آیت الله جوادی آملی و روش های تفسیری

دانلود پایان نامه
  • 1389هجری شمسی،شماره4 چاپ شده است.آثار یاد شده، یا صرفاً گردآوری حاشیه های شعرانی است.یا به طور محدود و مختصر به روش های تفسیری علامه پرداخته اند. در حالیکه این پایان نامه حواشی شعرانی را درتفسیر منهج الصادقین به صورت گسترده موردتحقیق و تحلیل قرارداده است.
    ج)چکیده تحقیقات انجام شده در خارج از ایران:
    باجستجو درشبکه های اینترنتی، پایان نامه یا تحقیقی بااین عنوان و عناوین مشابه در خارج از ایران یافت نشد.
    1-9-نوع تحقیق و شیوه اجرای آن
    این تحقیق ازنوع بنیادی وباروش توصیفی، تحلیلی است،که برمبنای مراجعه به منابع مختلف چاپی و الکترونیکی اعم از کتاب، نشریه، مقاله و… فیش برداری های لازم انجام گردیده است.وبعداز دسته بندی و طبقه بندی و تنظیم اطلاعات فیش ها به نگارش پایان نامه اقدام شده است.
    فصل دوم:
    مروری بر زندگی
    وتألیفات علامه شعرانی
    2-1- تولد و تحصیلات
    این نوشتار در پی آن است تا با گشت وگذار در صفحاتی از دفتر زندگی «حاج میرزا ابوالحسن شعرانی»1 به بررسی زندگی و مراتب علمی، دانشمندی از اسطورههای علم و اخلاق بپردازد. و گامی هرچند کوتاه در شناخت شخصیت و شاخصه های علمی و فضایل اخلاقی علامه شعرانی بردارد.
    میرزا ابوالحسن شعرانی فرزند شیخ محمد(1393-1320ق) در خانوادهای از بزرگان دین و دانش در شهر تهران به دنیاآمد. نسب ایشان به ملافتح الله کاشانی، مؤلف آثاری چون تفسیر «منهج الصادقین فی الزام المخالفین»، تفسیر خلاصه المنهج(مختصر منهج الصادقین)،تنبیه الغافلین(شرح نهج البلاغه) و تفسیر زبده التفاسیر(زبان عربی)می رسد.
    خاندان مادری علامه شعرانی نیز از ادیبان و دانشمندان سرشناس بودهاند. جدّ مادری علامه شعرانی، میرزا(محمد) ابراهیم نواب صاحب «فیض الدموع» بود.
    تحصیلات میرزا ابوالحسن در تهران وزیر نظر پدرش باآموزش قرآن و تجویدآغاز شد. ایشان درمدرسه علمیه فخریه (مروی) به تحصیلات حوزوی پرداخت. مهاجرت شعرانی برای ادامه تحصیل درسال 1346هجری قمری به نجف اشرف بود. حوزه قم نیزاز مراکزی بود،که ایشان تحصیلات خود را درآن تکمیل نمود.
    احاطه به علوم مختلف از ویژگیهای شعرانی است. تبحر ایشان درانواع علوم جدید و قدیم، اسلامی و غیراسلامی مثال زدنی است. شاگرد ایشان(آیت الله حسن زاده آملی) در مقاله ای که در فصل سوم کتاب«درآسمان معرفت»درباره استادش نوشته است، در عنوان مقاله از شعرانی با عبارت«علامه ذوالفنون» یادکرده است.(آملی،1381ش،ص131)ودرهمین فصل ایشان را ضرب المثل پایداری درکسب علم و جامعیت درعلوم مختلف معرفی می کند.(همان،ص134)
    بسیاری از رشته های علمی توسط ایشان تدریس می شد. آقای اکبر نبوت در مقاله«شعرانی، حدیث دانایی وآموزگاری» که به مناسبت بزرگداشت مرحوم آیت الله شعرانی، در دوم آبان ماه 1384،در انجمن آثار و مفاخر ملی ارائه داده اند، درباره تدریس رشته های مختلف علمی به وسیله علامه شعرانی می نویسد:«هم درس فقه و اصول میداد. هم درس تفسیر و تجوید و حدیثو رجال و فلسفه وکلام و ریاضیات و هیئت و طب اسلامی و موسیقی نظری و هیئت جدید. هم شفا و هم شرح خواجه طوسی بر اشارات بوعلی و اسفار را تدریس میکرد…
    (نبوت،1384ش،مقاله«شعرانی،حدیث دانایی وآموزگاری»؛1/8/84،ص1)
    حتی با مروری گذرا، برعناوین تألیفات متعدد شعرانی، می توان به تخصص ایشان در علوم قرآنی، تفسیر، فقه، اصول فقه، علم حدیث و رجال، ادبیات عرب، فلسفه اسلامی، فلسفه جدید و قدیم اروپا، ریاضیات، طب،کلام، هیئت و نجوم و… پی برد.
    مطلب مشابه :  دانلود مقاله انواع نوآوری از دیدگاه سازمان و قابلیت های بازاریابی

  • 2-2 – استادان و شاگردان
    زندگی علامه شعرانی جلوهای از علمپژوهی و تعلیم و تعلم بود. حضور در محضر اساتیدی که از بزرگان علوم اسلامی بهشمار میرفتند، از عواملی است که در تکوین و تکامل شخصیت علمی مرحوم شعرانی مؤثر بودند.آقای غیاثی کرمانی ازاستادان ایشان یادکرده اند:سید ابوتراب خوانساری، میرزا محمود قمی(رضوان)،شیخ محمدرضا قمشه ای وحاج شیخ محمد( پدرشعرانی).
    (غیاثی کرمانی،1386ش، پاورقی، ص11، نقل از نشریه نور علم، ش50-51، ص56)
    تعلیم و تدریس بیشترین وقت علامه شعرانی را به خود اختصاص داده بود. خانه و مسجد و حوزه را تبدیل به کلاس درس کرده بود:«استاد شعرانی بیش از هرکاری به تدریس میپرداخت و دهها سال حوزه درس داشت. چندی به دستور استادش مرحوم مدرس، در مدرسه عالی سپهسالار ریاضیات، وگاهی در مدرسه مروی تدریس میکرد. در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران استاد بود و فلسفه درس میداد، اما بیشتر جلسات درس او در خانهاش برگزار میشد. گاهی این جلسات پیش از طلوع آفتاب آغاز و گاهی به شب پس از نماز مغرب و عشاء ختم میشد.»
    (نبوت،1384ش،مقاله«شعرانی،حدیث دانایی وآموزگاری»؛1/8/1384،ص1)
    ثمره حیات علمی علامه شعرانی، علاوه برآثار بیشماری که در حیطه دین و قرآن تألیف کردند، شاگردانی است که به تأسی از استاد، از محققان و اندیشمندان شاخص در علوم دینی میباشند.
    پرورشیافتگان علمی و عملی آن مرحوم عبارتند از:
    1.آیت الله حسنزاده آملی،2..آیت الله جوادی آملی،3.استادعلی اکبرغفاری، 4..آیت الله آملیلاریجانی،5..آیت الله سیدرضی شیرازی، 6.استادکاظم مدیرشانهچی،7.شیخ علی اصغرکرباسچیان،
    8.حاج میرزاعلی آقاشاهچراغی،9.دکترمهدی محقق،10.دکترمحمدخوانساری،11.دکترسید محمدباقرحجتی،12.محمد علی ناصح،3.دکترسیدحسن سادات ناصری،14. محمدخواجوی.
    این نوشته در آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.