سرمایه فکری به عنوان یک عامل مؤثر بر عملکرد انسانی

سرمایه فکری همیشه مبهم بوده و تعاریف مختلفی واسه تفسیر این معنی مورد استفاده قرار گرفته. بسیاری تمایل دارن از اصطلاحاتی مانند داراییا، منابع یا محرکای کارکرد به جای کلمه سرمایه استفاده کنن و اونا واژه فکری رو با کلماتی مانند نامشهود، بر مبنای علم یا غیر مالی جانشین می کنن. بعضی از حرفه ها (حسابداری مالی و حرفه های قانونی) هم تعاریف به طور کاملً متفاوتی مانند داراییای ثابت غیرمالی که موجودیت عینی و فیزیکی ندارن، ارائه کرده ان (معصومی،۱۳۹۰).

شکل۲-۱٫ روند سرمایه فکری

 

۲-۱۲٫گذشته سرمایه فکری

سرمایه فکری، زاده میدون علم و دانشه. هرچند این واژه در دوران ساخت خود به سر می برد با این حال این معنی واسه اولین بار، در سال ۱۹۹۱ مطرح شد یعنی وقتی که شرکت بزرگ سوئدی اسکاندیا شروع به اجرای مجموعه ای از راه های نوآورانه علمی واسه توجه خاص به دارایی های نامحسوس خود کرد. اگه رشد قدرت سخت افزاری رو یه شاخص مهم بدونیم، باید بگیم که به زودی، رایانه ها به ظرفیتی برابر ظرفیت مغز آدم دست پیدا می کنن.

در اون زمان چیجوری می توان ارزش دارایی های شرکت ها رو سبک و سنگین کرد – ممکنه مهم ترین دارایی ها همون نامحسوس ترین دارایی ها باشن؟ این موضوع ارزش بررسی بیشتر رو داره.

ریشه های معنی سرمایه فکری بسیار عمیق هستن. در سال ۱۹۶۹، اقتصاددانی به نام جون کنت گالبریت واسه اولین بار از عبارت “سرمایه فکری” استفاده کرد. این در حالی بود که قبل از اون، پیتر دراکر معنی «کارگران آگاه» رو مطرح کرده بود. با اینکه سیستم های بیشتری در حال به کار گیری معنی سرمایه فکری هستن، اما هنوزم خیلی از افراد اطلاعی از این معنی ندارن(خلعتبری،۱۳۹۱).

اقتصاد

با در نظر گرفتن گذر جوامع از عصر صنعت به عصر اطلاعات، اهمیت سرمایه های فکری هم در دنیای تجارت بیشتر شده. در طول عصر صنعت، بهای تموم شده دارایی ها، کارخانه ها و لوازم و مواد خام عواملی بودن که واسه موفقیت یه تجارت لازم بود، اما در عصر اطلاعات استفاده موثر از سرمایه های فکریه که معمولا در موفقیت یا شکست یه مجموعه موثره.

این مطلب را هم بخوانید :  با موضوع

 

اقتصاد نوین، که از پدیده اطلاعات و علم نشأت گرفته، نقش زیادی در افزایش خیره کننده اهمیت سرمایه فکری در کار تحقیقات و تجارت داشته(صابرمعاش وکوثری،۱۳۹۱).

به رغم اهمیت رو به رشد دارایی های نامشهود و سرمایه فکری، هنوز بیشتر سیستم های حسابداری، سنتی عمل کرده و قادر به محاسبه و ملحوظ کردن کامل سرمایه فکری نمی باشن. این در حالیه که اهمیت افشای شکل های جور واجور غیرترازنامه ای و دارایی های نامشهود در گزارش های هرساله، مخصوصا در گزارش های هرساله و میان دوره ای شرکت های بزرگ و متوسط، شدیدا در حال زیاد شدنه. روس و بقیه فکر می کنند که سرمایه فکری رو می توان با موضوعات دیگری چون روش هدف دار شرکت در رابطه کرده و وسایل امتحان و اندازه گیری اون رو آماده کرد.
اختلاف بین ارزش دفتری و ارزش بازار شرکت ها که همون سرمایه فکری نامیده می شه، به خاص در شرکت های علم محور، (باعث افزایش اهمیت سرمایه فکری شده). سرمایه فکری رو می توان اساسی ترین دارایی یه شرکت دونست.

از نظر هدف دار، سرمایه فکری به خاطر تولید و به کار گیری علم در ارتقای ارزش شرکت مورد استفاده قرار می گیرد. این در حالیه که از نظر امتحان و اندازه گیری ارزش سرمایه های فکری، تاکید بر ساختار های جدید گزارش دهی می باشه که جنبه های غیرمالی و کیفی سرمایه فکری رو از راه داده های سنتی، کمی و مالی قابل اندازه گیری می کنه(مهرمنش،۱۳۹۱).