تحقیق رایگان با موضوع دیدگاه و در لغت

دانلود پایان نامه
  • نتیجه
    خوردن طاووس، خفاش، کلاغ و حیوان نجاست خوار بدون استبرا نزد احناف جایز است اما امامیه قائل به حرمت ان است. همین طور در کتب فقهی ما ملاک حلیت یا حرمت واضح تر بیان شده است اما نزد حنفی ها فقط با ذو مخلب بودن بیان شده است. ما علاوه بر این ملاک دفیف،صفیف، و داشتن حوصله،قانصه، و صیصه را هم ذکر کرده ایم.

    3-7.شرایط و نشانه های حلال گوشت بودن آبزیان
    در میان گروه آبزی ها ماهیان دارای فلس حلال است و خوردن آن ها مشکل ندارد.
    فلس در لغت یعنی:هریک از پولک های خرد پوست ماهی.
    فلس در اصطلاح فقها:برای ماهی فلس است،قشری مانند ورق.
    امام خمینی (ره) در مورد صید ماهی می نویسند:
    “تذکیه ماهی (موجود آبزی) یا به بیرون آوردن آن به طور زنده از آب است یا به گرفتن آن بعد از بیرون آمدن از آب و قبل از مردنش است.چه این کار به وسیله دست یا به وسیله ای باشد مانند تور و مثل آن؛پس اگر برلنج (کشتی) بپرد یا دریا آن را به ساحل پرت کند یا آبی که در آن است پایین بنشیند،و کسی آن را قبل از مردن بگیرد حلال می باشد.و اگر قبل از آنکه آن را بگیرد بمیرد،حرام می شود اگر چه در حالی که آن زنده است به آن برسد و ناظر بر آن شود بنابر اقوی”.
    امام خمینی (ره) می نویسند:”از ماهیان جز آنچه در اصل خلقت دارای فلس و پوست است خورده نمی شود،هرچند فلس آن باقی نباشد،مانند “ماهی” کنعت “ماهی بداخلاقی که با زدن خود به سنگ و صخره فلس هایش می ریزد و لذا اگر به اصل گوش آن نگاه کنی فلس را در آن می بینی.و بین اقسام ماهی صاحب پوسته فرقی نیست؛پس همه آنها کوچک و بزرگ از ماهی ریز قنات و ریش دار و کپور و طیرامی و ابلامی و غیر اینها حلال می باشد.و آن که ذاتاً دارای فلس نمی باشد از آن خورده نمی شود مانند ماهی نهر که طویل است و ماهی خاردار و مارماهی و غیر اینها”.
    امام راحل “قدس سره” درباره روبیان (میگو) می نویسند:
    “اربیان که در این زمان روبیان نامیده می شود از جنس ماهی فلس دار است،پس خوردنش جایز است”.
    دیدگاه حنفیه و اهل سنت
    حنفیه می گویند: خوردن آبزیانی که به شکل ماهی نیستند حلال نیست. بنابر این، خوردن خنزیر و اسب دریایی و مانند آن حلال نیست مگر جریث و مارماهی، و نیز تمامی انواع ماهی حلال است؛ مگر طافی (که عبارت است از ماهی خفه شده در آب که روی آب قرار گرفته، در حالی که پشت به طرف آب و شکم به طرف آسمان است، خوردن طافی نیز حرام است).
    الکاسانی می گوید: أما الذی یعیش فی البحر فجمیع ما فی البحر من الحیوان محرم الأکل إلا السمک خاصه فإنه یحل أکله إلا ما طفا منه وهذا قول أصحابنا رضی الله عنهم ، وقال بعض الفقهاء وابن أبی لیلى رحمهم الله إنه یحل أکل ما سوى السمک من الضفدع ، والسرطان ، وحیه الماء وکلبه وخنزیره  ونحو ذلک لکن بالذکاه
    انچه در دریا زندگی می کنند پیس تمام حیواناتیکه در دریا زندگی می کنند خوردنشان حرام است مگر ماهی فقط،، که خوردنش حلال است مگر طافی از ماهی که حرام است. اما ابن ابی لیلی می گوید که غیر از ماهی خوردن قورباغه، خرچنگ، و مار ماهی و سگ دریایی و خوک دریایی حلا ل است اما بعد از تذکیه.
    لنا ما روی عن جابر بن عبد الله الأنصاری رضی الله عنه عن رسول الله صلى الله علیه وسلم أنه نهى عن أکل الطافی و عن سیدنا علی رضی الله عنه أنه قال : لا تبیعوا فی أسواقنا الطافی ، وعن ابن عباس رضی الله عنهما أنه قال : ما دسره البحر فکله وما وجدته یطفو على الماء فلا تأکله .
    دلیل ما روایت جابر است از پیامبر که از خوردن طافی منع کرد. و قول علی علبه السلام که در بازار مسلمین طافی نفروشید. و از ابن عباس که: انچه دریا زنده می دهد بخورید و انچه مرده در اب پیدا کنید نخورید.
    وَالْمُرَادُ مِنْ السَّمَکِ الطَّافِی الَّذِی یَمُوتُ فِی الْمَاءِ حَتْفَ أَنْفِهِ مِنْ غَیْرِ سَبَبٍ فَیَعْلُو که: مراد از سمک طافی انست که در اب بدون سبب بمیرد بعد روی اب با شکم ظاهر شود.اما اگر طافی روی اب با پشت ظاهر شود حلال است.
    4-7.شرایط حلیت و حرمت حشرات
    صاحب جواهر می نویسد:

    مطلب مشابه :  خانوارهای روستایی و شاخصهای عملکرد
  • این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.