تحقیق رایگان با موضوع روایات و دیدگاه

دانلود پایان نامه
  • 1-7.شرایط حلیت و حرمت چهارپایان
    امام خمینی (ره) می نویسد:حیوانات بری دو گونه اند یا اهلی هستند یا وحشی. از بهایم خشکی که اهلی هستند تمام اقسام گوسفند و گاو و شتر حلال گوشت هستند و خوردن گوشت اسب،و قاطر والاغ مکروه است.خوردن گوشت اسب از میان این سه نوع،کراهت کمتری دارد و غیر این اقسام از بهایم خشکی اهلی حرامند،مانند سگ و گربه و غیر اینها،از بهایم وحشی آهو،گاو،بزکوهی،گورخر و خر وحشی حلال است،حیوانات درنده از بهایم حرامند و آنها عبارتند از هر حیوان درنده ای که دارای چنگال و نیش قوی باشد،مانند شیر،پلنگ،یوزپلنگ و گرگ یا چنگال و نیش ضعیف داشته باشد،مانند روباه ،کفتار و شغال. و همین طور خرگوش هم حرام است اگرچه از درندگان نیست.
    شترنجاست خوار و هر حیوان حلال گوشت نجاست خوارگوشتش حرام است.
    در ادله ،ملاک حرمت ذاتی حیوانات چهارپا چنین بیان شده است:آآآـآااااا
    1-داشتن نیش

  • یکی از ملاکات در حرمت گوشت حیوان که در روایات بدان اشاره شده نیش داشتن است.امام صادق(ع) می فرمایند:هر حیوان درنده ای که دارای نیش است خوردن گوشت آن حرام است.امام صادق(ع) در پاسخ این سؤال که از پرندگان و حیوانات وحشی کدام حلال گوشت است،فرمودند:رسول خدا (ص) حیوانات وحشی دارای نیش را حرام کرده است.
    2- درندگی
    یکی دیگر از علائم حیوانات چهارپای حرام گوشت،درندگی است.
    امام صادق(ع) می فرمایند:رسول خدا فرموده است ازحیوانات درنده هیچ چیز را نخورید.
    3-مسوخ بودن
    فقهای عظام،دسته دیگری ازحیوانات،مانند بوزینه، فیل،سوسمار، موش، خوک و خرگوش را حرام دانسته اند و به آنها عنوان مسوخ داده اند.امام صادق (ع) فرمودند:خدا و رسولش گوشت تمام حیوانات مسخ شده را حرام کرده اند.
    دیدگاه حنفیه:
    نزد ابو حنیفه انعام از بهایم که عبارتند از شتر گوسفند و گاو به اجماع حلالند خوردن گوشت قاطر و الاغ حرام است و خوردن گوشت اسب کراهت تنزیهی دارد.
    احمد الکاسانی حنفی می گوید: که چارپان دو نوع هستند یا خون جهنده دارند یا ندارند ان که خون جهنده دارد یا اهلی است یا وحشی. اما ان که اهلی است از چارپایان مثل شتر گاو و گوسفند پس اجماع است بر این که این ها حلال هستند چون خدا می فرماید: والأنعام خلقها لکم فیها دفء ومنافع ومنها تأکلون .و اسم انعام نزد اهل لغت بدون خلاف براین سه حیوان صدق میکند. پس بخاطر همین نزد عامه علما قاطر و الاغ حلال نیستند. اما بعد برای حلیت الاغ دلیل می اورد که خدا می فرماید: لا أجد فیما أوحی إلی محرما على طاعم یطعمه إلا أن یکون میته أو دما مسفوحا أو لحم خنزیر . در این ایه خدا میته خون ریخته شده و گوشت خنزیر را حرام کرده اما ذکری از الاغ نکرده است. و روایت پیامبر که در جنگ احزاب از خوردن گوشت الاغ منع کرد
    اما گاو وحشی الاغ وحشی و شتر وحشی به اجماع حلال هستند. قول خداست احل لکم الطیبات و گوشت این حیوانات از طیبات است.
    اما حیوانات درنده اهلی مثل سگ و گربه حلال نیستند. و همین طور وحشی از این دوتا هم حلال نیستند. همین طور هر درنده ای که ناخن و چنگال دارد یعنی با ان شکار میکند.مثل شیر ،گرگ، پلنگ، یوز پلنگ، روباه ،گربه بری، سنجاب، روباه خال دار، سمور، گربه دریایی، خرس ،میمون ،فیل و امثال اینها حرام هستند. خوردن گوشت شتر جلاله کراهت دارد و خوردن مرغ نجس خوار حلال و کراهت ندارد.
    ملاک کلی نزد احناف:
    اسکانی در اخر یه قاعده کلی میدهد که نهی رسول الله عن اکل کل ذی ناب من السباع . که پیامبر از خوردن هر درنده صاحب نیش و دندان منع کرد.
    نتیجه بحث:
    نزد امامیه گوشت الاغ و قاطر مکروه است اما نزد احناف حرام است . همین طور احناف خوردن گوشت شتر جلاله را مکروه و امامیه علاوه بر شتر هر حیوان حلال گوشت نجس خوار را تا استبرا نشود حرام میداند. و گوشت خرگوش نزد امامیه حرام و نزد احناف حلال است.
    2-7.شرایط حلیت و حرمت پرندگان
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.