انتخاب و نمودا

دانلود پایان نامه
مرز بالایی آن با سازند داریان نیز به صورت هم شیب و تدریجی است و ابتدای سازند گدوان معمولاً در بالای بالاترین شیل از ردیف شیل و آهک این سازند انتخاب شده است.
در قسمت میانی سازند شیلی – آهکی گدوان یک واحد سنگ آهکی توده‌ای تا بسیار ضخیم لایه شاخص یافت می‌شود که قبلاً (Thomas and Slinger (1948 آن را در کوه میش تحت عنوان لایه‌های بلوکی قهوه‌ای (Brown Blocky Bed) خوانده‌اند. بعدها (Wells (1965 در یک گزارش منتشر نشده این سنگ آهک‌ها را در چاه خارگ – 1 بر روی نمودارهای الکتریکی مشخص ساخت و آن را بخش خلیج نام نهاد. این موضوع در سال 1972 توسط عشقی مورد تاکید قرار گرفت و سرانجام خردپیر در سال 1975 آن را مورد بررسی مجدد قرار داد. از نظر سنگ‌شناسی، این بخش شامل 12 تا 20 متر آهک تمیز متعلق به محیط دریایی کم عمق باز است. این واحد توده­ای با رنگ کرم مایل به نخودی تا قهوه‌ای رنگ‌پریده و همچنین لکه‌ها و نودول های آهن و آثار فسیلی مشخص است. بخش آهکی خلیج در برخی از میدان‌های نفتی منطقه زاگرس دارای نفت است.
شیل‌های سازند گدوان که در پایین و بالای بخش خلیج دیده می‌شوند، گدوان زیرین و گدوان بالایی خوانده می‌شوند.  بخش گدوان زیرین از شیل، مارن و سنگ آهک‌های رسی خاکستری مایل به سبز به سن بارمین پسین- آپسین پیشین و بخش گدوان بالایی نیز از شیل، مارن و سنگ آهک‌های رسی نازک تا متوسط لایه فسیل دار به رنگ خاکستری مایل به سبز تشکیل شده است. دو بخش یادشده دارای رخسار ه های بنتیک و پلانکتونی به صورت بین لایه‌ای و یا همراه با هم هستند. این واحد در برش‌های سطحی به طور عمده توسط واریزه پوشیده شده است. این سازند در بین دو واحد آهکی صخره ساز فهلیان در زیر و داریان در بالا به صورت یک واحد سنگی هوازده و پست با پوشش واریزه­ای مشخص است.
بر اساس سنگواره­های موجود، سن سازند گدوان نئوکومین بالایی تا آپسین است.
سازند شیلی گدوان، سنگ پوش مخازن فهلیان را تأمین می‌کند و از مواد آلی نیز غنی است و گاهی به عنوان سنگ منشا نفت نیز حائز اهمیت است. (افشار حرب 1380)
این سازند در مناطقی چون شمال فروافتادگی دزفول، شمال و جنوب لرستان و جنوب شرقی فارس وجود ندارد لذا سازند های فهلیان و داریان به صورت یک واحد غیرقابل تفکیک نقشه‌برداری شده‌اند.

  • سازند داریان
مطلب مشابه :  تحقیق درباره رضایت از زندگی خانوادگی و کارکردهای خانواده

