تحقیق رایگان با موضوع امام علی (ع) و قرآن مجید

دانلود پایان نامه

خوردن تمام حشره ها حرام است و آنها عبارتند از:جنبندگان کوچک روی زمین.

  • امام علی (ع) از سوسمار و خارپشت و تمام حشرات روی زمین مانند سوسمار و همانند آن نهی کرده است.
    شهید اول می فرمایدکه تمتم حشرات حرام هستند مثل مار ،موش، عقرب، خنافس(حشره‏ای است سیاه رنگ و بد بو، کمی کوچک‏تر از سرگین) سوسک، کرمها، ککها، شپش،موش صحرایی،وبر.
    دیدگاه حنفیه و اهل سنت
    الکاسانی می گوید: وما لیس له دم اصلا مثل الجراد والزنبور والذباب والعنکبوت والعضابه والخنفساء والبغاثه والعقرونحوها لا یحل أکله إلا الجراد خاصه ; لأنها من الخبائث لاستبعاد الطباع السلیمه إیاها وقد قال الله تبارک وتعالى{ ویحرم علیهم الخبائث }إلا أن الجراد خص من هذه الجمله بقوله علیه الصلاه والسلام أحلت لنا میتتان فبقی على ظاهرالعموم .
     و ان که اصلا خون ندارد مثل ملخ و زنبور و پشه و عنکبوت وکک و عقرب، از اینها فقط ملخ حلال است . چون بقیه همه از خبائث هستند و نفس سلیم از اینها دوری اختیار می کند و خدا هو فرموده که خبائث را بر انها حرام کردیم، مگر ملخ که از این ایه جدا شده به قول پبامبر که فرموده که دو میته(ماهی و ملخ) برای ما حلال شده است و باقی بر ظاهر عموم باقی است
    «نوع دوم از حیوانات آن هایی هستند که خون جهنده ندارند مانند مار، تمام انواع وزغ و تمام حشرات… و خوردن آن ها حرام است؛ زیرا آن ها مصداق خبیثند و دارای سمند و رسول الله(ص) به کشتن آن ها دستور داده است.»
    فقیهان مکاتب چهارگانه اهل سنت از عنوان حشرات کمتر بحثی به میان آورده اند و بیشتر بحث را روی مصادیق حشرات برده اند.
    از آن جا که بررسی اقوال آن ها در یکایک حشرات به درازا می کشد تنها نظر آنان را نسبت به سوسمار نقل می کنیم:
    فقه حنفی: سوسمار حرام است؛ زیرا عایشه از رسول الله(ص) درباره خوردن سوسمار سؤال کرد. رسول الله(ص) او را از خوردن سوسمار منع کرد.
    مطلب مشابه :  قراردادهای بیع متقابل و قرارداد بیع متقابل

  • فقه مالکی: فقیهان این مکتب هماهنگی ندارند، بنابر یک نظر در این فقه نیز خوردن سوسمار نارواست.
    فقه حنبلی و شافعی: دکتر وهبه زحیلی درباره نظر این دو مکتب فقهی می نویسد:
    «جمهور فقیهان اهل سنت خوردن گوشت سوسمار را مباح دانسته اند؛ زیرا رسول الله (ص) خالد بن ولید را که در برابر ایشان گوشت سوسمار می خورد، نهی نکرد.»
    فصل دوم:صید
    مقدمه
    در این فصل به بررسی صید و اقسام آن پرداخته از منظر قرآن و روایات صید را بحث می‌نماییم سپس به بررسی ابزار صید و شروط صاید می پردازیم
    گفتاراول : صید از منظر قرآن و روایات
    1.جواز صید از نظرقرآن
    امامیه:
    حلال بودن حیوانات حلال گوشت توسط صید و شکاراز قرآن مجید و دیگر ادله استفاده می شود بدین جهت است که آیه صید یکی ازآیات احکام به شمار میرود۔ چنانکه ارشاد خداوند است: أُحِلَّ لَکُمْ صَیْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ مَتاعاً لَکُمْ وَ لِلسَّیَّارَه۔ یعنی حلال شده است برای شما شکار دریایی و خوردن آن برای اینکه برای شما و رهگذرها متاعی باشد۔
    در تفسیر آیه گفته شده است که خداوند حلال کرده شکار و خوردن سمک را۔ موضوع این آیه حل اکل و معامله صید است چرا که قول خدای تعالی “مَتاعاً لَکُمْ وَ لِلسَّیَّارَهِ” یعنی: احل لکم اکل الصید و اصطیاده تمتیعا لکم و منفعه و للسیاره بر این مطلب دلالت دارد و ازین قرار است تقدیر در آیه “وَ حُرِّمَ عَلَیْکُمْ صَیْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً” یعنی حرام گردیده به شما اکل صید صحرایی و اصطیاد وی مادامی که محرم هستید. و٬ قُلْ أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیباتُ وَ ما عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوارِحِ مُکَلِّبینَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمّا عَلَّمَکُمُ اللّهُ).این واضح ترین ایه در قران به جواز شکار و خوردن شکار شده است اگر جارح معلم باشد
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.