– تغییر دلبستگی در نوجوونی

از دیدگاه دلبستگی نوجوونی دوره انتقالیه که در شروع اون نوجوون واسه کاهش وابستگی به چهره‌های دلبستگی ابتدایی‌ای که نقش مراقب اون رو داشته‌ان، دست به تلاشهای بزرگی می زنه. تقریباً یه دهه بعد خود نوجوون بزرگ شده، واسه بچه هاشون که متولد شده‌ان یه چهره دلبستگی حساب می شه. با این حال نوجوونی تنها زمان کوتاه و گذرایی نیس که نقش پل ارتباطی بین این دو دوره (کودکی و جوونی) رو اجرا کنه، بلکه نوجوونی دوره‌ای عمیق از انتقال‌ها بین نظامای رفتاری، شناختی، هیجانی خاصیه. نوجوون مراحل تغییر رو از یه دریافت کننده مراقبت از والدین به طرف یه مراقبت کننده بالقوه میگذرونه (باولبی، 1980 ؛ به نقل از خانجانی، 1384).

 

2-18- موندگاری دلبستگی از کودکی تا نوجوونی:

خانواده

یکی از سؤالهای اساسی درباره روابط دلبستگی در دوره نوجوونی اینه که چیجوری سازمان یافتگی دلبستگی نوجوون به دلبستگی در بقیه مراحل زندگی به ویژه به دوره کودکی در رابطه می شه؟

کودکی-نام-تصویر

به خاطر جواب به این سؤال باید به طور تجربی موندگاری دلبستگی در پهنا زندگی مورد آزمایش قرار گیرد. سؤال دیگه اینه که دلبستگی نوجوون تجلی خاصی از همون فرآیندهای دلبستگی در دوره کودکیه؟ پس از گذشت سه دهه از ایجاد روش موقعیت ناآشنا، تحقیقات طولی زیادی در حال بررسی تغییر دلبستگی از نوزادی تا نوجوانیه. یافته های بعضی از این تحقیق‌ها مبهم و نامشخصه. واترز (1995) گزارش کرد که ایمنی نوجوون بزرگتر مثلاً 21 ساله در AAI (مصاحبه دلبستگی بزرگسالان) با ایمنی اون در روش موقعیت ناآشنا در زمان کودکی در حدود 70% اتحاد داره. اگر آدمایی رو که در اثر رویدادهای مهم زندگی که بالقوه می تونه باعث تغییر طبقه دلبستگی فرد شن، مستثنی کنیم، درجه هماهنگی بین دلبستگی دوره نوجوونی با کودکی بالای 78% است.

مطلب مشابه :  سفارش ترجمه

خانواده

اما در مورد آدمایی که در برابر حوادث خاصی در زندگی بوده‌ان، اندازه توافق فقط 44% است که با معنی نیست. مین[1] (1997) دریافت که بین طبقه دلبستگی افراد در 19 سالگی با به کار گیری مصاحبه دلبستگی بزرگسالان با طبقه دلبستگی اونا در کودکی با به کار گیری راه موقعیت ناآشنا هماهنگی بالایی هست. اما هامیلتن[2] (1994 و 1995) یافته‌های پژوهشی ارائه میده که نشونه موندگاری کم دلبستگی از کودکی به نوجوانیه. بعضی تحقیقات دیگه هیچگونه ارتباطی بین رفتار کودک در موقعیت ناآشنا با طبقه دلبستگی اون در نوجوونی نیافته‌ان.

خانواده

واترز و همکاران (1995) در مورد این یافته های ناهماهنگ تبیین مناسبی رو ارائه میده. اون عقیده داره که با گذشت زمان به دلیل دخالت عوامل محیطی/ اجتماعی موندگاری بین دلبستگی زمان کودکی و نوجوونی کاهش می شه. به هر حال باید توجه داشت نوجوونی که طبقه دلبستگی دوره کودکی خود رو حفظ کرده در حال زندگی با والدینیه که در روابطشون با نوجوون تا مدتها از راه ‌های مشابهی به کار گیری کرده‌ان (تامپسون[3] و همکاران، 1996 ؛ به نقل از خانجانی، 1384).

کودکی-نام-تصویر

در خونواده‌هایی که فرزندان با هر دو والد بیولوژیکی خود زندگی کرده‌ان نسبت به نوجوانانی که در ساخت‌های خانوادگی دیگری رشد یافته‌ان، درجه توافق سازمان یافتگی دلبستگی اونا و مادرشون بالاتره (آلن و بقیه، 1997 ؛ به نقل از خانجانی، 1384).

هم اینکه بین دلبستگی نوجوون- مادر نوجوانان سن بالا نسبت به نوجوانان کم سن تر، اندازه هماهنگی بالاتره. احتمال داره استرس‌های به وجود اومده توسط تغییرات ابتدا نوجوونی دست کم به طور موقت سازمان یافتگی دلبستگی نوجوون رو و یا آمادگی آزمایش دلبستگی رو گسسته سازه (آلن و لند[4]، 1997).

مطلب مشابه :  محاسبه آنلاین هزینه چاپ کتاب

بر خلاف یافته‌های نامبرده تحقیق روزنستین و هوروتیز[5](1996) نشون داد که در بین نوجوانان دارای مشکلات روانشناختی اندازه توافق بین راهبردهای دلبستگی نوجوون و مادر بالای 80% است.

محققان فکر می کنند که تحت بعضی شرایط درجه توافق دلبستگی نوجوون- مادر کم میشه. این یافته‌ها نشون میدن که سازمان یافتگی دلبستگی نوجوون و اتحاد اون با ابتدا کودکی و با سازمان یافتگی دلبستگی مادر همراه با تغییرات تحولی و رقابت‌های فعلی محیط به طور معناداری تحت تاثیر قرار میگیره. (به نقل از خانجانی، 1384).

 

2-19-  معیارهای تشخیص دلبستگی:

واسه تشخیص رابطه دلبستگی از بقیه روابط، هشت ملاک هست :

  • جستجوی نزدیکی یا همجواری و تقرب جویی: کودک تلاش می‌کنه فاصله خود رو با موضوع دلبستگی کم کرده، تا حد امکان به اون نزدیک می شه.
  • تاثیر پایگاه ایمن بخش: حضور تصویر مادرانه موجب احساس ایمنی می شه. پس تصویر دلبستگی به عنوان منبع و پایگاه ایمنی حساب می شه.
  • اعتراض به جدایی: کودک در مقابل جدایی مقاومت کرده ازش جلوگیری می کنه.
  • فراخوان با تهدید: در شرایط عادی کودک اونقدر رفتار دلبستگی نشون نمی ده اما در شرایط مریضی، خواب آلودگی و ترس و گرسنگی رفتارای دلبستگی مشاهده می شه.
  • خاص بودن تصویر دلبستگی یا موضوع دلبستگی
  • در بخش هوشیاری نبودن رفتارای دلبستگی: کودک کنترل هوشیارانه روی این رفتارها نداره.
  • ثبات و استواری رابطه: کودک در مقابل تغییر شدیدا مقاومت می کنه.

حساس نبودن نسبت به تجربه با موضوع دلبستگی: کودکی نیس که از رابطه با مادرش خسته شده باشه. (مظاهری، 1379).

[1] – Main

[2] – Hamilton

[3] – Tampson

[4] – Alen and Land

[5] – Rosentis and Haorvits