نام این سازند از دهکده داریان واقع در جنوب برش نمونه اتخاذ شده است.  در گذشته این سازند به نام آهک اربیتولینا، آهک آپسین – آلبین و بالاخره در ردیف آهک خامی نیز محسوب شده است.
برش نمونه سازند داریان توسط  جیمز و وایند (1965) در کوه گدوان در شمال دهکده داریان در شمال خاوری شیراز اندازه‌گیری شده است.
این سازند در برش نمونه شامل 5 / 286 متر سنگ آهک قهوه‌ای تا خاکستری رنگ، ضخیم لایه تا توده‌ای، خشن و برجسته  متعلق به محیط دریایی کم عمق است که در آن  اربیتولینا به  فراوانی یافت می‌شود.
مرز پایینی سازند داریان با شیل‌ها، مارن‌ها و آهک‌های نازک لایه سازند گدوان هم شیب و  تدریجی است. این حد در راس بالاترین شیل در ردیف شیل و آهک سازند گدوان انتخاب می‌شود.
مرز بالایی آن با شیل­های شدیداً فرسایش یافته سازند کژدمی به صورت همساز در برش نمونه می‌باشد و در بالای اولین آهکی که در زیر کژدمی ظاهر می‌گردد، انتخاب می‌شود.
سازند داریان در اغلب مناطق زاگرس  (به جز جنوب و جنوب باختر لرستان) گسترش  دارد. در این ناحیه سازند آهکی داریان تغییر رخساره داده و به رسوبات شیلی عمیق گرو تبدیل می‌شود. در اغلب نواحی فارس، سازند داریان به صورت سنگ آهک‌های کم عمق، از انواع وکستون و پکستون می‌باشند که به یک ناهمسازی در بالای ردیف  ختم می‌شود. این ناهمسازی به سمت نواحی میانی فارس و فروافتادگی دزفول از بین می رود. سازند داریان به سمت فروافتادگی دزفول، یعنی به سوی قسمت عمیق حوضه در حوالی گچساران رفته‌رفته نازک شده و با تغییر رخساره به شیل‌های سازند کژدمی تبدیل می‌شود.
در مناطق حد واسط مانند خارگ، دشتک، سولابدر، چلینگر و چهاربیشه سنگ آهک‌های دارای Conial Orbitolina از آهک‌های قدیمی تر داریان به وسیله لایه‌هایی از شیل از یکدیگر جدا می‌شوند. این نهشته‌های شیلی به نظر مطیعی (1372) به صورت جانبی به قسمت زیرین سازند کژدمی مربوط می‌گردند و چون آهک‌های زیرین آن شیل‌ها متعلق به سازند داریان هستند، لذا این شیل ها تحت عنوان زبانه کژدمی خوانده می‌شود و در چنین حالتی سنگ آهک‌های دارای Conial orbitolina به نام غیررسمی بخش داریان بالایی و آهک‌هایی که در زیر زبانه کژدمی قرار می گیرند، به نام غیررسمی بخش داریان پایینی خوانده شده‌اند.  اما در مناطقی که زبانه کژدمی وجود ندارد، گاهی تنها به علت وجود  Conical Orbitilina نام غیررسمی داریان بالایی به کار گرفته شده است.  به نظر می‌رسد که به‌کارگیری اسامی غیررسمی یادشده در مورد اول موجه و در مورد دوم غیرموجه است.
به طور کلی  سازند داریان سازندی آهکی است که در زیر قاعده آهک­های بنگستان و بر روی آهک­های سازند فهلیان قرار دارد و به صورت جزیی تر می‌توان گفت آهکی است بین شیل­های کژدمی و شیل­های سازند گدوان. ولی در نواحی شمالی لرستان و فروافتادگی دزفول و همچنین جنوب کبیرکوه رسوب‌گذاری کربناتی از داریان و در تمامی زمان کژدمی تداوم داشته است. در چنین شرایطی آهک‌های بنگستان در تماس مستقیم با آهک­های سازند داریان قرار می‌گیرند و بدین‌سان قسمت‌های فوقانی داریان در آن نواحی معادل کژدمی است. لذا تفکیک سازند با استفاده از وجود conical orbitolina  صورت می‌گیرد. در سطح زمین وجود این شرایط موجب می­شود که داریان و بنگستان به صورت یک واحد نقشه‌برداری شوند. در ناحیه ایذه شرایط گاهی دشوارتر است, بدین ترتیب که رسوب‌گذاری کربناتی از سازند فهلیان تا بنگستان به صورت یکنواخت تداوم داشته و در چنین حالتی هیچ‌یک از سازندهای گدوان و کژدمی وجود ندارند. لذا مرزبندی سازندها به جز از طریق دیرینه شناسی امکان‌پذیر نیست.
سازند داریان سنگ مخزن مهمى در گروه خامی است. سن سازند آهکی داریان آپسین است.

  • سازند کژدمی
مطلب مشابه :  مقاله رایگان درباره امام زمان (عج) و علی بن الحسین
این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.