تحقیق درباره سیستم های اطلاعاتی حسابداری و استانداردهای حسابداری

دانلود پایان نامه
  • طبق ماده 232 قانون تجارت هیأت مدیره شرکت باید پس از انقضای سال مالی صورت دارایی ودیون شرکت را در پایان سال و همچنین تراز نامه و حساب عملکرد و حساب سود زیان شرکت را به ضمیمه گزارش درباره ی فعالیت و وضع عمومی شرکت طی سال مذبور تنظیم کند. اسناد مذکوردر این ماده باید اقلاً بیست روز قبل از تاریخ مجمع عمومی عادی سالیانه در اختیار بازرسان گذاشته شود. در مواردی که سرمایه گذاری شرکت در سایر شرکت ها حداقل 50% سرمایه پرداخت شده هریک از شرکت های خریداری باشد علاوه بر صورت های مالی خود ترازنامه و حساب سود زیان تلفیقی حسابرسی شده توسط حسابرس معتمد هیئت پذیرش بورس اوراق بهادار تهران را نیز ارائه و تسلیم نمایند.
    طبق ماده 148 اصلاحیه قانون تجارت بازرس یا بازرسان مکلفند درباره صحت و درستی صورت دارایی و صورت حساب دوره ی عملکرد و حساب سود زیان و ترازنامه ای که مدیران برای تسلیم به مجمع عمومی تهیه می کنند و همچنین درباره صحت مطالب و اطلاعاتی که مدیران در اختیار مجامع عمومی گذاشته اند اظهار نظر کنند. بازرسان باید اطمینان حاصل نمایند که حقوق صاحبان سهام در حدودی که قانون و اساسنامه شرکت تعیین کرده است بطور یکسان رعایت شده است و در صورتی که مدیران اطلاعاتی برخلاف حقیقت در اختیار صاحبان سهام قرار دهند بازرسان مکلفند که مجمع عمومی را از آن آگاه سازند.
    طبق ماده 150 قانون تجارت بازرس یا بازرسان مکلفند با توجه به ماده 148 این قانون گزارش جامعی راجع به وضع شرکت به مجمع عمومی عادی تسلیم کنند. گزارش بازرسان باید لااقل ده روز قبل از تشکیل مجمع عمومی عادی جهت مراجعه صاحبان در مرکز شرکت آماده باشد. گزارش شامل نسخه ایی از ترازنامه پایان سال مالی و حساب سود و زیان و طرح پیشنهاد تقسیم سود برای سال منتهی به تاریخ ترازنامه همراه با گزارش هیأت مدیره و حسابرسان معتمد هیئت پذیرش بورس اوراق بهادار می باشد.

  • تبصره: در صورتی که شرکت بازرسان متعدد داشته باشد هر یک می تواند به تنهایی وظایف خود را انجام دهند لیکن کلیه ی بازرسان باید گزارش واحدی تهیه کنند. در صورت وجود اختلاف نظر بین بازرسان موارد اختلاف با ذکر دلیل در گزارش قید خواهد شد. طبق ماده 152 قانون تجارت در صورتی که مجمع عمومی بدون دریافت گزارش بازرس یا بر اساس گزارش اشخاصی که برخلاف ماده ی 147 این قانون به عنوان بازرس تعیین شده اند صورت دارایی ترازنامه و حساب سود زیان شرکت را مورد تصویب قرار دهد. این تصویب به هیچ وجه اثر قانونی نداشته و از درجه اعتبار ساقط است.
    طبق مقررات بورس اوراق بهادار نسخه ای از صورت جلسات مجامع عمومی عادی سالیانه و یا مجمع عمومی بطور فوق العاده و همراه با صورت های مالی که به تصویب مجمع عمومی رسیده، منضم به گزارش حسابرسان معتمد هیئت پذیرش بورس اوراق بهادار تهران را حداکثر پانزده روز پس از تاریخ تشکیل جلسه مجمع عمومی به سازمان بورس تهران ارسال نماید.
    2-28- مفاهیم سود برای گزارشگری
    اگرچه مفهوم تعهدی سود به عنوان یک اندازه گیری بنیادی، با انتقادهایی مواجه است اما از دیدگاه اطلاعاتی، این مفهوم بیانگر نتیجه فعالیت حسابداری می باشد. بر اساس فرضیات بازار کارآمد، پژوهش های مشاهده ای نیز نشان داده است که سود حسابداری، بار و محتوای اطلاعاتی دارد. محاسبه سود حسابداری از لحاظ یک اندازه گیری یگانه عملکرد و یا اطلاعاتی که در محاسبه آن لحاظ می شود، توسط حسابداران حرفه ای و تحلیل گران مالی همواره مورد تأکید قرار داشته است. مثلاً در بیانیه شماره یک هیأت استانداردهای حسابداری مالی آمده است، که کانون توجه گزارشگری مالی، اطلاعات مربوط به عملکرد واحد انتفاعی است که توسط معیارهای سود واجزای تشکیل دهنده آن تأمین می شود (شباهنگ، 1387).
    بحث در مورد مفاهیم سود برای گزارشگری در کشورهای پیشرفته که دارای بازار بورس اوراق بهادار پر رونق می باشند از دیرباز مطرح بوده و بحث سود شاید یکی از قدیمی ترین و سؤال برانگیزترین موضوعات مطروحه و مدیریت مالی می باشد. در چند دهه اخیر مطالعات و پژوهش های گوناگونی در مورد جنبه های مختلف حسابداری سود صورت پذیرفته است. هدف اولیه از گزارش سود، تأمین و ارائه اطلاعات مفید برای کسانی است که بیشترین علاقه را به گزارش های مالی دارند. اما تبیین هدف های مشخص تر نیز برای درک بهتر گزارشگری سود ضرورت دارد. هدف های مشخص گزارش سود شامل مواردزیراست:
    1 – استفاده از سود بعنوان معیاری برای اندازه گیری کارآیی مدیریت.
