلاحیت جهانی کشورهای عضو و یا حتی صلاحیت دیوان بین المللی کیفری واقع شوند. سوال اصلی در این خصوصی این است که این تعهدات بر کدام یک از طرفین بار می شود. در مخاصمه مسلحانه غیر بین المللی حداقل یکی از طرفین دولت نیست. برای طرف دولتی کلیه تعهدات معاهده ای (بر طبق اصل وفای به عهد) و آن قسمت از قواعدی که جنبه عرفی یافته است بار  می شود. ماده 3 و پروتکل دوم چنین تعهداتی را برای نیروهای مخالف دولت  واعضاء شان بار می کند. چرا که یکی از شرایط تلقی یک درگیری داخلی به عنوان یک مخاصمه مسلحانه  توانائی طرفین به رعایت قواعد حقوق بشر دوستانه می باشد. لذا بایستی اعضاء گروه های مخالف دولت نیز به ممنوعیت اقدامات تروریستی توجه کنند. فرمانده نیروهای مسلح مخالف به اجرا و رعایت این قواعد متعهد هستند و بایستی همه اقدامات لازم را برای اجرای قاعده ممنوعیت اقدامات تروریستی انجام دهند. این گروه ها بایستی اقدامات ضروری را برای پیگیری و مجازات مرتکبین اقدامات تروریستی بالاخص آن مرتکبینی که جزء نیروهای آنها بوده یا تحت کنترل آنها می باشند انجام دهند. لذا ممنوعیت انجام اقدامات تروریستی در یک مخاصمه مسلحانه غیر بین المللی برای هر دو طرف بارشود؛ چه دولت و چه سازمان های مسلح مخالف دولت. در کل بایستی خاطر نشان ساخت که ممنوعیت توسل به اقدامات تروریستی منطقاً در حقوق مخاصمات مسلحانه غیر بین المللی نیز همچون مخاصمات مسلحانه بین المللی تثبیت شده است. در مخاصمه مسلحانه داخلی نیز اقدامات تروریستی ممنوع می باشد. این حتی در خصوص مخاصمات مسلحانه غیر بین المللی  مهمتر نیز است چرا که مخاصمات مسلحانه غیر بین المللی عمدتاً مبتنی بر جنگ نامتقارن بوده و آبستن ارتکاب اقدامات تروریستی است. دولتهاها اولاً بایستی هم از ارتکاب عمل تروریستی در مخاصمات مسلحانه غیر بین المللی اجتناب ورزند  و ثانیاً کلیه تلاشهای لازم را برای جلوگیری از ارتکاب عمل تروریستی توسط افراد خصوصی یا در سرزمین تحت صلاحیتشان انجام دادند.
    *وضعیت بازداشت شدگان در جریان مخاصمه مسلحانه غیر بین المللی در چارچوب مبارزه با تروریسم
    در مخاصمات مسلحانه غیر بین المللی وضعیت اسیر جنگی وجود ندارد. به عبارتی وضعیت رزمنده قانونی  که مستحق مشارکت مستقیم در مخاصمه است . چرا که دولت ها تمایلی به اعطاء مصونیت از رسیدگی ها به اعضاء نیروهای مخالف دولتی ندادند. لذا این گونه اشخاص در صورت دستگیری ممکن است بر طبق حقوق داخلی کشور دستگیر شونده محاکمه شوند. البته در  چنین مواقعی نیز مفاد ماده 3 مشترک ،پروتکل دوم الحاقی، حقوق عرفی بشر دوستانه و حقوق بشر مربوط به تضمین دادرسی عادلانه بایستی رعایت شود.
     
    بند چهارم حقوق بشر دوستانه از حادثه 11 سپتامبر تا کنون
    الف- حقوق بشر دوستانه در فاصله سال 2001 تا سال 2002
    1-حقوق قابل اعمال:
    حقوق بشردوستانه حاکم بر مخاصمات مسلحانه
    2-وضعیت بازداشت شده گان:
    الف)رزمندگان قانونی: کنوانسیون سوم- صرف مشارکت قابل محاکمه  ومجازات نیست.
    ب )رزمندگان غیر قانونی: کنوانسیون چهارم: صرف مشارکت قابل محاکمه  و مجازات است.
    دولت ایالات متحده تصمیم گرفته است تا وضعیت اسیر جنگی را به بازداشت شده گان ندهد. انکار وضعیت اسیرجنگی برای رزمندگان دشمن آنها را از لحاظ قانونی با خلا مواجه نمی کند.آنها در غیر اینصورت بایستی به عنوان غیر نظامی تلقی شده و مشمول کنوانسیون چهارم باشند.بازداشت شدگان غیر نظامی نیز بایستی مشمول کنوانسیون چهارم ژنو باشند. اما در صورتی که این اسیران متهم به ارتکاب جنایت جنگی باشند بایستی بعد از رسیدگی از سوی مرجع صالح مورد مجازات قرار گیرند. تنها نکته مهم این است که در خصوص کلیه بازداشت شدگان در فرایند مبارزه با تروریسم در چارچوب مخاصمه مسلحانه بایستی کنوانسیون های ژنو، اعمال شوند.
     
    ب- حقوق بشر دوستانه از سال 2002 تا به امروز
    1-حقوق قابل اعمال:
    حقوق بشردوستانه حاکم بر مخاصمات مسلحانه غیر بین المللی
    2-وضعیت بازداشت شده گان:
    *رزمنده قانونی: مفاد ماده 3 مشترک ، پروتکل دوم و حقوق عرفی ناظر بر این مخاصمات
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.