تحقیق رایگان با موضوع دیدگاه و در لغت

دانلود پایان نامه
  • حضرت امام خمینی در این باره می نویسد:
    «هر حیوان اهلی که ذبح یا نحر آن به علت فراری شدن یا افتادن در مکانی که انسان نمی تواند به محل تذکیه یا نحر آن دست یابد، مانند این که در چاه بیفتد یا در جای تنگی قرار
    گیرد و ترس مردنش برود، در این صورت جایز است عقر آن به شمشیر، کارد، تیر یا جز آن ها که آن را مجروح و مقتول می سازد، و حلال است خوردن آن؛ اگرچه عقر در محل تذکیه واقع نگردد یا شرایط ذبح و نحر و هم چنین استقبال رعایت نگردد. بله سایر شرایط مانند تسمیه و شرایط ذابح و ناحر لازم است رعایت گردد. اما در آلت عقر، شرایط آلت شکار معتبر می باشد و در مجزی بودن عقر به سگ تعلیم دیده دو وجه است؛ وجه قوی مجزی بودن در حیوان فراری می باشد که از جمله آن، حیوان صائل فراری است؛ اما غیر آن، مانند حیوان افتاده در چاه عقرش با سگ جایز نیست.»
    آیه الله اصفهانی نیز متعرض این مطلب شده است.
    تبعیت
    از اقسام تذکیه شرعی، تبعیت حیوانی از تذکیه حیوان دیگر است. این قسم از تذکیه به جنین حیوانات حلال گوشت اختصاص دارد.
    حضرت امام خمینی در این باره می نویسد:
    «اگر جنینی از شکم مادرش خارج گردد یا آن را خارج کنند به طوری که مادرش زنده یا بدون تذکیه مرده باشد، خوردن گوشت چنین جنینی حلال نیست مگر آن که زنده باشد و تذکیه بر آن واقع گردد. چنان چه جنین از شکم مادرش در حالی که ذبح شده، زنده خارج شود یا آن را خارج کنند و تذکیه بر آن واقع نگردد اقوی آن است که حلال نیست اگرچه عدم تذکیه به جهت تنگی وقت باشد. اما اگر جنین از شکم مادرش که ذبح شده، مرده خارج شود یا آن را خارج کنند خوردنش حلال است؛ زیرا تذکیه آن به تذکیه مادرش است به شرطی که خلقت آن تمام باشد و مو یا کرک بر بدنش روییده باشد، در غیر این صورت میته است. و در صورت تمامیت خلقت، که خوردنش حلال می باشد، فرقی نمی کند روح در آن دمیده شده باشد یا نه، بنابر اقوی.»
    دیدگاه حنفیه:
    همان طور که اقسام تذکیه را از نگاه امامیه بیان کردیم ، علمای احناف هم در این رابطه بحث کرده اند که ما به این مطالب اشاره می کنیم.
    مطلب مشابه :  دانلود تحقیق با موضوع سیر تکاملی و سیر تکامل

  • سرخسی در کتاب المبسوط می گوید: الذکاه لغه التوقد والتلهب الذی یحدث فی الحیوان بحده لأدله سمیت الشمس ذکاء لشده الحراره وسمى الرجل الذی فی خاطره حده ذکیا فبهذا یتبین أن اشتراط الذکاه لتطییب اللحم به فإنه نوع نضج ولهذا کان المذکى أطیب لحما من المیته وأبعد من النسیس والفساد. وقیل: الذکاه عباره عن تسییل الدم الفاسد النجس فإن المحرم فی الحیوان الدم المسفوح قال الله تعالى فی جمله المحرمات: {أَوْ دَماً مَسْفُوحاً} فکانت الذکاه إزاله للخبث وتطییبا بتمییز الطاهر من النجس وهو نوعان الذبح فی المذبح عند القدره علیه قال صلى الله علیه وسلم: “الذکاه ما بین اللبه واللحیین” وبالجرح فی أی موضع أصابه عند تعذر الذبح فی المذبح ثم یحصل بعض ذلک بالجرح والتکلیف بحسب الوسع ففی کل موضع یکون الذبح فی المذبح مقدورا له لا یثبت الحل إلا به وفی کل موضع تعذر یقوم الجرح مقامه.
    ذکاه در لغت به معنای زبانه کشیدن و بر افروختن آتش است که به سبب برندگی اله در حیوان ایجاد می شود.و شمس را هم به خاطر شدت حرارتش ذکاء می گویند، و شخص زرنگ را زکی می گویند.پس شرط تذکیه در
    حیوان بخاطر پاکی گوشتش است چون این پاکیزگی یه نوع رسیدگی و پختن است همان طور که در میوه است. پس حیان تذکیه شده گوشتش پاکیذه تر از مردار است ئ از گرسنگی و فساد هم نگه می دارد.قیل گفته است که ذکاه ریختن خون نجس فاسد است در مقابل خون مسفوح که خدا از خوردن ان نهی کرده است پس ذکاه ازاله خبث و پاک کردن طاهر از نجس است.
    تذکیه دو نوع است:
    1- تذکیه اختیاری : ذبح در حیوان قابل ذبح در هنگام قدرت بر ان. پیامبر فرموده است، زکاه بین گودی گردن و چانه است.
    2-تذکیه اضطراری : با جرح است به هر جای حیوان در جائیکه حیوان مقدور ما نباشد. پس بحسب وسعت زمانی زکاه بوسیله جرح و تکلیف حاصل می شود
    5-اسباب تملک حیوانات:
    یکی از معانی صید، اثبات ید و تحصیل ان بود. که به سبب ان انسان مالک ان می شود . در کتاب صید در کتب فقهی اسباب تملک حیوانات را هم ذکر کرده اند که به انها اشاره می کنیم.
    امام خمینی در تحریر الوسیله می فرماید: که حیوان وحشی چه پرنده باشد یا غیر پرنده با سه شرط به تملک انسان در می اید
    1-5 . اخذ حقیقی:
    اخذ حقیقی این استکه انسان پای حیوان، شاخ حیوان،پر حیوان را بگیرد، یا حیوان را با طناب و مانند اینها ببندد بشرط این که قصد او از این کار صید یا تملک حیوان باشد.اما اگراین قصد نباشد اشکال است. همان طور که اگر قصد خلاف اینها را بکند مالک نمی شود.
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.