    2 – استفاده از منابع تاریخی سود برای پیش بینی آینده واحد انتفاعی و توزیع آتی سود سهام.
    3- استفاده از سود به عنوان معیاری برای اندازه گیری دستاورد ها و همچنین نشانه ای از تصمیمات آتی مدیریت.
    سایر هدف های که در بالا ذکر نشده شامل استفاده از سود به عنوان مبنایی برای تشخیص مالیات، بررسی قیمت محصولات واحد هایی که مشمول قیمت گذاری می باشند و بالاخره ارزیابی تخصیص منابع توسط اقتصاددانان می باشد (شباهنگ، 1387).
    2-29- عوامل مؤثر بر رفتار گزارشگری به موقع
    گزارشگری به موقع یک تابعی از عوامل مربوط به حسابرسی و مخصوص شرکت است. عوامل مربوط به حسابرسی آنهایی هستند که احتمالا در اجرا وظایف حسابرسی و صدور گزارش حسابرسی بطور سریع مانع می شوند (یا کمک می کنند). در واقع عوامل مخصوص شرکت آنهایی هستند که همچنین مدیریت را برای تولید گزارش سالیانه بموقع تر یا کاهش هزینه های مرتبط با تأخیر گزارشگری قادر می سازد. این مطالعه تعدادی از این عوامل که مربوط به شرایط اقتصادی اجتماعی در ایران هستند و برای آن داده های قابل دسترس وجود دارد را تحقیق می کند. عوامل مخصوص شرکت، اندازه، سودآوری، اهرم و عمر شرکت می باشند و عوامل مربوط به حسابرسی ماه پایان سال مالی شامل می شود اثر هریک بر روی بموقع بودن به صورت زیر به صورت تئوری بیان شده است.
    2-30- اندازه شرکت
    بموقع بودن انتشار گزارش سالیانه یک تابعی از اندازه شرکت گزارشگر است. معمولاً شرکت های بزرگ به چند دلیل گزارشگران به موقعی هستند. اول آنها منابع بیشتری دارند، کارمندان حسابداری بیشتر و با میزان تحصیلات بالاتر و سیستم های اطلاعاتی حسابداری پیشرفته که در نتیجه بموقع تر گزارش می کنند. بیشترشرکت های بزرگ قادر به نصب تجهیزات و سایت های کامپیوتری، خرید برنامه های کامپیوتری یا استفاده از برنامه نویسان جهت نوشتن برنامه های لازم و به طور خلاصه دسترسی آسان به امکانات سخت افزاری و نرم افزاری که در پردازش و کنترل موجودی ها و عملیات سریع، صحیح و دقیقتر هستند. استفاده از این وسایل به تهیه سریع و فوری حساب ها و گزارشگری سالیانه بموقع منتج خواهد شد. دوم شرکت های بزرگ برای داشتن سیستم های کنترل داخلی قویتر با این نتیجه که حسابرسان زمان کمتری در آزمون های محتوی و رعایت صرف می کنند باعث می شود تأخیر حسابرسی حداقل شود و همچنین شرکت ها با در اختیار گذاشتن تعدادی از پرسنل خود به حسابرسان باعث تسهیل امور حسابرسی می شوند که در نتیجه شرکت ها را قادر به گزارشگری فوری به مردم می کند.
    سوم شرکت های بسیار بزرگ بوسیله تعداد نسبتاً زیادی از تحلیل گران مالی پیروی می شوند که معمولاً به صدور بموقع گزارشات سالیانه برای تأیید و تعدیل انتظاراتشان از جنبه های اقتصادی حال و آینده متکی هستند. اینجا یک محرکی برای چنین شرکت هایی برای گزارشگری بموقع برای اجتناب از معاملات حدسی در سهامشان، بوجود می آید. محققان متکی بر حدس اقتصاد دانان، فرض می کنند که شرکت های بزرگتر از حساسیت بیشتری نسبت به شرکت های کوچک برخوردارند و بنابراین با انگیزش های متفاوتی در انتخاب روش های حسابداری روبه رو هستند (واتسوزیمرمن، 1978) و (گانون،1967) فرضیه اندازه مبتنی بر این فرض است که در شرکت های بزرگتر هزینه های بیشتری نسبت به شرکت های کوچکتر وجود دارد و انتقالات ثروت بزرگتری به آنها تحمیل می شود ( دهالیوال،1980) و دکین،1979). و همچنین شرکت های بزرگ تحت فشار سیاسی بیشتری برای ارائه زودتر گزارشاتشان هستند.
    شواهد تجربی قابل دسترسی پیشنهاد می کند که شرکت های بزرگتر از همتاهای کوچکترشان گزارشگران به موقع تری هستند (دایرومچاق،197)، آشتون،1989)، (فرستوپونال، 1994). اندازه شرکت در تحقیقات مختلف به وسیله کل فروش یا کل دارایی های شرکت اندازه گیری شده است. در یک تحقیق انجام شده توسط آقای واتس و زیمرمن در سال 1989 نماینده اندازه شرکت به صورت فرمول زیر بوده است.
    ارزش دفتری بدهی ها + ارزش بازار حقوق صاحبان سهام = اندازه شرکت
    در تحقیق مزبور اندازه
    این نوشته در آموزشی ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.